Συνέντευξη Τύπου για τις συμβάσεις παραχώρησης

Εκτύπωση

Η πρόταση της Κυβέρνησης για τη συνέχιση των έργων στους πέντε αυτοκινητόδρομους που κατασκευάζονται με συμβάσεις παραχώρησης, παρουσιάστηκε σήμερα σε Συνέντευξη Τύπου, από τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Δημήτρη Ρέππα και τον Υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου, παρουσία του Υφυπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Γιάννη Μαγκριώτη, του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Έργων Γιάννη Οικονομίδη, του Γενικού Γραμματέα Συγχρηματοδοτούμενων Έργων Σέργιου Λαμπρόπουλου και του Γενικού Γραμματέα Αποκρατικοποιήσεων του Υπουργείου Οικονομικών Γιώργου Χριστοδουλάκη.
Ακολουθεί το απομαγνητοφωνημένο κείμενο της Συνέντευξης Τύπου:

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Σας ευχαριστούμε που ανταποκριθήκατε στην πρόσκλησή μας. Στη σημερινή συνέντευξη σας καλέσαμε προκειμένου να σας ενημερώσουμε για τις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει η Κυβέρνηση όσον αφορά στα προβλήματα που σχετίζονται με την πρόοδο της εφαρμογής των συμβάσεων των πέντε αυτοκινητοδρόμων που είναι σε εξέλιξη.
Γνωρίζετε πολύ καλά ότι αυτό είναι ένα πρόγραμμα φιλόδοξο, έντονα αναπτυξιακό, το στηρίζουμε απολύτως. Η Κυβέρνηση ενόψει των προβλημάτων που έχουν προκύψει και σας είναι γνωστά, έχει αναλάβει πρωτοβουλία ευθύνης για να εξαλείψει και να μηδενίσει αυτά τα προβλήματα τα οποία θέτουν σε κίνδυνο αν δεν αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά, τη βιωσιμότητα αυτού του προγράμματος.
Από την πλευρά μας, όπως και για κάθε θέμα μέχρι τώρα, θα παραμείνουμε σε ένα λόγο μετρημένο, σε μία στάση ευθύνης και σοβαρότητας, γιατί αυτό το οποίο πάντα μας ενδιαφέρει είναι η ουσία, και η αντιμετώπιση των προβλημάτων.
Αυτό το οποίο θέλουμε σήμερα να κάνουμε, είναι να σας ενημερώσουμε πέραν της κατάστασης που αφορά αυτό το πρόγραμμα, για τις δικές μας πρωτοβουλίες, για την πρόταση της Κυβέρνησης που έχει λάβει τον τελικό χαρακτήρα. Πιστεύουμε ότι η πρόταση αυτή μπορεί να αποτελέσει έναν κοινό τόπο ώστε να συμφωνήσουμε με τους αντισυμβαλλόμενους και έτσι να υπερβούμε τα όποια προβλήματα σήμερα καλούμαστε να διαχειριστούμε.
Στο πλαίσιο των συζητήσεων που διεξάγονται αυτές τις προτάσεις έχουμε καταθέσει και πιστεύουμε ότι είμαστε πολύ κοντά, αν επιδείξουμε όλοι την ανάλογη ευθύνη που οι περιστάσεις επιβάλουν, να καταλήξουμε σε μία τελική συμφωνία.
Δεχόμαστε κριτική ιδίως από την πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για το ότι δεν αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες να παρέμβουμε στα προβλήματα τα οποία αφορούν στα έργα παραχώρησης. Είναι οξύμωρο, γιατί αν κάποιος -και μιλώ για τη Ν.Δ.- μας ζητά να παρέμβουμε στην εξέλιξη των προγραμμάτων που έχουν ανατεθεί μέσω συμβάσεων παραχώρησης, ουσιαστικώς αναγνωρίζει και ομολογεί τις δικές του ευθύνες. Κι αυτό γιατί, όπως γνωρίζετε σε αντίθεση με ένα κλασικό δημόσιο έργο, η παραχώρηση ουσιαστικώς αποξενώνει ως προς την τρέχουσα διαχείριση το Δημόσιο από την ευθύνη να αντιμετωπίζει και να δίνει λύσεις σε σχετικά προβλήματα που ανακύπτουν. Ίσα-ίσα μια καλή σύμβαση παραχώρησης, είναι αυτή η οποία δεν απαιτεί οποιαδήποτε παρέμβαση του Δημοσίου. Το ότι το Δημόσιο καλείται να αναλάβει μία πρωτοβουλία, να εμπλακεί, να ενεργήσει, αυτό σημαίνει και αναγνώριση του ότι οι συμβάσεις παραχώρησης, έτσι όπως σχεδιάστηκαν και εφαρμόστηκαν, έχουν υψηλό βαθμό αστοχίας. Αυτό θέλω να το επισημάνω.
Κλείνοντας αυτό τα πρώτο εισαγωγικό σχόλιο, πιστεύω ότι έχουμε τη δυνατότητα να καταλήξουμε σε μία συμφωνία με βάση την πρόταση την οποία σας ανακοινώνουμε, που αποτελεί και έναν τρόπο υπέρβασης της κρίσης η οποία είναι φανερό ότι ταλαιπωρεί αυτά τα έργα.
Σε σύγκριση με ένα κλασικό δημόσιο έργο, μία παραχώρηση χαρακτηρίζεται από τη μακρά διάρκεια συνεργασίας του Δημόσιου με ιδιώτες επενδυτές, πέραν της φάσης κατασκευής και στη φάση λειτουργίας για μια ορισμένη χρονική περίοδο, συνήθως δεκαετιών. Σε μια παραχώρηση έχουμε ένα σύνθετο τρόπο χρηματοδότησης του προγράμματος, με μεγαλύτερη συμμετοχή του ιδιώτη επενδυτή σε αυτό το πρόγραμμα. Το Δημόσιο θέτει τους στόχους βεβαίως και ελέγχει την εφαρμογή των στόχων αυτών. Ο ιδιώτης είναι αυτός που διαχειρίζεται το αντικείμενο. Είναι πολύ σημαντικό ότι σε μία παραχώρηση, η κατανομή κινδύνων όπως κάθε φορά αποτυπώνεται σε μία σύμβαση, προβλέπει τη μεταφορά βάρους πολλών παραγόντων, εκ των οποίων πολλοί είναι και αστάθμητοι, στην πλευρά του επενδυτή, του παραχωρησιούχου. Γι’ αυτούς τους παράγοντες δεν έχει καμιά ευθύνη κατά την εξέλιξη κατασκευής ή στη φάση λειτουργίας του έργου το Δημόσιο και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Αυτό γίνεται πάντα στην περίπτωση των μεγάλων έργων, όπου απαιτείται ένα σύνθετο επιχειρηματικό σχήμα, το οποίο εξασφαλίζει μία δανειοδότηση σημαντικών ποσών.
Στα έργα αυτά γνωρίζετε ότι η δημόσια διοίκηση δεν διαθέτει ανάλογη εμπειρία, αφού τα έργα που δίδονται με σύμβαση παραχώρησης είναι μετρημένα στα δάχτυλα των δύο χεριών θα έλεγε κανείς. Έχουμε εξαιρετική εμπειρία βεβαίως από παραχωρήσεις που μέχρι τώρα έχουν εκτελεστεί, όπως το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, το Ρίο – Αντίρριο, την Αττική Οδό.
Έχουμε και αρνητική εμπειρία, πλέον κραυγαλέο όχι απλώς χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι η σύμβαση παραχώρησης για την υποθαλάσσια Θεσσαλονίκης, η οποία κυριολεκτικώς ναυάγησε στα ρηχά του Θερμαϊκού.
Αναλόγως έχουμε ένα πρόβλημα τώρα με τους πέντε αυτοκινητόδρομους που έχουν ξεστρατίσει, θα έλεγε κανείς, σε σχέση με τα όσα προβλέπουν οι συμβάσεις. Τα προβλήματα τα οποία προκύπτουν, καλούμεθα τώρα να τα διαχειριστούμε.
Θέλω να πω για μια ακόμη φορά ότι ο Υπουργός Οικονομικών, ο Υφυπουργός, ο Γενικός Γραμματέας, οι συνεργάτες τους, έχουν στο πλαίσιο της συνεργασίας μας αναλάβει ένα πάρα πολύ σημαντικό, νευραλγικό κομμάτι αυτής της πρωτοβουλίας να φέρουν σε πέρας και το έχουν κάνει μέχρι του σημείου αυτού, με έναν τρόπο ο οποίος είναι ελπιδοφόρος για το ότι πράγματι τα έργα αυτά είναι βιώσιμα, το πρόγραμμα αυτό θα ολοκληρωθεί.
Θέλω να τον ευχαριστήσω. Θα έχει τον λόγο προκειμένου να αναφερθεί σε θέματα τα οποία αφορούν στις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει ο ίδιος και το Υπουργείο Οικονομικών. Πριν από αυτό όμως, επιτρέψτε μου να αναφερθώ στους αυτοκινητόδρομους, σε αυτό καθεαυτό το πρόγραμμα των πέντε παραχωρήσεων.
Γνωρίζετε ότι και οι παραχωρήσεις αυτές, όπως και κάποιες άλλες, σε μεγάλο βαθμό καθορίστηκαν ως προς τον τρόπο με τον οποίο τις διαχειρίστηκε η Κυβέρνηση εκείνης της περιόδου με τους αντίστοιχους πολιτικούς χρόνους και τις συναφείς σκοπιμότητες.
Θυμίζω ότι υπήρξαν έργα παραχωρήσεων τα οποία δημοπρατήθηκαν παραμονές προκήρυξης εκλογών. Η συνέχεια γνωστή. Η προσπάθεια που γίνεται στην Ελλάδα πρέπει επιτέλους να είναι μια προσπάθεια η οποία έχει στον πυρήνα της δύο παράγοντες: το δημόσιο συμφέρον και την καλύτερη προετοιμασία του Δημοσίου, ώστε να είναι θωρακισμένο το κράτος καθώς καλείται να αξιοποιήσει διαθέσιμους πόρους, που δεν περισσεύουν κιόλας, με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο και από την άλλη ο πολίτης, ο χρήστης αυτών των υπηρεσιών, που πρέπει να τον σεβόμαστε και να επιδιώκουμε μέτρα και πολιτικές που τον εξυπηρετούν.
Οι συμβάσεις αυτών των αυτοκινητοδρόμων πρωτοσυζητήθηκαν ή άρχισαν αν θέλετε να σχεδιάζονται ή να προετοιμάζονται το 2003. Συμβασιοποιήθηκαν το 2007 και ερχόμαστε σήμερα εμείς, κι αυτό δείχνει τις αστοχίες οι οποίες περιλαμβάνονται σε αυτές τις συμβάσεις, στις συμφωνίες εκείνης της περιόδου, να αντιμετωπίσουμε προβλήματα τα οποία είναι φανερό ότι αν δεν αντιμετωπιστούν θέτουν σε κίνδυνο όλο το πρόγραμμα.
Μιλούμε για την κατασκευή νέων αυτοκινητοδρόμων σε μήκος 720 χιλιομέτρων και την αναβάθμιση υφιστάμενου οδικού δικτύου σε αυτοκινητόδρομο μήκους 530 χιλιομέτρων. Στο πρόγραμμα αυτό συμμετέχουν το Δημόσιο, ο παραχωρησιούχος, οι επενδυτές δηλαδή, έξι Έλληνες – έξι ξένοι, οι κατασκευαστικές κοινοπραξίες έξι Έλληνες – τέσσερις ξένοι και οι Τράπεζες που χορηγούν δάνεια για την κατασκευή των έργων αυτών. Συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα 43 τράπεζες, 11 ελληνικές, 32 ξένες.
Οι πόροι που απαιτούνται για την εκτέλεση του προγράμματος αυτού, ισοδυναμούν με ένα ετήσιο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων στο σημερινό ύψος. Φτάνουν τα 8,7 δισ. εκατομμύρια ευρώ. Το Δημόσιο στο πλαίσιο της χρηματοδοτικής συμβολής του προβλέπεται να καταβάλει ένα ποσό που φτάνει τα 2 δισ. εκατομμύρια 300 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή το 26,5% του συνολικού ποσού.
Τα έσοδα από διόδια αναμένεται σύμφωνα με τις προβλέψεις να φτάσουν τα 2 δισ. εκατομμύρια 300 εκατομμύρια επίσης, πάλι 26,5% της συνολικής δαπάνης. Θέλω να τονίσω εδώ, ότι τα έσοδα από διόδια την περίοδο Τ1 διοχετεύονται αποκλειστικώς και μόνο στην κατασκευή του έργου για το φυσικό αντικείμενο. Αυτό για να μην υπάρχει οποιαδήποτε παρανόηση.
Η κύρια δανειακή ενίσχυση των επενδυτών από τις Τράπεζες προβλέπεται στο ύψος των 3 δισ. εκατομμυρίων 300 εκατομμυρίων, δάνεια που δίνονται στους παραχωρησιούχους, στους επενδυτές, όχι στο Δημόσιο - δεν δανείζεται το Δημόσιο - και αποτελούν το 38% της συνολικής δαπάνης. Το 50% των δανειακών κεφαλαίων χορηγείται από ελληνικές Τράπεζες και βεβαίως οι παραχωρησιούχοι πρέπει να συμμετέχουν με ίδια κεφάλαια, ύψους 800 εκατομμυρίων ευρώ.
Θέλω να τονίσω εδώ, ότι ένα σημαντικό ποσό είναι στο πλαίσιο ενδιάμεσων δανείων, των δανείων γεφυρώσεων όπως ονομάζονται, το οποίο δίνεται από τις Τράπεζες στους επενδυτές, στους παραχωρησιούχους, ενόψει της υποχρέωσης να χρηματοδοτήσουν την κατασκευή του έργου προκειμένου να αντιμετωπίσουν προβλήματα πέραν αυτών που μπορούν να αντιμετωπιστούν με τη χρηματοδοτική συμβολή του Δημοσίου.
Σήμερα, για να έχετε μια εικόνα, αρχές του 2011 έχουν καταβληθεί στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος συνολικά έναντι των 8,7 δισ. εκατομμυρίων ευρώ, 3 δισ. εκατομμύρια 100 εκατομμύρια ευρώ. Το Δημόσιο έχει καταβάλλει ως δική του χρηματοδοτική συμβολή 984 εκατομμύρια ευρώ. Το Δημόσιο έχει δαπανήσει επίσης σημαντικά ποσά για την απαλλοτρίωση εκτάσεων ή έχει κάνει άλλες δαπάνες, οι οποίες βεβαίως βαρύνουν το Δημόσιο και δεν αφορούν στην κατασκευή του φυσικού αντικειμένου αμέσως, εμμέσως οπωσδήποτε.
Από τα διόδια έχει εισπραχθεί ένα ποσό ύψους περίπου 550 εκατομμυρίων ευρώ. Οι Τράπεζες έχουν χορηγήσει δάνεια ύψους 270 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ έχουν καταβληθεί από τα ίδια κεφάλαια των επενδυτών ποσά ύψους περίπου 500 εκατομμυρίων ευρώ.
Τα ενδιάμεσα δάνεια, δάνεια γεφύρωσης όπως λέγονται, που έχουν δώσει οι Τράπεζες στους παραχωρησιούχους φτάνουν τα 812 εκατομμύρια ευρώ. Έτσι συντίθεται το ποσό των 3 δισ. εκατομμυρίων 100 εκατομμυρίων ευρώ το οποίο προανέφερα. Κατά τις συμβάσεις, τα έργα προβλέπεται να ολοκληρωθούν το 2014, αλλά βεβαίως παρατηρούνται σημαντικές καθυστερήσεις.
Τα έργα αυτά σχεδιάστηκαν και συμβασιοποιήθηκαν με βάση το αξίωμα ότι ο χρήστης είναι αυτός ο οποίος κυρίως θα σηκώσει το βάρος της χρηματοδότησης για την κατασκευή τους και λιγότερο ο φορολογούμενος μέσω του κρατικού προϋπολογισμού.
Στην πραγματικότητα ένα ποσοστό 73% της συνολικής χρηματοδότησης αναμένεται να προέλθει από τους χρήστες μέσω της είσπραξης των διοδίων. Το υπόλοιπο 26,5% περίπου, προέρχεται από το φορολογούμενο πολίτη μέσω του προϋπολογισμού. Βεβαίως στο ποσό αυτό με το οποίο το Δημόσιο συμμετέχει, περιλαμβάνεται και η κοινοτική χρηματοδότηση.
Οι αυτοκινητόδρομοι είναι μέρος ενός ευρύτερου δικτύου. Είναι ένα ενιαίο δίκτυο. Ο χρήστης ενός τμήματος αυτού του δικτύου πληρώνει διόδιο σε κάθε τμήμα του. Είναι μία πρακτική που ακολουθείται και διεθνώς, πληρώνοντας διόδιο σε ένα τμήμα αυτοκινητόδρομου, αυτό να αξιοποιείται για την κατασκευή ενός τμήματος σε μία άλλη περιοχή του αυτοκινητόδρομου.
Τα προβλήματα τα οποία πολύ συνοπτικά αναφέρω όσον αφορά στα προγράμματα αυτά έτσι όπως σχεδιάστηκαν και εξελίσσονται είναι τα εξής:
Προβλέφθηκε μία κατασκευή ενός εκτεταμένου δικτύου αυτοκινητοδρόμων σε σχετικά μικρή χρονική περίοδο, που αυτό κάνει αυξημένη την ανάγκη της εμπροσθοβαρούς χρηματοδότησης του προγράμματος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Έχουμε μία άνιση σχέση των τμημάτων με κριτήριο τον φόρτο που έχει κάθε τμήμα. Έχουμε την κατασκευή ή πρόβλεψη για κατασκευή τμημάτων με μικρό κυκλοφοριακό φόρτο, που όμως το κόστος για την κατασκευή τους παραμένει το ίδιο με το κόστος που πρέπει να έχουμε για την κατασκευή και ενός άλλου τμήματος, που μπορεί να έχει υψηλό κυκλοφοριακό φόρτο και άρα αυξημένα έσοδα από διόδια.
Επίσης προβλέφθηκε -και το σημειώνουμε κι αυτό- προκειμένου να επιτευχθεί μείωση των δανειακών αναγκών, πληρωμή διοδίων που συχνά είναι και σε υψηλό επίπεδο, σε τμήματα δρόμων τα οποία δεν έχουν κατασκευαστεί, δεν είναι έτοιμα.
Παρατηρούνται πολλά ελλείμματα στον τεχνικό σχεδιασμό των έργων αυτών, τα οποία γεννούν και προβλήματα που καλούμαστε να διαχειριστούμε. Πολλές προβλέψεις που έγιναν, θα έλεγα πως δέσμευσαν το Δημόσιο κι ακόμη περισσότερο το εξέθεσαν στον κίνδυνο να βρεθεί αντιμέτωπο με επιχειρήματα ή αιτήματα για να καταβάλλει αποζημιώσεις.
Παραδείγματος χάριν, γνωρίζετε ότι προβλέπεται στις συμβάσεις πως οι απαλλοτριώσεις με πρωτοβουλία και ευθύνη του Δημοσίου θα έπρεπε να ολοκληρωθούν μέσα σε δώδεκα μήνες ή οι αρχαιολογικές ανασκαφές μέσα σε τέσσερις - πέντε μήνες κατά περίπτωση, υπάρχει περίπτωση που αναφέρεται ως συμβατικός χρόνος ακόμη και το τετράμηνο.
Αυτό αντιλαμβάνεστε αν συνδυαστεί με προβλήματα που παρατηρούνται όσον αφορά στην έκδοση των περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων, την ολοκλήρωση των αρχαιολογικών ερευνών ή τη μετακίνηση των δικτύων των Οργανισμών Κοινής Ωφέλειας, οδηγεί σε υπέρβαση του συμβατικού χρόνου.
Σημειώνω εδώ ότι αν υπερβούμε πέραν του 30% το συμβατικό χρόνο, τότε είμαστε εκτεθειμένοι σε οποιαδήποτε καταγγελία για διάλυση της σύμβασης με υπαιτιότητα του Δημοσίου. Οι απαλλοτριώσεις το 2009 είχαν φθάσει μόλις στο 15%, ενώ είχε περάσει χρόνος πολύ μεγαλύτερος του 12μηνου εντός του οποίου οι συμβάσεις προέβλεπαν ότι θα έχουν ολοκληρωθεί οι απαλλοτριώσεις.
Την περίοδο που έχουμε την ευθύνη σε αυτόν τον τομέα, με πράξη Υπουργικού Συμβουλίου ακολουθώντας την ειδική διαδικασία που ακολουθήθηκε ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του άρθρου 7Α του Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων, επιταχύναμε αυτή την προσπάθεια. Δώσαμε χώρους για να αναπτυχθούν εργοτάξια με τις πράξεις Υπουργικού Συμβουλίου και ήδη μπορούμε να πούμε ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, δεν το θέτει πλέον κανείς αυτό το θέμα.
Όμως, π.χ. τον Δεκέμβριο του 2008 είχε ολοκληρωθεί το πρώτο 12μηνο μιας σύμβασης εντός της οποίας θα έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί κατά τη σύμβαση και οι απαλλοτριώσεις. Η τότε Κυβέρνηση τι έκανε όταν διαπίστωσε ότι υπάρχει αυτή η μεγάλη υστέρηση;
Από τότε το Δημόσιο φαίνεται ασυνεπές και είναι επαναλαμβάνω εκτεθειμένο. Από το 2008 μέχρι το 2009, που αναλάβαμε, εκδηλώθηκε κάποια πρωτοβουλία, έγινε κάτι για να αντιμετωπιστεί ένα πρόβλημα που ήταν φανερό ότι οδηγούσε σε ένα γενικότερο πρόβλημα για την εξέλιξη του έργου;
Το ίδιο μπορεί να πει κανείς βεβαίως για τις αρχαιολογικές έρευνες. Έχουμε υπογράψει για τις αρχαιολογικές έρευνες μνημόνιο με το Υπουργείο Πολιτισμού, ένα γενικό μνημόνιο και κατά περίπτωση για κάθε έργο ειδικά μνημόνια, ώστε η διαδικασία έχει επιταχυνθεί και θα έλεγα και στον τομέα αυτόν δεν παρατηρούνται πλέον προβλήματα.
Προβλήματα έχουμε από την καθυστέρηση εκπόνησης μελετών σε διάφορα τμήματα αυτών των αυτοκινητοδρόμων από την πλευρά των παραχωρησιούχων και σε μία συνακόλουθη καθυστέρηση έκδοσης περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων. Είτε επειδή καθυστέρησαν οι παραχωρησιούχοι να καταθέσουν την πρότασή τους, είτε επειδή το κράτος άργησε να ολοκληρώσει αυτή τη διαδικασία, είχαμε να αντιμετωπίσουμε προβλήματα. Και βεβαίως είχαμε πρόβλημα και με τη μετακίνηση των δικτύων, αφού δεν δέχθηκαν πολλοί Οργανισμοί των οποίων τα δίκτυα έπρεπε να μετακινηθούν, να επιβαρυνθούν με το κόστος της μετακίνησης.
Τέλος, έχουμε αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας -οριστικές αποφάσεις- αναστολής ή αναμένουμε αποφάσεις για άλλα τμήματα για τα οποία έχουν κατατεθεί προσφυγές από ομάδες πολιτών, οι οποίες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας δεν μπορεί παρά να γίνουν απολύτως σεβαστές.
Στόχος μας είναι να εξαλείψουμε «γεγονότα ευθύνης δημοσίου», ώστε να μην επιτρέψουμε, θωρακίζοντας το Δημόσιο και τη θέση του, σε οποιονδήποτε από την άλλη πλευρά να στραφεί εναντίον του Δημοσίου. Τώρα μπορούμε να πούμε ότι έχουμε κάνει ό,τι είναι δυνατόν και δεν δικαιολογείται οποιαδήποτε αιτίαση για ευθύνη του Δημοσίου.
Πολύ περισσότερο -και το τονίζω αυτό- αφού η Κυβέρνηση, το Υπουργείο Οικονομικών έχει επιδείξει συνέπεια όσον αφορά στην καταβολή της χρηματοδοτικής συμβολής του Δημοσίου και βεβαίως αντιμετωπίσαμε και εξαλείψαμε και τις σχετικές καθυστερήσεις σχετικά με την επιστροφή του προβλεπόμενου ΦΠΑ.
Αυτό που πρέπει να κάνουμε και η πρωτοβουλία μας έχει και αυτόν τον στόχο, είναι να συμφιλιώσουμε τον χρήστη, τον πολίτη με τον αυτοκινητόδρομο που χρησιμοποιεί. Ακούμε πολίτες να μιλούν γι΄ αυτούς τους αυτοκινητόδρομους σαν να πρόκειται για κάτι πολύ κακό που έχει συμβεί στην περιοχή τους, επειδή ίσως ο τρόπος με τον οποίον σχεδιάστηκαν οι συμβάσεις αυτές ή εξελίσσονται τα έργα, προκαλούν προβλήματα στην καθημερινότητα ομάδων πολιτών που τους κάνει να δυσανασχετούν.
Τα έργα είναι μία πολύ σημαντική αναπτυξιακή υποδομή. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι τα δημόσια έργα έχουν ευθέως αντίκρισμα στο ετήσιο ΑΕΠ της χώρας, έχουν αναπτυξιακό αντίκρισμα. Θα έλεγα ότι αυτό το οποίο πρέπει να κάνουμε είναι, στηρίζοντας τέτοια προγράμματα όχι απλώς να περιφρουρήσουμε ένα φιλοεπενδυτικό κλίμα που πρέπει να επικρατεί στη χώρα, ιδίως σε αυτές τις περιστάσεις, αλλά και να περιφρουρήσουμε τις θέσεις εργασίας για τη συνέχιση αυτών των προγραμμάτων. Να συνεχιστούν αυτά τα προγράμματα γιατί ενισχύονται οι υποδομές της χώρας στο πλαίσιο των διευρωπαϊκών δικτύων, να συνεχιστούν αυτά τα προγράμματα για να μην βρεθούμε εκτεθειμένοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία βεβαίως ίσως θέσει και θέματα για τη χρηματοδότηση που μέχρι τώρα έχει γίνει από την πλευρά της για το πρόγραμμα αυτό. Και βεβαίως όλα αυτά θα γίνουν αν, μεταξύ των άλλων, προχωρήσουμε σε εκείνες τις αναγκαίες βελτιώσεις οι οποίες θα αντιμετωπίσουν τα κακώς κείμενα.
Δεδομένου ότι η λύση όλων των θεμάτων σε κάθε λεπτομέρειά τους απαιτεί ακόμη χρόνο και συζητήσεις εξειδικευμένες επιλέγουμε να προχωρήσουμε σε μία συμφωνία για μια –ας την ονομάσω έτσι- ενδιάμεση περίοδο μέχρι τον Οκτώβριο ή το τέλος του 2011. Να διασφαλίσουμε ότι γι’ αυτή την ενδιάμεση περίοδο το κατασκευαστικό έργο θα προχωρήσει απρόσκοπτα.
Εντωμεταξύ να έχουμε τη δυνατότητα να συζητήσουμε τη μακροπρόθεσμη λύση σε όλες τις λεπτομέρειές της, πάντοτε χειριζόμενοι το θέμα αυτό στο πλαίσιο του πνεύματος και του γράμματος των σχετικών συμβάσεων. Κάνουμε δηλαδή μία συμβατική διαχείριση των προβλημάτων που έχουν προκύψει και αναζητούμε τις λύσεις στο πλαίσιο πάντα αυτών των συμβάσεων.
Αυτή είναι μία θέση την οποία τηρούμε προκειμένου έτσι να εξασφαλίσουμε τη συνέχιση της χρηματοδότησης από τις Τράπεζες του προγράμματος αυτού και ένα από τα τρία θέματα, τα τρία σκέλη που συγκροτούν την πρωτοβουλία μας. Δηλαδή, ακριβώς, πώς διασφαλίζουμε τη συνέχιση της χρηματοδότησης του προγράμματος για αυτή την ενδιάμεση περίοδο. Εδώ είναι καθοριστικός ο ρόλος του Υπουργείου Οικονομικών.
Το δεύτερο θέμα έχει να κάνει με την πολιτική διοδίων που είναι μία επιλογή της Κυβέρνησης, το βάρος για την εφαρμογή της οποίας έχουμε εμείς, αλλά το Υπουργείο Οικονομικών είναι αυτό το οποίο δίνει το πράσινο φως.
Και το τρίτο σκέλος είναι αυτό που αφορά στον τεχνικό επανασχεδιασμό, τον επανασχεδιασμό ή την επαναπροσέγγιση του φυσικού αντικειμένου σε περιπτώσεις, όπου παράγοντες τρίτοι έξω από εμάς επηρεάζουν την εξέλιξη του έργου και μας καλούν να πάρουμε πρωτοβουλίες.
Στο πρώτο σκέλος που αφορά στη συνέχιση της χρηματοδότησης γι’ αυτή την ενδιάμεση περίοδο, ο Υπουργός Οικονομικών είναι εδώ για να μιλήσει πολύ συγκεκριμένα για την πρόταση της Κυβέρνησης, η οποία πιστεύουμε, ότι αποτυπωμένη σε ένα μνημόνιο συνεργασίας θα γίνει δεκτή και θα συμφωνηθεί από την άλλη πλευρά, ώστε τα έργα αυτά να συνεχιστούν.
Θα ήθελα, λοιπόν, να κάνω εγώ μία διακοπή και να δώσω το λόγο Γιώργο σε σένα να αναφερθείς στις δύο πρωτοβουλίες που αναλαμβάνετε προκειμένου να καλύψουμε αυτή την ανάγκη της χρηματοδότησης για την ενδιάμεση περίοδο, ασφαλώς με τον εγγυητικό λογαριασμό, αλλά και μακροπρόθεσμα της υποστήριξης του προγράμματος αυτού ενόψει των υποχρεώσεων που έχει το Δημόσιο να καταβάλει τη δική του χρηματοδοτική συμβολή με τη δημιουργία μιας Ανώνυμης Εταιρείας του Δημοσίου, την οποία προικίζουμε με τα μελλοντικά έσοδα των διοδίων.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ευχαριστώ πολύ Δημήτρη. Η συζήτηση για το ζήτημα της διασφάλισης της απρόσκοπτης συνέχισης των μεγάλων συμβάσεων παραχώρησης στη χώρα μας είναι μία συζήτηση που έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό.
Είναι μία συζήτηση στην οποία τα δύο Υπουργεία έχουν συνεργαστεί πολύ στενά, βεβαίως, με το Υπουργείο Υποδομών να οδηγεί αυτή τη συζήτηση, δεδομένου ότι αυτό έχει την ευθύνη για τα θέματα των αυτοκινητοδρόμων στη χώρα. Είναι μια συζήτηση την οποία έχουμε κάνει με τα σχήματα τους παραχωρησιούχους, αλλά και με τις Τράπεζες, οι οποίες όπως είπε και ο Δημήτρης Ρέππας είναι τόσο ελληνικές, όσο και ξένες.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι η εξέλιξη αυτών των μεγάλων έργων στη χώρα μας γίνεται μέσα σε ένα εξαιρετικά ρευστό περιβάλλον οικονομικό, ρευστό στη χώρα μας, αλλά και ευρύτερα. Και μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον εμείς, από τη δική μας την πλευρά, θέλουμε να διασφαλίσουμε απολύτως τα συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου και να διασφαλίσουμε με κάθε τρόπο ότι παρόμοιες μεγάλες παραχωρήσεις, μεγάλα έργα, δεν θα έχουν κανένα κίνδυνο διακοπής ή ακύρωσης. Όχι μόνο για το αναπτυξιακό σκέλος - δηλαδή ότι οποιαδήποτε διακινδύνευση αυτών των έργων θα δημιουργούσε ένα επιπρόσθετο βάρος σε μία ελληνική οικονομία, που τώρα αρχίζει και δειλά μπαίνει σε μία φάση ανάκαμψης - αλλά και γιατί η οποιαδήποτε διακινδύνευσή τους θα έστελνε το πλέον λανθασμένο μήνυμα ως προς την ελκυστικότητα της χώρας μας για ξένες επενδύσεις και για τη δυνατότητα να γίνονται παρόμοιας εμβέλειας έργα με συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα.
Άρα, ξεκινώντας από αυτή τη βάση, δουλέψαμε από κοινού, για να βρούμε λύσεις στα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την ίδια την κρίση, προβλήματα που δημιουργήθηκαν από το γεγονός ότι στην πορεία υπήρξε αμφιβολία, σκεπτικισμός, συχνά μη εύλογη από μέρη των αντισυμβαλλόμενων με το Ελληνικό Δημόσιο για τη δυνατότητα συνέχισης της χρηματοδότησης αυτών των έργων.
Φάνηκε από τη συζήτηση που είχαμε με τους παραχωρησιούχους και με τις Τράπεζες ότι δύο ήταν τα βασικά ζητήματα. Ξεπερνώ το ζήτημα της επιστροφής του ΦΠΑ, όπου εκεί ήταν –αν θέλετε- το πιο εύκολο να λυθεί - και έχει λυθεί.
Τα ζητήματα αυτά ήταν, κατ’ αρχάς, πώς στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα θα διασφαλιστούν για τη χρηματοδότηση του Ελληνικού Δημοσίου στο πλαίσιο των συμβάσεων τις οποίες περιέγραψε ο Υπουργός Υποδομών. Και το δεύτερο είναι, πώς σ’ ένα πιο μακροπρόθεσμο πλαίσιο θα υπάρξει η απαραίτητη διασφάλιση της χρηματοδότησης αυτών των έργων.
Ως προς το πρώτο, που είναι μεσοπρόθεσμο, η πρόταση του Ελληνικού Δημοσίου είναι η δημιουργία ενός μηχανισμού, ενός εγγυητικού λογαριασμού ο οποίος θα βρίσκεται στην Τράπεζα της Ελλάδος, στον οποίον το Δημόσιο θα προκαταβάλει τις χρηματοδοτικές συμβολές του για τα υπό κατασκευή έργα. Το ποσό το οποίο η Κυβέρνηση προκρίνει αρχικά για την κατάθεση σ’ αυτό τον λογαριασμό είναι της τάξεως των 500 εκατομμυρίων ευρώ. Αυτός ο λογαριασμός έχει δικαιούχο το Δημόσιο. Άρα, λειτουργεί ως εγγύηση για την Κοινοπραξία των τραπεζών, οι οποίες θα παράσχουν ισόποσες πιστώσεις προς τις εταιρείες παραχώρησης.
Είμαστε, λοιπόν, στη διαδικασία δημιουργίας αυτού του μηχανισμού. Η ολοκλήρωση αυτού του μηχανισμού θα γίνει αφ’ ότου υπογραφεί το μνημόνιο συμφωνίας με τους παραχωρησιούχους και τις Τράπεζες, αφ’ ότου συμφωνήσουν σε ικανό πλειοψηφικό ποσοστό τα μέλη των παραχωρήσεων, ότι με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται απολύτως, τους επόμενους μήνες, η χρηματοδότηση των έργων αυτών, έτσι ώστε να αρθεί οποιαδήποτε αμφιβολία μέσα –επαναλαμβάνω- στο εξαιρετικά ρευστό οικονομικό πλαίσιο της χώρας μας, με τις αμφιβολίες που πολλές φορές κακώς εκφράζονται από ξένες τράπεζες, για το τι θα συμβεί και για το αν το Δημόσιο είναι σε θέση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του. Να διασφαλίσουμε απολύτως τη χρηματοδοτική συμβολή του Δημοσίου και άρα την κανονική εκτέλεση των έργων.
Αυτό λύνει το άμεσο πρόβλημα, το πρόβλημα που εντοπίστηκε και το οποίο συζητήσαμε δια μακρόν με τους αντισυμβαλλόμενους στα έργα αυτά.
Το δεύτερο είναι το χρηματοδοτικά μακροπρόθεσμο πλαίσιο. Εδώ, προκρίναμε τη λύση δημιουργίας μίας εταιρείας ειδικού σκοπού με τίτλο «Ελληνικοί Αυτοκινητόδρομοι», όπου θα εισφερθεί το σύνολο των δικαιωμάτων του Δημοσίου από τα μελλοντικά διόδια των έργων. Με τον τρόπο αυτό, πετυχαίνουμε ταυτόχρονα τρία πράγματα.
Κατ' αρχάς, πετυχαίνουμε να χρηματοδοτήσουμε μία μείωση των διοδίων, στην οποία θα αναφερθεί ο Υπουργός Υποδομών, στο χρόνο κατασκευής των έργων, στοχευμένη, προσεκτική, έτσι ώστε να μπορέσουμε σε μία δύσκολη οικονομική συγκυρία να συνεισφέρει και η πολιτεία σε ζητήματα που αφορούν στην επιβάρυνση των πολιτών. Μια εταιρεία ειδικού σκοπού.
Το δεύτερο είναι να υπάρξει η διασφάλιση της μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης αυτών των μεγάλων συμβάσεων παραχώρησης, μέσα που (από πού) αυτή την τιτλοποίηση των εσόδων των μελλοντικών διοδίων, που θα γίνει μέσω αυτής της εταιρείας ειδικού σκοπού.
Και το τρίτο, το οποίο είναι εξίσου σημαντικό, είναι η δυνατότητα χρήσης των εσόδων αυτών ως άλλο ένα εργαλείο μείωσης του μεγάλου χρέους, που έχει η χώρα μας σε μία περίοδο όπου, όλοι το αναγνωρίζουμε, η μείωση του χρέους αποτελεί μία απ’ τις μεγαλύτερες προτεραιότητες της Κυβέρνησης.
Βρισκόμαστε μπροστά στη δημιουργία αυτής της εταιρείας ειδικού σκοπού. Έχουμε ξεκινήσει τη διαδικασία πρόσληψης συμβούλων σε αυτή την κατεύθυνση. Είμαστε στο τελευταίο στάδιο αυτής της ολοκλήρωσης της διαδικασίας, έτσι ώστε τους επόμενους μήνες να γίνει ακριβώς η διαδικασία που χρειάζεται για τη δημιουργία του οχήματος, για να διασφαλιστούν - επαναλαμβάνω - μακροπρόθεσμα η δημιουργία αυτών των σύγχρονων υποδομών, που έχει ανάγκη η χώρα και η ανάπτυξή της, υποδομές που δημιουργούν θέσεις εργασίας, που δημιουργούν τη βάση για περαιτέρω ανάπτυξη και ταυτόχρονα αντιμετωπίζοντας και ένα μέρος του προβλήματος του δημοσίου χρέους. Αυτά από εμένα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Ευχαριστώ Γιώργο. Θέλω να συνεχίσω λέγοντας ότι είναι καθοριστικό το να πετύχουμε τη συνέχιση αυτών των έργων γιατί έτσι μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι μέχρι την ολοκλήρωση της παραχώρησης, θα έχει το Δημόσιο πετύχει να εισπράξει από τα διόδια ένα ποσό που κατά τα ισχύοντα μοντέλα εκτιμάται ότι ξεπερνάει τα 20 δισ. ευρώ.
Η κατάρρευση του προγράμματος, κάνει αβέβαιη αυτή την προσδοκία. Η συνέχιση αυτού του προγράμματος, του πολύ σημαντικού κατασκευαστικού έργου, μπορεί να γεννήσει όλες εκείνες τις εγγυήσεις, ώστε οι παραχωρήσεις αυτές να λειτουργήσουν, όπως προβλέπεται στις συμβάσεις, με τις όποιες βελτιώσεις πρέπει να κάνουμε στο πλαίσιο αυτών των χειρισμών και να επιτύχουμε αυτό το σημαντικό έσοδο για το Δημόσιο, για την ελληνική οικονομία. Μιλάμε για το σύνολο των παραχωρήσεων.
Γνωρίζετε πολύ καλά τώρα ότι για δύο έργα παραχώρησης προβλέπεται επιδότηση από το κράτος: Ε65 και Μορέας, ενώ για τις τρεις άλλες παραχωρήσεις το Δημόσιο προβλέπεται σύμφωνα με τις συμβάσεις να εισπράττει ένα ποσοστό από το ύψος των διοδίων κατά την περίοδο λειτουργίας που φτάνει από το 65% έως περίπου το 93%, πολύ σημαντικά ποσά.
Την κατασκευαστική περίοδο στην οποία είμαστε τώρα, επαναλαμβάνω ότι το έσοδο από το διόδιο χρησιμοποιείται αποκλειστικώς και μόνο για την κατασκευή έργου. Δεν δίνεται στον παραχωρησιούχο, ούτε πηγαίνει σε κάποιο κρατικό ταμείο για να χρησιμοποιηθεί για άλλους σκοπούς.
Το έσοδο από το διόδιο κατά την Τ1 χρησιμοποιείται αποκλειστικώς και μόνο για την κατασκευή αντικειμένου, για το έργο. Το ύψος του διοδίου, σύμφωνα με τα όσα οι συμβάσεις προβλέπουν, έχει καθοριστεί με τιμή εκκίνησης τα 4 λεπτά ανά χιλιόμετρο, με τιμές 2003, όπως αυτές εντωμεταξύ προσαρμόζονται για να πάρουν το τελικό ύψος τους με το ΦΠΑ και τις τιμές του πληθωρισμού.
Το μήκος της ζώνης χρέωσης σήμερα, μπορεί να πει κανείς -γιατί δεν είναι ίδιο το ύψος του διοδίου για όλες τις κατηγορίες- έχει φτάσει σε μία χρέωση περίπου τα 6,5 λεπτά ανά χιλιόμετρο με αφετηρία υπολογισμού τα 4 λεπτά σε τιμές 2003 ανά χιλιόμετρο, όπως αυτά αναπροσαρμόζονται με τον πληθωρισμό και το ΦΠΑ. Το μήκος ζώνης χρέωσης για τους μετωπικούς σταθμούς είναι κατά μέσο όρο τα 50 χλμ αυτοκινητόδρομου και γνωρίζετε πολύ καλά ότι πληρώνει κάποιος ένα μετωπικό σταθμό για το ήμισυ της απόστασης από τον προηγούμενο μετωπικό σταθμό και για το ήμισυ της απόστασης από τον επόμενο μετωπικό σταθμό.
Στις συμβάσεις, προβλέπεται η εγκατάσταση και λειτουργία ενός ανοιχτού συστήματος ή ενός κλειστού συστήματος. Χρησιμοποιείται αυτό που λέμε ανοιχτό σύστημα με λειτουργία κυρίως μετωπικών σταθμών. Στις συμβάσεις επίσης προβλέπεται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών διοδίων και εμείς, αυτό είναι που θέλω να τονίσω σήμερα, πιστεύουμε ότι στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας προβλέπουμε μεταξύ των άλλων την εγκατάσταση ενός ηλεκτρονικού συστήματος είσπραξης των διοδίων. Για πολλούς λόγους, λειτουργικούς αλλά και δικαιοσύνης, ώστε μέσα σε δύο χρόνια από την ώρα που ξεκινάει αυτή η συμφωνία να εφαρμόζεται, να επιτύχουμε την εφαρμογή αυτού του νέου ηλεκτρονικού συστήματος.
Γνωρίζετε ότι έχει δημιουργηθεί ένα πρόβλημα ιδίως για τους πληθυσμούς που διαμένουν κοντά σε αυτοκινητόδρομους που υπάρχει μετωπικός σταθμός, όπου η χρέωσή τους όταν χρησιμοποιούν αυτό τον αυτοκινητόδρομο είναι δυσανάλογα μεγάλη με την απόσταση που διανύουν, ιδίως για ανάγκες που αφορούν τοπική μετακίνησή τους.
Και βεβαίως το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο και έχει επισημανθεί, όταν σε κάποιες περιπτώσεις δεν υφίσταται παράλληλο τοπικό οδικό δίκτυο για την εξυπηρέτηση των πολιτών ως προς τις τοπικές μετακινήσεις τους, κάτι το οποίο δεν αντιμετωπίστηκε μέχρι τώρα. Το κάνουμε τώρα σχεδιάζοντας αυτή τη βελτίωση του συνολικού προγράμματος με τη συμπερίληψη σε αυτό και την κατασκευή ή ολοκλήρωση των παράπλευρων οδικών δικτύων, όπου αυτά είναι απαραίτητα.
Το διόδιο είναι έσοδο το οποίο χρησιμοποιείται για την κατασκευή, ο κυκλοφοριακός φόρτος σύμφωνα με τα όσα οι συμβάσεις προβλέπουν και τα έσοδα που προκύπτουν από την αύξηση ή μείωσή του, αφορούν στον παραχωρησιούχο, όχι το Δημόσιο. Όμως η είσπραξη του διοδίου, δηλαδή η πληρωμή του αντιτίμου σε κάθε διέλευση, αντιλαμβάνεστε ότι είναι ένα έσοδο το οποίο είναι καθοριστικό για την υποστήριξη του προγράμματος. Αν πάρει εκτεταμένη μορφή η αδυναμία είσπραξης αυτού του τέλους, προκαλείται μία ανισορροπία όσον αφορά στο οικονομικό μοντέλο εκτέλεσης αυτού του προγράμματος.
Οι τιμές των διοδίων στην Ελλάδα είναι χαμηλές αν τις συγκρίνουμε με τις τιμές των διοδίων σε άλλες χώρες, όπως είναι η Ισπανία, η Ιταλία ή η Γαλλία ή μπορεί να πει κανείς ότι είναι υψηλές αν τις συγκρίνουμε με αυτοκινητόδρομους σε κάποιες χώρες όπου τα διόδια ή έχουν ελάχιστο ύψος ή δεν υφίστανται καν, δεν υπάρχουν διόδια.
Από κει και πέρα όμως, αυτό το οποίο θέλω να τονίσω είναι πως το ύψος της τιμής των διοδίων προβλέπεται στις συμβάσεις και τίποτα όσον αφορά στο ύψος των διοδίων δεν αποφασίστηκε από τη δική μας Κυβέρνηση. Ίσα - ίσα θα έλεγα ότι με παρεμβάσεις μας επισημάναμε τις αδυναμίες που παρατηρούνται, ώστε να μην επιτρέπεται στον παραχωρησιούχο να αυξήσει την τιμή του διοδίου σε κάποιες περιπτώσεις, όταν επήλθε ο χρόνος που οι συμβάσεις προβλέπουν για την αύξηση του τέλους του διοδίου.
Εμείς επειδή ακριβώς θέλουμε να συμφιλιώσουμε, όπως είπα, τον χρήστη με τον αυτοκινητόδρομο, αφού ιδίως σε κάποιες περιπτώσεις αφορά στην καθημερινότητά του, έχουμε αποφασίσει, όπως είπε και ο Υπουργός Οικονομικών, να επιδοτήσουμε τον χρήστη και γι' αυτό ακριβώς με πόρους οι οποίοι θα αντλούνται από το ταμείο αυτής της εταιρείας του Δημοσίου, μιας εταιρείας ειδικού σκοπού για την οποία μίλησε ο κ. Παπακωνσταντίνου, το Δημόσιο αναλαμβάνει και προτείνει ώστε να αποτελέσει αυτό στοιχείο της συμφωνίας, γιατί αυτό αντιλαμβάνεστε ότι συνιστά μία αλλαγή των συμβάσεων. Οι τιμές των διοδίων προβλέπονται στις συμβάσεις. Εμείς δεν μπορεί να αλλάξουμε μονομερώς τις συμβάσεις.
Εμείς προτείνουμε και πιστεύω ότι θα γίνει αποδεκτό από την άλλη πλευρά, να αναλάβει το Δημόσιο το βάρος για την εύλογη μείωση και τη σταθεροποίηση της τιμής των διοδίων για τρία έτη, κατά την περίοδο που το έργο κατασκευάζεται μέχρι την ολοκλήρωσή του ή και λίγο αμέσως μετά, με προοδευτική αποκατάσταση του ύψους της τιμής του διοδίου στη συνέχεια, όταν θα έχουν ολοκληρωθεί και θα έχουν αποδοθεί στον χρήστη όλα τα τμήματα.
Πιστεύουμε ότι αυτή η εύλογη μείωση μπορεί να φτάσει, αυτό προτείνουμε εμείς πάντως, σε ποσοστό 25% έως 30%. Πιστεύουμε ότι πρέπει να υπάρχει μία σημαντικότερη μείωση στα υπό κατασκευή τμήματα. Παραδείγματος χάριν, η μείωση αυτή μπορεί να φτάσει και το ποσοστό του 50% για υπό κατασκευή τμήματα, όπως στην περίπτωση του αυτοκινητόδρομου Κόρινθος – Πάτρα. Και επίσης πιστεύουμε ότι αξίζει το κράτος να επιδοτεί το διόδιο για τη διέλευση ατόμων ειδικών κατηγοριών, όπως είναι τα άτομα με αναπηρία.
Με ευθύνη τώρα του παραχωρησιούχου προτείνουμε να προβλεφθεί μία απολύτως αναλογική χρέωση, λαμβανομένων υπόψη των προηγουμένων στα οποία αναφέρθηκα, των χρηστών που χρησιμοποιούν τον αυτοκινητόδρομο για τοπικές μετακινήσεις. Μια ειδική εκπτωτική πολιτική επίσης για συχνούς χρήστες αυτών των δρόμων και βεβαίως να προχωρήσουμε στην προετοιμασία για την εγκατάσταση ενός ηλεκτρονικού συστήματος διοδίων σε όλους τους αυτοκινητόδρομους.
Επαναλαμβάνω ότι η συμφωνία την οποία επιδιώκουμε είναι μία συμφωνία η οποία, πέραν όλων των άλλων, διασφαλίζει ότι το Δημόσιο μπορεί να έχει αυτά τα σημαντικά έσοδα την επόμενη χρονική περίοδο όταν μπουν σε φάση λειτουργίας, άρα αποδίδουν οι αυτοκινητόδρομοι.
Όσον αφορά τώρα στον τεχνικό επανασχεδιασμό -και μπαίνω στο τρίτο σκέλος της πρωτοβουλίας μας και της πρότασής μας για την οποία σήμερα σας ενημερώνουμε- είναι διαπιστωμένο ότι έχουν παρατηρηθεί σημαντικές αστοχίες σε πολλά σημεία.
Παραδείγματος χάριν, στην Ολυμπία Οδό γνωρίζετε πολύ καλά ότι έχουμε απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που ακυρώνει την άδεια για τους περιβαλλοντικούς όρους στην περιοχή, την ευρύτερη περιοχή του Δήμου Ζαχάρως, από Κάτω Σαμικό μέχρι τον ποταμό Νέδα, σε μήκος 22 χιλιομέτρων.
Έχουμε επίσης στον ίδιο δρόμο προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας από κατοίκους της περιοχής για τη χάραξη που αφορά στον αυτοκινητόδρομο αυτό, στο τμήμα του από τον ημικόμβο Μιντιλογλίου μέχρι τον ανισόπεδο κόμβο Κάτω Αχαϊάς, μήκους 18 χιλιομέτρων. Μιλώ για την περιοχή των Βραχνέικων επειδή έτσι αναφέρονται.
Ακόμη, πρέπει να σας πω ότι σε 68 σημεία όπου η νέα σιδηροδρομική γραμμή προς την Πάτρα συναντάται με τη χάραξη του αυτοκινητόδρομου, κάνουμε όλες εκείνες τις αναγκαίες ρυθμίσεις και προχωρούμε στη σύναψη ενός μνημονίου ανάμεσα στην ΕΡΓΟΣΕ και τον παραχωρησιούχο προκειμένου να ξεπεράσουμε τα σχετικά προβλήματα.
Στην Ιόνια Οδό τα θέματα που μας απασχολούν είναι αυτά τα οποία αφορούν στην προβλεπόμενη χάραξη στην περιοχή της Παλαιοβούνας στην Κλόκοβα. Εκεί γνωρίζετε πολύ καλά ότι είχε προβλεφθεί η μετατροπή του υφιστάμενου δρόμου σε αυτοκινητόδρομο, με συνέπεια να μην υπάρχει άλλος δρόμος, ως δίκτυο εναλλακτικό για να το χρησιμοποιούν οι πολίτες της περιοχής στις τοπικές μετακινήσεις τους. Θα έπρεπε υποχρεωτικώς να χρησιμοποιούν τον αυτοκινητόδρομο. Και εκεί, έχουμε απόφαση αναστολής εργασιών από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Προτείνουμε να περάσουμε στο κομμάτι αυτό με την κατασκευή σήραγγας, ο δε υφιστάμενος σήμερα δρόμος να παραμείνει για τοπική χρήση.
Στο δρόμο Ε65, επίσης γνωρίζετε πολύ καλά, ότι έχουμε απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας μετά από προσφυγές ενδιαφερομένων κατοίκων και οργανώσεων σε μία περιοχή μήκους περίπου 30 - 31 χιλιομέτρων από Μουργκάνι προς Εγνατία. Το πρόβλημα της περιοχής σχετίζεται με την προστασία της αρκούδας.
Και σε πολλές περιπτώσεις θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε, το προείπα, το επαναλαμβάνω για την πληρότητα της πρότασης, την έλλειψη παράπλευρου δικτύου για τις τοπικές μετακινήσεις.
Κυρίες και κύριοι, τμήματα που για λόγους που μας υπερβαίνουν, πρέπει να ετεροχρονιστούν. Αυτό είναι ένα θέμα το οποίο θα το αντιμετωπίσουμε με ευθύνη, γιατί αν τα τμήματα αυτά, παρά τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας ή άλλους λόγους που είναι έξω από τη δική μας επιλογή, παραμείνουν ως έχουν, επιβαρύνουν το χρηματοοικονομικό μοντέλο, ενώ γνωρίζουμε ότι δεν πρόκειται να κατασκευαστούν έτσι όπως ακριβώς είχε προβλεφθεί.
Χρειάζονται οι παρεμβάσεις που υποδεικνύει το Συμβούλιο της Επικρατείας, γεγονός που σημαίνει νέες περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις για μία νέα χάραξη, δηλαδή απαιτείται ένα χρονικό διάστημα λίγων χρόνων. Άρα αυτός ο ετεροχρονισμός είναι απαραίτητο να γίνει.
Και βεβαίως θα πρέπει τα έργα αυτά, για να μην υπάρχει οποιαδήποτε παρανόηση και το δηλώνω με σαφήνεια, να παραμείνουν στο σχήμα της παραχώρησης υπό τη μία ή άλλη μορφή, αφού συνεννοηθούμε γι' αυτό με την Ευρωπαϊκή Ένωση και έχει ξεκινήσει αυτή η συνεννόηση γιατί απλούστατα, μπορεί να τεθεί θέμα του ύψους της συμβολής της Κοινότητας στα προγράμματα αυτά, εφ’ όσον διαπιστωθεί ότι αλλάζει το αντικείμενο ή περικόπτεται ένα ικανό τμήμα του φυσικού αντικειμένου.
Όλα αυτά -και ένα παράδειγμα μόνο είναι το τελευταίο- κάνουν φανερό ότι απαιτούνται λεπτοί και υπεύθυνοι χειρισμοί που έχουν μία νομική διάσταση, μία κοινοτική διάσταση, μία συνταγματική διάσταση. Εμείς όλα αυτά θα τα αντιμετωπίσουμε με κοινωνική ευθύνη και τη σοβαρότητα που απαιτούν οι περιστάσεις.
Όπως είπε ο Υπουργός Οικονομικών στις προθέσεις μας είναι να προχωρήσουμε στη σύναψη ενός μνημονίου συναντίληψης με τους παραχωρησιούχους, με τον αντισυμβαλλόμενο του Δημοσίου στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος προκειμένου έτσι να επαναβεβαιώσουμε τη θέλησή μας να παραμείνουμε σε αυτά τα προγράμματα με βάση την κατανομή δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που προβλέπουν οι αρχικές συμβάσεις.
Την πρότασή μας για ένα τέτοιο μνημόνιο θα την καταθέσουμε στους παραχωρησιούχους τις αμέσως επόμενες ημέρες. Δουλεύουμε πάνω σ’ αυτό, θα είμαστε έτοιμοι σε λίγες ημέρες, ώστε το κείμενο αφού λάβει την τελική μορφή του να το αποστείλουμε.
Το κείμενο αυτό όπως η άλλη πλευρά θα το συζητήσει ή οι Τράπεζες στα δικά τους όργανα αξιολόγησης, έτσι και εμείς θέλουμε να συζητηθεί στο πλαίσιο της αρμόδιας Κοινοβουλευτικής Επιτροπής στη Βουλή και θα το κάνουμε αμέσως μετά το Πάσχα.
Πιστεύουμε ότι η ανταπόκριση θα είναι θετική. Νομίζω ότι όλοι, αντιλαμβανόμαστε ποια είναι η περίοδος και ποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά έχει, ώστε οι προσεγγίσεις μας να είναι προσεγγίσεις, οι οποίες συνάδουν με τις συνθήκες που επικρατούν αυτή την περίοδο στην χώρα.
Στόχος μας είναι να διασφαλίσουμε το δημόσιο συμφέρον, όπως είπα στην αρχή και αυτό ταυτίζεται κατά τη δική μας αντίληψη με τη συνέχιση της κατασκευής αυτών των αυτοκινητοδρόμων.
Στόχος μας είναι να εξυπηρετήσουμε το χρήστη και γι’ αυτό παίρνουμε πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση των διοδίων, της κατασκευής των παράλληλων δικτύων, της βελτίωσης του σχεδιασμού.
Στόχος μας είναι και η άλλη πλευρά να διατηρήσει αυτό το οποίο οι συμβάσεις προβλέπουν και να το αξιοποιήσει με έναν τέτοιο τρόπο, ώστε τελικώς να συνεργαστούμε προκειμένου έτσι να κερδίσει η Ελλάδα σύγχρονους αυτοκινητόδρομους, με όρους οι οποίοι ανταποκρίνονται στις συνθήκες που μας περιβάλουν.
Κλείνω λέγοντας πως αυτή η ενημέρωση, είναι μία ενημέρωση που θέλει να δώσει μία δυναμική στην προσπάθεια που κάνουμε όλες οι πλευρές να συνεχιστεί αυτό το πρόγραμμα. Είναι μία ενημέρωση, η οποία θέλει να αποσαφηνίσει πλευρές της συζήτησης που γίνεται και για την οποία πολλά σχόλια διατυπώνονται.
Η πρωτοβουλία μας αυτή επίσης θέλει να αποτρέψει οποιοδήποτε ενδεχόμενο να επαναληφθεί αυτό που έγινε την περίοδο της Ν.Δ., να καταρρεύσει μία παραχώρηση, μιλώ για την υποθαλάσσια Θεσσαλονίκης, όπου τώρα εμείς, η δική μας Κυβέρνηση, το κράτος καλείται να πληρώσει αποζημιώσεις ύψους δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ χωρίς να έχει το έργο.
Αλλά αυτό είναι από τα πολλά προβλήματα, τα οποία έλαχε σε εμάς ο κλήρος και η εντολή του λαού να διαχειριστούμε και θα το κάνουμε με μεγάλη ευθύνη, γιατί πιστεύουμε ότι αυτό απαιτούν οι περιστάσεις και το δημόσιο συμφέρον.
Και θέλω να δείτε κάνοντας αξιολόγηση κατά χρονικές περιόδους αυτά που έγιναν προκειμένου να αντιμετωπίσουμε προβλήματα τη συγκεκριμένη περίοδο, όταν ο σχεδιασμός ή η εκκίνηση των έργων αυτών σε κάποιες περιπτώσεις ήταν βέβαιο ότι έγιναν με τέτοιο τρόπο που υπονόμευαν την ασφαλή εξέλιξη τους.
Θέλω να ευχαριστήσω τον Υπουργό Οικονομικών που είναι σήμερα μαζί μας. Γιατί νομίζω ότι το Υπουργείο Οικονομικών με το κύρος του δίνει ένα μήνυμα, με τη σημερινή παρουσία του Υπουργού εδώ, τους συνεργάτες, τον Φίλιππο το Σαχινίδη, τον Γιώργο τον Χριστοδουλάκη.
Και βέβαια δεν χρειάζεται να πω, γιατί εμείς είμαστε μία ομάδα, τον Γιάννη τον Μαγκριώτη, το Σέργιο τον Λαμπρόπουλο και τον Γιάννη τον Οικονομίδη που νυχθημερόν όλοι προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε θέματα που μακάρι να μην είχαν προκύψει.
Όμως υπάρχουν, είναι εδώ και δεν μπορούμε να σφυρίζουμε αδιάφορα. Δεν θα σφυρίξουμε αδιάφορα, δεν θα σφυρίξουμε καν δυνατά. Θα είμαστε με λόγο νηφάλιο, μετρημένο, γιατί αυτό επαναλαμβάνω επιβάλλεται ιδίως στις παρούσες συνθήκες.
Σας ευχαριστώ πολύ.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, αν μπορείτε να μας διευκρινίσετε γιατί εμείς δεν είμαστε και οικονομικοί συντάκτες, πώς θα γίνει η διαγραφή του δημόσιου χρέους με αυτή την τιτλοποίηση;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και κ. Υπουργέ, τα 500 εκατομμύρια από πού θα βρεθούν;
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Να απαντήσω στα δύο αυτά ερωτήματα.
Πρώτον, όσον αφορά στα 500 εκατ. ευρώ, προέρχονται από τον τακτικό προϋπολογισμό. Όμως, επειδή δημιουργείται ένας ειδικός λογαριασμός και αυτά είναι προϋπολογισμένα να δαπανηθούν, δεν είναι μια αύξηση του ελλείμματος, απλώς κατατίθενται σε έναν λογαριασμό και διασφαλίζουμε τη χρηματοδότηση. Άρα, δεν αυξάνεται το έλλειμμα, διασφαλίζουμε τη χρηματοδότηση. Ένα το κρατούμενο.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι σύμφωνη και η τρόικα σ’ αυτό;
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Βεβαίως. Δεύτερο ζήτημα, για το θέμα του χρέους. Κατ’ αρχάς, το ζήτημα του κεφαλαίου. Το πόσο θα είναι ακριβώς το κεφάλαιο, έχει να κάνει με την ανάλυση που θα κάνουν οι χρηματοοικονομικοί σύμβουλοι, βρίσκοντας την παρούσα αξία μιας ροής εσόδων, που όπως είπε ο κ. Ρέππας, υπερβαίνει τα 20 δισ.. για μια πολύ μεγάλη περίοδο. Άρα, αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να δώσουμε ένα νούμερο επ’ αυτού…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η πηγή χρηματοδότησης ποια θα είναι;
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Τα μελλοντικά έσοδα. Μιλάμε για ροή μελλοντικών εσόδων, η οποία αποκτά μια παρούσα αξία και αυτή η παρούσα αξία ενσωματώνεται μέσα στην εταιρεία και απ’ αυτή την εταιρεία βρίσκονται τα χρήματα.
Τώρα, τα έσοδα αυτά μπορούν να λειτουργήσουν μειωτικά στο χρέος με μία σειρά από τρόπους. Ο απλούστερος είναι ότι χρησιμοποιούνται για να εξοφλήσουν ομόλογα, όταν λήγουν. Ένας δεύτερος τρόπος είναι να χρησιμοποιηθούν στη δευτερογενή αγορά. Υπάρχουν μία σειρά από τρόποι.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μιλήσατε πριν από λίγο για μία σαφή ανάκαμψη της οικονομίας. Έχουμε τον κ. Σόιμπλε ο οποίος λέει ότι πρέπει η Ελλάδα να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Δεν πρόκειται να απαντήσω σε οποιαδήποτε ερώτηση που δεν αφορά στο αντικείμενο της σημερινής συνέντευξης.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τα τιτλοποιημένα αυτά έσοδα θα υπολογιστούν με βάση τα χρηματοδοτικά μοντέλα όταν, συγνώμη, τα μοντέλα για τα κυκλοφοριακά όταν υπογράψουν συμβάσεις παραχωρήσεις ή θα γίνει αναθεώρηση των κυκλοφοριακών μοντέλων, γιατί από την πληροφόρηση που έχουμε οι παραχωρησιούχοι πιέζουν για να γίνουν πάλι κυκλοφοριακές μελέτες τώρα εν καιρώ κρίσης και με πτωτική..
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Είναι δύο διαφορετικά πράγματα, όταν δημιουργείς ένα παρόμοιο επενδυτικό σχήμα, κάνεις μία σειρά από χρηματοοικονομικές αναλύσεις και οι σύμβουλοι και η ίδια η αγορά έρχονται και αποτιμούν την παρούσα αξία μιας μελλοντικής ροής. Εκεί, θα αξιολογηθεί από τα διάφορα μοντέλα, που υπάρχουν, ποια είναι αυτή η παρούσα αξία.

(Στο σημείο αυτό, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, αποχώρησε ο Υπουργός Οικονομικών)

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δηλαδή πόσα θα εγγράψει ο κ. Παπακωνσταντίνου γι΄ αυτά τα χρόνια, τα 20 δισ. αυτά;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, θέλω μια διευκρίνιση. Το 25% με 30% μείωση για τρία χρόνια είναι σε όλο το δίκτυο; Δηλαδή μόλις ολοκληρωθούν τα έργα θα γίνει προοδευτική αύξηση; Και επιπλέον από πότε θα εφαρμοστούν αυτά τα μέτρα, έχουν γνώση οι παραχωρησιούχοι και οι κατασκευάστριες εταιρείας;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να συμπληρώσω, μπορούμε να έχουμε συγκεκριμένες τιμές, δηλαδή να πούμε στον κόσμο ότι ξέρετε θα μειωθούν τα διόδια στην Κορίνθου-Πατρών τόσο;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και από πότε είναι το θέμα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και κ. Υπουργέ να μας εξηγήσετε γιατί μιλάτε για πρόταση, από τη στιγμή που γνωρίζουμε όλοι ότι συζητάτε με τους παραχωρησιούχους και τις Τράπεζες εδώ και πάρα πολλούς μήνες. Γιατί μας μιλάτε για πρόταση; Φαντάζομαι ότι αυτά τα θέματα που θέτετε σήμερα και οι παραχωρησιούχοι και οι Τράπεζες τα γνωρίζουν, γιατί δεν υπάρχει μια συμφωνία;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Πραγματικά είναι πολύ σημαντικό το θέμα που συζητούμε σήμερα και μπήκα στον πειρασμό ακούγοντας μία ερώτηση που κάνατε στον Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος πολύ σωστά ήταν σαφής και κοφτός όταν ρωτήθηκε για την αναδιάρθρωση. Θα έλεγα πως εδώ στην Ελλάδα πολλά πράγματα γίνονται ανάποδα.
Ενώ δεν πρέπει να μιλάμε καθόλου για αναδιάρθρωση, γιατί δεν υφίσταται τέτοιο θέμα, δεν μιλάμε απλώς αλλά έχουμε κάνει μία αναδιάρθρωση ευθύνης θα έλεγα, έχουμε κουρέψει, έχουμε ένα κούρεμα ευθύνης σε μεγάλο ποσοστό στην Ελλάδα. Έτσι γίνεται ο δημόσιος διάλογος.
Λοιπόν να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε αυτά τα θέματα, η Κυβέρνηση κάνει μία τεράστια προσπάθεια, ο Υπουργός Οικονομικών και το Υπουργείο Οικονομικών είναι στην εμπροσθοφυλακή αυτής της προσπάθειας με επικεφαλής βεβαίως τον Πρωθυπουργό. Αν έχουμε αντίληψη της κρισιμότητας αυτής της περιόδου νομίζω ότι θα δουλέψουμε περισσότερο και θα συνθηματολογούμε λιγότερο.
Αυτό το οποίο έχει ανάγκη ο τόπος σήμερα δεν είναι να μοιραστούμε ανάμεσα σε δημοσιονομιστές και κοινωνιστές, αλλά να γίνουμε όλοι πολίτες με συναίσθηση ευθύνης, συναίσθηση χρέους απέναντι στην χώρα, στην Πολιτεία και στο μέλλον των επόμενων γενιών.
Εμείς κληθήκαμε να διαχειριστούμε μία κρίση πολύπλευρη, γνωρίζουμε ότι γινόμαστε δυσάρεστοι, αλλά το κάνουμε με ευθύνη γιατί αυτό επιβάλλει το καθήκον μας. Συζητούμε αυτό το θέμα το συγκεκριμένο. Γνωρίζετε ότι στο θέμα αυτό υπάρχουν συμβάσεις.
Οι συμβάσεις αυτές προβλέπουν με λεπτομέρειες, θα έλεγα, παρά τα κενά και τα προβλήματα που εκδηλώθηκαν, που δείχνουν ότι δεν είναι πολύ καλές οι συμβάσεις, τι είναι αυτό που πρέπει να κάνει η κάθε πλευρά. Εμείς το δηλώσαμε και το σημειώνω αυτό: Θέλουμε η διαχείριση των προβλημάτων να γίνει σύμφωνα με το γράμμα αυτών των συμβάσεων.
Δεύτερον, τα όποια προβλήματα πρέπει να αντιμετωπιστούν και οι όποιες βελτιώσεις πρέπει να γίνουν, θα γίνουν χωρίς να αλλάζει η κατανομή δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των δύο πλευρών και επίσης θα γίνουν με έναν τρόπο ο οποίος θα αποτελεί προϊόν συμφωνίας. Αλλιώς δεν υπάρχει αποτέλεσμα.
Και βεβαίως, έχουμε υποχρέωση να αξιοποιήσουμε τις πρόνοιες των συμβάσεων για να συζητήσουμε οποιοδήποτε πρόβλημα. Δεν μπορεί να μην συζητάμε, όταν είναι διαπιστωμένο -και το γνωρίζετε κι εσείς και το επισημαίνετε πολλές φορές με το λόγο και τη γραφίδα σας- ότι χρειάζεται να συζητήσουμε αυτά τα προβλήματα, υπάρχουν προβλήματα.
Μίλησα για πρόταση κι όχι για συμφωνία. Δεν ανακοινώνω κάποια συμφωνία, πιστεύω και αισιοδοξώ ότι θα υπάρξει συμφωνία. Αυτή τη στιγμή που συζητούμε και δεν σας διέφυγε νομίζω, θέλουμε να δώσουμε μία δυναμική στην προσπάθεια να επιτευχθεί αυτή η συμφωνία.
Δηλώνουμε παρόντες, παρόντες με θέση, με πρόταση συγκεκριμένη και ουσιαστική, η οποία πιστεύουμε ότι οδηγεί σε απεμπλοκή αυτό το μεγάλο πρόγραμμα υποδομών, γι΄ αυτό το κάνουμε. Και σύντομα ελπίζω, όταν προκύψει συμφωνία, θα ανακοινώσουμε τη συμφωνία.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πότε το βλέπετε αυτό κ. Υπουργέ, γιατί αυτό αργεί πάρα πολύ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Τα θέματα τα οποία συζητούμε έχουν λεπτές πτυχές, που επιτρέψτε μου να πω απαιτούν μία διερεύνηση και πέραν των ελληνικών συνόρων.
Ρώτησε πριν και πολύ σωστά κάποιος, αν ο εκπρόσωπος του μηχανισμού στήριξης έχει κάποια γνώση ή πράγματι θεωρεί ότι είναι εντός του πλαισίου που προβλέπεται να ασκείται η πολιτική για την αντιμετώπιση τέτοιων θεμάτων που αφορούν στη διαχείριση πόρων.
Τα διόδια πρέπει να μειωθούν, το είπαμε από την πρώτη στιγμή, επιχειρήσαμε όταν αναλάβαμε καθήκοντα να αναλάβουμε πρωτοβουλία η οποία δεν είχε συνέχεια για τους λόγους που έχουμε εξηγήσει και πολλές φορές το έχει κάνει ο Υφυπουργός ο κ. Μαγκριώτης αυτό. Τώρα όμως πιστεύουμε ότι στην προσπάθεια για μια συνολική αντιμετώπιση των προβλημάτων δεν μπορεί παρά να συμπεριλαμβάνεται και το σκέλος αυτό που αφορά στη μείωση της τιμής των διοδίων, τον εξορθολογισμό της τιμής των διοδίων.
Για τμήματα που είναι υπό κατασκευή και αναφέρω το χαρακτηριστικό παράδειγμα του τμήματος Κόρινθος-Πάτρα, εκεί η μείωση κατά τη δική μας αντίληψη κι αυτό προτείνουμε πρέπει να φτάσει στο 50%, να είναι 50%.
Από κει και πέρα, η μείωση που πρέπει να είναι εύλογη και στα άλλα τμήματα τα οποία χρησιμοποιούνται και τμήμα ολοκληρωμένο το οποίο δίνεται στον χρήστη θεωρούμε ότι είναι ένα τμήμα μήκους 25-30 χιλιομέτρων, γι΄ αυτά η χρέωση προβλέπεται να είναι μικρότερη, η μείωση αυτή πιστεύουμε ότι μπορεί να φτάσει στο 25% έως 30%.
Είναι ένα θέμα το οποίο το θέτουμε. Σε αυτό το ύψος θα μείνει για τα επόμενα τρία χρόνια και από κει και πέρα –επαναλαμβάνω- αυτή είναι η αξία μιας ουσιαστικής προσπάθειας. Μπορεί, αυτό λέμε τώρα, εφόσον τα έργα έχουν απεμπλακεί κι έχουν πάρει μία ορθή πορεία, να επανέλθουν σταδιακά στο ύψος που οι συμβάσεις προβλέπουν, γιατί θα έχουμε έτοιμους σύγχρονους αυτοκινητόδρομους. Να έχουμε παράλληλο δίκτυο το οποίο δεν εμποδίζει τον πολίτη να μετακινείται για τις καθημερινές ανάγκες του, χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιεί αυτοκινητόδρομο. Να έχουμε ηλεκτρονικό σύστημα διοδίων με απολύτως αναλογική χρέωση. Αυτά γιατί τα λέω; Όλα αυτά συνιστούν αλλαγές. Πρέπει να τα δείτε όλα μαζί, ως δέσμη. Γιατί αν αποκόψουμε ένα μέτρο και δεν μπορούμε να δεχτούμε εμείς να ισχύσει ένα μέτρο και να μην ισχύσουν τα άλλα, θα πρέπει να ισχύσουν όλα μαζί, γιατί καθένα έχει την αξία του, ώστε να έχουμε μία άλλη πολιτική, η οποία εξυπηρετεί τον χρήστη.
Και ξέρετε, ακούω αυτή τη συνθηματολογία από πολίτες τους οποίους σέβομαι, όλους τους πολίτες σέβομαι και όλες τις απόψεις, που αρνούνται να πληρώσουν και το ελάχιστο τίμημα ως διόδιο, με την αναφορά: «Δεν πληρώνουμε την κρίση τους». Και λένε ουσιαστικώς στους άλλους πολίτες ότι κι αυτοί μπορούν να μην πληρώνουν. Κάποιοι πολίτες σε άλλες περιοχές που δεν χρησιμοποιούν τους αυτοκινητόδρομους μπορούν κάλλιστα να πουν: «Κι εμείς δεν πληρώνουμε τη χρήση τους. Δεν πληρώνουμε εμείς στην Κρήτη ή στη Θράκη, για την χρήση των δρόμων από κάποιους άλλους».
Βασικό αξίωμα, και αυτό νομίζω γίνεται δεκτό, είναι ότι ο χρήστης για το προϊόν ή την υπηρεσία που του παρέχεται, θα πληρώνει ένα αντίτιμο. Εμείς θέλουμε το αντίτιμο αυτό να ανταποκρίνεται σε κανόνες δικαίου και λογικής. Γι' αυτό προχωράμε σε αυτή την πρόταση, που είναι πρόταση εξορθολογισμού. Αυτό κάνουμε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ δεν μας απαντάτε το πότε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Όσον αφορά στο πότε, ασφαλώς σας απάντησα. Ίσως δεν το καταλάβατε. Αυτό το οποίο είναι βέβαιο, εφόσον προκύψει συμφωνία, είναι ότι αφού περιβληθεί με τη μορφή νόμου, μπορεί βεβαίως να εφαρμοστεί αυτομάτως. Αλλά θεωρούμε ότι εφόσον προκύψει συμφωνία, μπορεί να αναληφθούν πρωτοβουλίες και αντιμετωπίζουμε τα νομικά ζητήματα που μπορεί να προκύψουν και υπάρχουν πολλά τέτοια ζητήματα σας διαβεβαιώ, πολύ πιο πριν.
Το λέω αυτό γιατί, το ύψος των διοδίων το είπα πριν, προβλέπεται στις συμβάσεις δηλαδή στο νόμο που ισχύει. Αλλαγή του νόμου με απόφαση ενός Υπουργού, δεν νοείται. Χρειάζεται νέος νόμος. Αν υπάρξει μια συμφωνία όμως, μπορεί -κι αυτούς τους νομικούς τρόπους αναζητούμε- να προκύψει εφαρμογή ενός μέτρου, που βρίσκει σύμφωνες όλες τις πλευρές, με την ανάληψη της ευθύνης από κάθε πλευρά των συνεπειών που προκύπτουν και την αφορούν. Άρα λοιπόν να ρωτήσετε τους ίδιους.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πότε θα σας απαντήσουν οι παραχωρησιούχοι;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Πρέπει να σας πω ότι οι συζητήσεις που έχουν γίνει είναι συζητήσεις σε βάθος, είναι ουσιαστικές, είναι συζητήσεις βήμα – βήμα γιατί τα θέματα είναι πολύ δύσκολα και πολύ λεπτά. Μιλούμε για τη διαχείριση συμβάσεων. Εγώ πιστεύω ότι η συζήτηση έχει φτάσει σε ένα σημείο ωρίμανσης τέτοιο, ώστε να δικαιολογείται η αισιοδοξία ή η εκτίμηση ότι πολύ σύντομα θα έχουμε την απάντησή τους και ελπίζω να είναι μια θετική απάντηση. Δηλαδή πολύ σύντομα, πιστεύω και μέχρι το τέλος του μήνα.
Εμείς κάνουμε την πρότασή μας, αν αποστείλουμε την πρότασή μας με τη μορφή ενός Μνημονίου συναντίληψης στις επόμενες ημέρες και πιστεύω ότι θα είμαστε έτοιμοι να το κάνουμε αυτό, επεξεργαζόμαστε τις τελευταίες λεπτομέρειες αν θέλετε, επειδή ακριβώς το κείμενο αυτό όταν το λάβουν δεν θα τους είναι ένα κείμενο το οποίο αναφέρεται σε θέματα που δεν γνωρίζουν, αναφέρεται σε θέματα τα οποία έχουμε συζητήσει, άρα μπορούν πολύ γρήγορα να δώσουν την απάντησή τους.
Αλλά ας μην μείνουμε τώρα σε αυτό. Σημασία έχει να γίνουν όλα γρήγορα, αλλά έχει εξίσου μεγάλη και μεγαλύτερη σημασία να γίνουν σωστά. Δεν πρέπει να θυσιάσουμε το ουσιαστικό όφελος που προκύπτει για την χώρα με την απεμπλοκή αυτών των αυτοκινητοδρόμων από τα σημερινά προβλήματά τους, με το άλλο θέμα που αφορά στην επιδίωξη κάποιων εντυπώσεων που δεν μας αφορούν.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ χωρίς Μνημόνιο συναντίληψης είναι βιώσιμα τα έργα ή απλώς δεν θα μειωθούν τα διόδια;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Πρέπει να σας πω ότι χωρίς Μνημόνιο συναντίληψης και χωρίς μια νέα συμφωνία θα έχουμε ένα θέμα. Το θέμα της συνέχισης της χρηματοδότησης των παραχωρησιούχων από τις Τράπεζες. Οι Τράπεζες το έχουν θέσει αυτό το θέμα.
Αλλά επιτρέψτε μου να πω ότι κάτι τέτοιο δεν πρέπει να το σκεφτόμαστε, πρέπει να κάνουμε τα πάντα, ώστε να αποτρέψουμε μια αρνητική εξέλιξη. Όταν λέω «τα πάντα» εννοώ τα πάντα, στο πλαίσιο του πνεύματος των συμβάσεων και με γνώμονα την υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος, όχι έναντι οτιδήποτε τιμήματος. Αυτό να είναι σαφές.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, έχετε την απάντηση των Τραπεζών; Γιατί μιλάτε για τους ιδιώτες σαν να είναι… μόνο οι ιδιώτες.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Εμείς έχουμε συμβληθεί ως Δημόσιο με τους παραχωρησιούχους επενδυτές. Οι επενδυτές συνεργάζονται με Τράπεζες για να εξασφαλίσουν δανειακά κεφάλαια και συνεργάζονται με κατασκευαστικές Κοινοπραξίες για το έργο το οποίο πρέπει να κατασκευαστεί.
Εμείς, από τη δική μας πλευρά αν πούμε ότι «νίπτουμε τας χείρας μας», αντιλαμβάνεστε ότι θα δείξουμε μια χαιρέκακη πολιτική στάση, δηλαδή ουσιαστικά θα πούμε επιβεβαιωθήκαμε όταν καταγγέλλαμε ότι οι συμβάσεις αυτές δεν είναι καλά σχεδιασμένες, αλλά δεν θα έχουμε κάνει το χρέος μας. Κυρίως αυτή την περίοδο. θα έχουμε δηλαδή δείξει αμέλεια να κάνουμε ό,τι μας αναλογεί προκειμένου να υποστηρίξουμε αυτό το πρόγραμμα που είναι σημαντικό.
Εμείς πρέπει να σας πω ότι συζητάμε και με τις Τράπεζες και με τους παραχωρησιούχους. Και το Υπουργείο Οικονομικών αυτό ακριβώς το ρόλο παίζει. Έχουμε λάβει υπόψη όλα αυτά τα οποία συζητήσαμε και προσπαθούμε να τα αποτυπώσουμε βλέποντας τα πράγματα υπό το πρίσμα του δημόσιου συμφέροντος, το τονίζω, το επισημαίνω, το υπογράφω, ώστε το Μνημόνιο αυτό, στο οποίο θα καταλήξουμε να είναι ένα Μνημόνιο το οποίο ανταποκρίνεται στο γενικότερο συμφέρον.
Δεν ξέρω τι θα μας απαντήσουν, πιστεύω ότι θα είναι θετικοί. Γιατί αυτό το οποίο προτείνουμε, δεν απηχεί αιτήματα τα οποία διατυπώθηκαν την περίοδο που ξεκίνησαν αυτές οι συζητήσεις και πρέπει να το πω αυτό. Από την άλλη όμως πιστεύω ότι συμπυκνώνει απόψεις, οι οποίες διασφαλίζουν το πρόγραμμα να συνεχιστεί και τα συμφέροντα όλων των εμπλεκόμενων πλευρών, όπως αυτά προνοεί η κάθε σύμβαση για τον κάθε αυτοκινητόδρομο, ώστε να μην έχουμε ανατροπές τέτοιες, οι οποίες εκθέτουν τον οποιονδήποτε και πάντως εμείς ενδιαφερόμαστε για το Δημόσιο και για την Κυβέρνηση σε αρνητική κριτική και σε σχόλια.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ είναι λογικό ότι δεν αποκαλύπτετε κάτι σήμερα, φαντάζομαι στη διαπραγμάτευση που κάνετε έχετε ενημερώσει ήδη τις άλλες πλευρές. Ποια είναι η μέχρι τώρα αντίδρασή τους απέναντι σε αυτό το πακέτο προτάσεων που ανακοινώνετε σε εμάς σήμερα; Φαντάζομαι ότι τους το έχετε ανακοινώσει ήδη εσείς.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Η συνέντευξη η δική μας δεν είναι συνέντευξη της άλλης πλευράς. Παρακαλώ μην με καλείτε να μιλήσω εγώ για την άλλη πλευρά. Σας λέω εμμέσως, σαφώς όμως, ότι είμαι αισιόδοξος ότι μπορεί να προκύψει συμφωνία. Τι άλλο να πω; Αλλά δεν μπορώ να μιλήσω για συμφωνία. Δεν την έχω αυτή. Δεν σας παρουσιάζω κάποια συμφωνία, σας παρουσιάζω την πρότασή μας η οποία πιστεύω ότι αποτελεί κοινό τόπο ώστε να υπάρξει συμφωνία και τρόπο υπέρβασης του προβλήματος.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί ανακοινώνετε σήμερα και όχι μετά τη συμφωνία;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Μα απάντησα σε αυτό προκαταβολικώς αλλά και με αφορμή ερώτησή σας, γιατί θέλουμε ακριβώς να δώσουμε μια δυναμική σε αυτή την προσπάθεια να καταλήξουμε σε μια συμφωνία, να σας ενημερώσουμε για τις πρωτοβουλίες που έχουμε αναλάβει και να δηλώσουμε με αυτό τον τρόπο, τόσο την επιλογή μας να στηρίξουμε αυτό το πρόγραμμα, όσο και λεπτομέρειες της πολιτικής μας που είναι το εργαλείο για να στηρίξουμε αυτό το πρόγραμμα. Είναι πολύ σαφές.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί μέσα σε 8 μήνες κ. Υπουργέ η διάρκεια της εξασφάλισης της χρηματοδότησης; Γιατί είναι αυτή η ενδιάμεση συμφωνία 6 με 8 μήνες;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Είναι πολύ λογικό αυτό το ερώτημα και ο καθένας μπορεί να το έχει. Εμείς είμαστε σε μια περίοδο, ως χώρα ως Οικονομία, που έχει αυτά τα χαρακτηριστικά τα οποία δεν υπήρχαν, ή τουλάχιστον δεν είχε αντιληφθεί ο ελληνικός λαός ή εμείς, ότι κυριαρχούν την περίοδο παραδείγματος χάριν που υπογράφτηκαν και ψηφίστηκαν οι συμβάσεις. Είχαν υιοθετηθεί κάποια μοντέλα, οι παραδοχές φαίνεται που έγιναν τότε, ήταν άστοχες. Απόδειξη αυτού είναι ότι φτάσαμε στην εκδήλωση αυτών των προβλημάτων. Αν οι παραδοχές ήταν σωστές δεν θα είχαμε λόγο να συζητούμε αυτή την ώρα, όλα θα εξελίσσονταν χωρίς να υπάρχει πρόβλημα.
Λέμε ότι είμαστε σε μια εξαιρετική περίοδο. Είμαστε πολύ επιφυλακτικοί σε όλους εκείνους οι οποίοι μας προτείνουν οικονομετρικά μοντέλα τα οποία μας λένε ότι έχουν ορίζοντα 20ετίας ή 30ετίας. Είμαστε πάρα πολύ επιφυλακτικοί, γιατί έχουμε την εμπειρία στην οποία αναφέρθηκα πριν.
Την εμπειρία μοντέλων που προτάθηκαν το 2006 ή το 2007 και τώρα τρία – τρισήμιση χρόνια μετά φαίνεται ότι δεν επιβεβαιώνονται. Όταν κάποιος μας λέει ότι η Ελλάδα τα επόμενα 30 χρόνια θα είναι έτσι, είμαστε πολύ προσεκτικοί να αποδεχθούμε αβασάνιστα ότι ναι, η Ελλάδα θα είναι έτσι. Είμαστε μια πολύ ιδιαίτερη περίοδο.
Μπορούμε σε 8 μήνες μέσα να έχουμε μια πολύ πιο σαφή εικόνα. Αυτό το θέλουν όλες οι πλευρές, πρέπει να σας πω, για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Και αυτό που κάνουμε τώρα είναι, ενώ πρέπει να συζητήσουμε με λεπτομέρειες το πώς θα αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα, να μην αφήσουμε τα έργα αυτά να μαραζώσουν. Πρέπει να τους δώσουμε μία πνοή, να συνεχιστούν.
Άρα, η παρέμβασή μας στοχεύει στο να εξασφαλίσουμε ότι θα συνεχιστούν τα έργα, η κατασκευή νέου φυσικού αντικειμένου και παράλληλα θα έχουμε την άνεση του χρόνου να συζητήσουμε με τρόπο εξειδικευμένο και συγκεκριμένο για την μακροπρόθεσμη λύση.
Αν δηλαδή πει κάποιος ότι εγώ αν δεν συζητήσω την μακροπρόθεσμη λύση δεν κάνω τίποτα, τότε θα περάσουν αρκετοί μήνες ίσως, τους οποίους θα συζητούμε για την μακροπρόθεσμη λύση. Αλλά μέχρι τότε θα αφήσουμε τα έργα αυτά μόνα τους, χωρίς βοήθεια, χωρίς στήριξη; Και εάν πάψουν, εάν διακοπούν; Η επανεκκίνηση είναι ακόμη πιο δύσκολη. Αυτό προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να πω κάτι πρακτικά. Στόχος είναι να ξεκινήσουμε ένα μνημόνιο συνεργασίας. Μετά αυτό να πάρει μορφή συμφωνίας μεταξύ όλων των πλευρών. Από εκεί και ύστερα μιλάμε για ένα τρίχρονο το οποίο εσείς προτείνετε για τη μείωση των διοδίων 50, 25, 30%, εάν συμφωνήσουν και οι εταιρείες. Η πίστωση που θα γίνει από τα 500 εκατ. με τις πιστώσεις και όλα αυτά, θα δοθούν από τα τρία χρόνια και μετά ή θα δοθούν από την πρώτη στιγμή; Αμέσως. Και τι θα γίνει με τα μελλοντικά διόδια; Τα μελλοντικά διόδια θα είναι από τα τρία χρόνια και μετά τα έσοδα που θα τα παίρνει;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Να αποσαφηνίσω κάτι. Το συγκεκριμένο ποσό το οποίο αναφέρθηκε, είναι ποσό που αφορά στο δεσμευμένο λογαριασμό, τον εγγυητικό λογαριασμό και αφορά στο ποσό αυτό μια, τρόπον τινά, εγγύηση για την εκτέλεση νέου αντικειμένου.
Δηλαδή δίνονται δάνεια τα οποία χρησιμοποιούνται για την κατασκευή αυτοκινητοδρόμων. Αν όλα πάνε καλά με τις εντωμεταξύ συζητήσεις που θα κάνουμε έχει καλώς. Δεν θα χρειαστεί δηλαδή ούτε η ανάληψη ενός ευρώ απ’ αυτό το λογαριασμό. Αν όμως κάτι δεν πάει καλά, υπάρχει εγγύηση ότι τα χρήματα είναι διαθέσιμα προκειμένου το κράτος να καλύψει τις δικές του υποχρεώσεις για το φυσικό αντικείμενο που εντωμεταξύ έχει κατασκευαστεί.
Γι’ αυτό ακριβώς, το ύψος του ποσού προσδιορίζεται κατά κάποιο τρόπο με βάση το έργο, το φυσικό αντικείμενο που εκτιμάται ότι θα κατασκευαστεί αυτή την περίοδο. Από εκεί και πέρα δεν έχει καμία σχέση το ποσό αυτό, ούτε με διόδια, ούτε με οτιδήποτε άλλο.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ούτε με την αναθεώρηση των συμβάσεων;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Δεν μιλάμε για αναθεώρηση συμβάσεων. Είναι ακριβώς για την ενδιάμεση περίοδο προκειμένου να συνεχιστεί το πρόγραμμα. Επαναλαμβάνω, αν όλα πάνε καλά γιατί οι συζητήσεις που θα κάνουμε και θα έχουμε το χρόνο να συνεχίσουμε και να ολοκληρώσουμε τη μακροπρόθεσμη συμφωνία, τότε το ποσό αυτό θα μείνει εκεί όπως είναι και θα το έχει πάλι το Δημόσιο στη διάθεσή του για ό,τι επιλέξει να το κάνει.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, αυτό το έλλειμμα των ευρώ που θα λείπει από το ποσοστό των διοδίων που θα μειωθεί, το 25% κάθε μήνα λιγότερο που θα μπαίνει, ποιος θα το εισφέρει;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Απάντησα σε αυτό.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επειδή αρχικά είπατε ότι το κοινωνικά δίκαιο είναι να επιβαρύνεται το κόστος ο χρήστης και όχι ο φορολογούμενος πολίτης και ακούω τόση ώρα να μιλάτε για προτάσεις της Κυβέρνησης να μειωθούν τα διόδια για μία τριετία, αν αντιλήφθηκα καλά είπατε ότι το Δημόσιο προτείνει να αναλάβει αυτό το κόστος της μείωσης των διοδίων για τρία χρόνια.
Εγώ θέλω να ρωτήσω, τελικά συνάδει με τη λογική σας ότι πρέπει να πληρώνει ο χρήστης και όχι ο φορολογούμενος; Γιατί τελικά απ’ ότι καταλαβαίνω δεν μειώνεται η τιμή των διοδίων σε ό,τι αφορά στις εισπράξεις για τους κατασκευαστές και αυτούς που θα εκμεταλλευτούν το έργο. Απλά εγγυάστε εσείς ότι θα πληρώνει ο χρήστης ως φορολογούμενος πλέον.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Πρώτα απ’ όλα επαναλαμβάνω και αυτό είναι ο άξονας, το διόδιο την περίοδο κατασκευής χρησιμοποιείται για την κατασκευή, δεν πηγαίνει στην τσέπη οποιουδήποτε, ούτε του κράτους, ούτε του επενδυτή. Ένα το κρατούμενο.
Δεύτερον: Αυτό το οποίο είπαμε και το επαναλαμβάνω, είναι ότι ναι, ο χρήστης είναι αυτός ο οποίος πρέπει να σηκώσει ένα βάρος από το κόστος της κατασκευής. Το ποσοστό συμμετοχής του χρήστη σε αυτά τα προγράμματα με βάση τις συμβάσεις, προβλέπεται σε ύψος περίπου 73,5%, ενώ ο προϋπολογισμός προβλέπεται να συμβάλει με το υπόλοιπο 26,5%.
Λέμε, λοιπόν, επειδή οι συμβάσεις αυτές προβλέπουν αυτή την εμπροσθοβαρή είσπραξη διοδίων και αυτό έγινε προφανώς για να ελαφρυνθεί το οικονομετρικό μοντέλο και να γίνουν λιγότερο πιεστικές οι δανειακές ανάγκες, αυτός ήταν ο σχεδιασμός, αυτή την εξήγηση δίνουμε.
Εμείς λέμε πως θα πρέπει να πάμε σε έναν εξορθολογισμό, ώστε ο χρήστης ασφαλώς θα έχει τη δική του σημαντική, καθοριστική, τη μεγαλύτερη συμμετοχή, αλλά με έναν τρόπο και σε ένα ύψος που είναι λιγότερο επιβαρυντικός, ιδίως λόγω της οικονομικής στενότητας στην οποία βρισκόμαστε.
Και επαναλαμβάνω ότι τα χρόνια μέσα στα οποία εφαρμόζεται και ισχύει αυτή η πολιτική είναι χρόνια μέσα στα οποία φιλοδοξούμε – όλα αυτά πρέπει να τα δείτε μαζί που αφορούν στα διόδια- είναι περίοδος μέσα στην οποία θα έχουμε και άλλες δράσεις, οι οποίες θα έχουν διαμορφώσει ένα άλλο τοπίο, με τα παράλληλα δίκτυα, με την ολοκλήρωση των δρόμων ώστε οι χρήστες να έχουν σύγχρονους αυτοκινητόδρομους στη διάθεσή τους, με την αναλογική χρέωση κ.λπ.
Ασφαλώς ο προϋπολογισμός έτσι όπως το θέτετε παίρνει ένα κομμάτι του βάρους για το κόστος από τον χρήστη και το μεταφέρει στο φορολογούμενο. Αυτό ελπίζω να κάνει και τους χρήστες των αυτοκινητόδρομων να αισθανθούν ότι αφού το βάρος αυτό το παίρνει οποιοσδήποτε συμπολίτης μας, ακόμα και εκείνος που δεν χρησιμοποιεί τον αυτοκινητόδρομο…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, απ’ αυτή τη ζυγαριά περί κοινωνικής δικαιοσύνης, οι εργολάβοι και οι κατασκευαστές γιατί πάντα είναι εκτός; Και οι Τράπεζες φυσικά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Θα μπορούσαμε να κάνουμε ένα μεγάλο αυτοκινητόδρομο ως κλασικό δημόσιο έργο. Να δανειστεί το ελληνικό Δημόσιο, με τι επιτόκιο άραγε;, και με τις δικές του δυνάμεις να παρακολουθεί την εκτέλεση αυτού του κλασικού δημόσιου έργου. Να το συντηρεί μετά και να έχει την είσπραξη από τα διόδια.
Αυτό το οποίο έχει αξία όμως είναι -και παρακαλώ μην το αγνοείτε αυτό- να συζητήσουμε κάτι που υπάρχει, κάτι που είναι δεδομένο. Εδώ έχουμε συμβάσεις μπροστά μας. Κάνετε ευθέως πρόταση -ρητορικό το ερώτημα- να καταγγείλουμε τις συμβάσεις; Να σταματήσουμε δηλαδή την εφαρμογή αυτών των συμβάσεων και να πάμε σε ένα άλλο μοντέλο, ώστε τα έργα αυτά να συνεχιστούν ως κλασικά δημόσια έργα; Πείτε το.
Ασφαλώς είπα, όχι εναντίον οποιουδήποτε τιμήματος. Το είπα αυτό και ήμουν σαφής. Παρακαλώ να προσέχετε πάρα πολύ καλά τι λέω. Αυτά που λέω είναι πολύ καλά ζυγισμένα και είναι πολύ προσεκτικά, γιατί αυτά τα κείμενα θα τα μελετήσουν νομικοί, πραγματογνώμονες, οικονομολόγοι. Και πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί.
Δεν προτείνουμε ένα τέτοιο μοντέλο. Το Δημόσιο είναι συμβαλλόμενος. Οι νόμοι ισχύουν. Από εκεί και πέρα εάν κάποιος προτείνει να καταγγείλουμε αυτές τις συμβάσεις, να καταργήσουμε τις παραχωρήσεις, να δανειστεί το Δημόσιο... Με τι επιτόκιο για να εκτελέσει ως κλασικά δημόσια έργα τα έργα αυτά; Εντωμεταξύ να συνεννοηθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία έχει χρηματοδοτήσει την μέχρι τώρα εκτέλεση του έργου και να κάνει όλες εκείνες τις άλλες αλλαγές το κράτος, θα πει δεν χρειάζεται να έχω καθόλου διόδια, ώστε οι φορολογούμενοι και μόνο χωρίς να υπάρχουν πουθενά διόδια να χρηματοδοτούν βεβαίως με την αύξηση της φορολογίας την κατασκευή αυτοκινητοδρόμων που κάποιοι θα χρησιμοποιούν και κάποιοι όχι.
Είναι κι αυτό μια αντίληψη, εγώ την σέβομαι. Αλλά θα είχε αξία αυτή η συζήτηση για να αναπτυχθούν τα επιχειρήματα κάθε πλευράς εκείνη τη στιγμή που δεν υπάρχουν οι συμβάσεις. Τώρα μιλάμε σε ένα τοπίο το οποίο διαμορφώνεται από υπάρχουσες συμβάσεις και τις συνέπειές τους. Αυτό κάνει τη διαφορά.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Με την τροποποίηση των συμβάσεων με αυτό το πρόγραμμα που εξαγγέλλετε τα επιτόκια δανεισμού θα αλλάξουν, είναι τώρα στο 2-2,5% θα αλλάξουν;
Και μια δεύτερη ερώτηση, τι γίνεται με τις υπάρχουσες αξιώσεις των εργολάβων; Κάποιες ρήτρες και όλα αυτά που ζητάνε. Αυτά με το νέο πρόγραμμα που εξαγγέλλετε θα απαλειφθούν;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Κάνω σαφές για τρίτη, τέταρτη, πέμπτη, έκτη ίσως φορά, δεν μιλούμε για αλλαγή των συμβάσεων. Μίλησα για το πνεύμα και το γράμμα των συμβάσεων, μίλησα για συμβατική διαχείριση των προβλημάτων. Ούτε επιτρέπεται, ούτε είναι στις επιλογές μας αυτή την ώρα να συζητούμε για αλλαγή των συμβάσεων, έχουμε συμβάσεις.
Δεύτερον, όσον αφορά στα αιτήματα: Οι συμβάσεις και πάλι προβλέπουν πώς θα διαχειριστεί το Δημόσιο για λογαριασμό του τα όποια αιτήματα τίθενται από την πλευρά του αντισυμβαλλόμενου, όπως και το Δημόσιο μπορεί να θέσει θέματα και θέτει θέματα που αφορούν στον παραχωρησιούχο και τα οποία επίσης οι συμβάσεις προβλέπουν ποια διαχείριση πρέπει να γίνει.
Άρα, λοιπόν, μένω σε αυτό και έτσι θα αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ποιος ο λόγος ύπαρξης της εγγύησης από το ελληνικό Δημόσιο αυτή των 500 εκατομμυρίων, εφ’ όσον όπως μας είπατε εσείς και ο κ. Παπακωνσταντίνου το θέμα της ομαλοποίησης της χρηματοδότησης του ελληνικού Δημοσίου ήταν εύκολο, ειδικά του ΦΠΑ το λύσατε, γιατί χρειάζεται να δώσετε εσείς κάποια εγγύηση στις Τράπεζες; Αυτό δεν είναι εκτός των συμβάσεων που έχουν υπογραφεί ανάμεσα στις Τράπεζες και των παραχωρησιούχων; Δεν είναι οι Τράπεζες μη νόμιμες όταν δεν συνεχίζουν την καταβολή των δανείων όταν το Δημόσιο είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Εμείς από τη δική μας πλευρά, και από του βήματος της Βουλής και ο ομιλών και ο κ. Μαγκριώτης, έχουμε επισημάνει ότι όλοι οι συμμετέχοντες, οι εμπλεκόμενοι στην εφαρμογή αυτού του προγράμματος πρέπει να επιδείξουν ευθύνη και συνέπεια, πρέπει να συνεχίσουν δηλαδή να συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα.
Γιατί δεν υπάρχει λόγος κατά τη δική μας αντίληψη να έχουν μια διαφορετική στάση. Από εκεί και πέρα η αλλαγή των συνθηκών και η αλλαγή των μοντέλων στα οποία αναφερθήκατε και εσείς λίγο πριν, κάνει πολλούς να είναι επιφυλακτικοί.
Οι συμβάσεις προβλέπουν και πάλι πώς μπορεί να διαχειριστεί το Δημόσιο ένα τέτοιο πρόβλημα, το οποίο είναι ένα πραγματικό πρόβλημα. Δηλαδή το Δημόσιο είναι συνεπές καθ’ όσον το αφορά, η χρηματοδοτική συμβολή του …
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Οι Τράπεζες θα φύγουν; Μ’ αυτή την τακτική τους δίνουμε το δικαίωμα να διακόψουν την χρηματοδότηση των έργων και να φύγουν αν το Δημόσιο είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Το Δημόσιο είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του και αυτό είναι ένα μεγάλο επίτευγμα, αν σκεφτεί κανείς ποια ήταν η θέση του Δημοσίου περίπου 18 μήνες πριν και σας παρακαλώ να κάνετε μια αναφορά σ’ αυτό. Να ψάξετε να βρείτε τότε το ελληνικό Δημόσιο πόσο εκτεθειμένο ήταν σε πολλούς τομείς. Τώρα, δεν είναι.
Και επιχειρηματολογώ γι’ αυτό. Από την άλλη έχουμε ένα πραγματικό γεγονός και γι’ αυτό ακριβώς ζητήσαμε τη συνεργασία του Υπουργείου Οικονομικών, προκειμένου έτσι, επαναλαμβάνω, να εξασφαλίσουμε την απεμπλοκή των έργων.
Εμείς δεν δικαιολογούμε κανέναν, αλλά αν κάποιος θεωρεί ότι πρέπει να έχει μία τέτοια στάση η οποία οδηγεί σε αδιέξοδο λέμε και πάλι, ότι οι συμβάσεις είναι αυτές που πρέπει να γίνουν σεβαστές και αυτές προβλέπουν τους τρόπους με τους οποίους ο καθένας θα θέτει το θέμα του και θα το διαχειρίζεται απευθυνόμενος σε όποιο αρμόδιο όργανο. Είναι πολύ απλά αυτά.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Οι συμβάσεις προβλέπουν και δημιουργία ταμείου εγγυήσεων;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Δεν το προβλέπουν οι συμβάσεις, προβλέπουν όμως, πρέπει να σας πω ότι, σας παραπέμπω στο άρ. 7.1.1, μια ορισμένη διαδικασία βάση της οποίας μπορούμε να διαχειριστούμε και να αντιμετωπίσουμε τέτοια προβλήματα.
Και αν καταλήξουμε σε συμφωνία, η συμφωνία αυτή με το περιεχόμενό της που θα αφορά στον επανασχεδιασμό, τις χρηματοδοτικές ροές, το ύψος των διοδίων, όλα αυτά θα πρέπει να αποτελέσουν περιεχόμενο ενός νομοσχεδίου για το οποίο θα κληθεί να αποφασίσει η Βουλή. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς ασφαλώς, ακόμη και για τα διόδια, είναι τόσο απλά τα πράγματα και τόσο σαφή.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κάνουμε κάτι ξεκάθαρα στο δια ταύτα. Ο χρηματοδοτικός, ο εγγυητικός λογαριασμός που θα έχει διάρκεια 6 με 8 μηνών θα επιτρέψει με δεδομένο ότι αυτή τη στιγμή στα μεγάλα έργα οι μπουλντόζες έχουν σταματήσει ελλείψει χρηματοδότησης, θα επιτρέψει από αύριο ας πούμε για παράδειγμα να μπουν οι μπουλντόζες και να ξεκινήσει η κατασκευαστική δραστηριότητα σε άμεση περίοδο;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Εγώ πιστεύω, ότι πρώτα απ’ όλα δεν δικαιολογείται. Δεν το δεχόμαστε αυτό ως κάτι σωστό, δεν το παραδεχόμαστε ως κάτι που μπορεί να γίνει ας το πούμε, στάση. Δεν πρέπει να έχουν τέτοια στάση οι άλλες πλευρές, τη διακοπή δηλαδή των εργασιών.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Παρ’ όλα αυτά υπάρχει στάση.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Δεν μπορώ να το δικαιολογήσω.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Ερώτηση εκτός μικροφώνου)
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Έχουμε κάνει κάτι περισσότερο από το να τους παρακαλούμε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δηλαδή;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Μην βιάζεστε, σας παρακαλώ πολύ, ρωτήστε κάτι συγκεκριμένο για να πάρετε συγκεκριμένη απάντηση. Δεν δίνεις τίποτα, δεν δίνεις απολύτως τίποτα. Έχεις ένα έργο για το οποίο πρέπει να πληρώσεις.
Λοιπόν, από την ώρα που υπάρχει συμφωνία ή υπογράφουμε το μνημόνιο νομίζω ότι το μήνυμα που θα δοθεί είναι και εκεί που έχουμε διακοπή να επανακκινήσει η διαδικασία.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο άμεσος εγγυητικός λογαριασμός πότε θα ενεργοποιηθεί, πριν το μνημόνιο ή …
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Μετά.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί είπατε για άμεση λύση.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Ο λογαριασμός αυτός είναι ένας λογαριασμός δεσμευμένος, δηλαδή χωρίς σήμα του Δημοσίου δεν μπορεί κανείς να πάρει ούτε ένα ευρώ απ’ αυτό το λογαριασμό. Που σημαίνει τι; Το Δημόσιο έχει τα χρήματά του στο κρατικό θησαυροφυλάκιο, παίρνει ένα τμήμα αυτών των χρημάτων και τα τοποθετεί σε ένα τέτοιο λογαριασμό, παραμένουν εκεί. Κανείς δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτά τα χρήματα χωρίς άδεια του Δημοσίου.
Το Δημόσιο λοιπόν, εφ’ όσον υπάρχει συμφωνία, εφ’ όσον οι εργασίες προχωρούν, εφ’ όσον κατασκευάζεται φυσικό αντικείμενο έχει αυτό το λογαριασμό για να πει, ότι εγώ είμαι εδώ για να στηρίξω αυτό το έργο. Αν, επαναλαμβάνω και πάλι, βρούμε τη μακροπρόθεσμη λύση και τα έργα συνεχιστούν χωρίς πρόβλημα πια, γιατί θέλουμε να δώσουμε οριστική λύση, τότε ο λογαριασμός αυτός θα παραμείνει εκεί και το σύνολο του ποσού μπορεί ανά πάσα στιγμή το Δημόσιο πάλι να το ξαναπάρει και να το βάλει στο κρατικό θησαυροφυλάκιο.
Αν κάτι δεν πάει καλά για οποιονδήποτε λόγο, δεν προκύψει συμφωνία, η Βουλή δεν ψηφίσει το νόμο, δεν έχουμε συνέχιση του κατασκευαστικού έργου, τότε θα πρέπει για το έργο που εντωμεταξύ θα έχει κατασκευαστεί το Δημόσιο να πληρώσει το ποσό που αντιστοιχεί στο έργο αυτό με την επιμέτρηση που θα γίνει βεβαίως, μέχρι εκεί.
Δηλαδή ποιο είναι το θέμα; Επειδή κάποιοι θεωρούν ότι τα μοντέλα τους οδηγούν στο ότι το έργο αυτό δεν βγαίνει, έτσι όπως έχει σχεδιαστεί, λένε δεν συνεχίζουμε. Εμείς λέμε, λοιπόν, θα συνεχίσουμε, εγγυόμαστε εμείς για την ενδιάμεση περίοδο. Από εκεί και πέρα θα βρούμε την μακροπρόθεσμη λύση.
Άρα, λοιπόν, δεν δίνουμε χρήματα, συνεχίζουμε να πληρώνουμε όπως κάνουμε μέχρι τώρα και πρέπει να συνεχίσουμε να κάνουμε για αντίστοιχο πραγματικό αντικείμενο.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα φέρει τις Τράπεζες πίσω; Γιατί είναι γνωστό ότι η πλειονότητα των έργων …
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Αυτή είναι η προσπάθεια, γι’ αυτό το κάνουμε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα τις φέρει όμως πριν την τελική συμφωνία με τους παραχωρησιούχους ή μόλις …
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Νομίζω, ότι οι παραχωρησιούχοι έχουν μία συνεργασία και δεν θα είναι δύσκολο αν συμφωνήσουμε εμείς, να συμφωνήσουν μεταξύ τους εκείνοι. Εκείνοι ήδη θα έχουν συμφωνήσει.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να ρωτήσω κάτι ακόμη αναφορικά με την εταιρεία «Ελληνικοί Αυτοκινητόδρομοι», εκτός από τα πέντε έργα παραχώρησης, υπάρχει το ενδεχόμενο να μπουν σε αυτή την εταιρεία και τα έσοδα που υπάρχουν από την Εθνική Οδό, από την Εγνατία Οδό;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Να μην το αποκλείσουμε. Εξαρτάται. Μπορεί το ελληνικό Δημόσιο να πει ότι «εγώ έχω αυτή την εταιρεία ειδικού σκοπού, η οποία διαχειρίζεται το σύνολο των εσόδων που δικαιούται το Δημόσιο από διόδια σε παραχώρηση».
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πόσα λεφτά γλιτώνετε από τα τμήματα που παγώνουν;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και ποια είναι αυτά τελικά;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Τα τμήματα τα οποία ετεροχρονίζονται, θα έλεγα δεν παγώνουν, είναι τα τμήματα εκείνα για τα οποία έχουμε αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Αυτά είναι τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, αλλά ακούστε…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Ρέππα, στους συμπατριώτες σας κάτω στην Πελοπόννησο αρχίζουν και στέλνουν υπομνήματα από ό,τι διαβάζουμε. Ο Πύργος, η δυτική Αρκαδία, θα κοπεί το έργο στον Πύργο.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Ακούστε, εδώ η μοίρα των πολιτικών είναι πάντα να δέχονται μια κριτική. Γιατί αναφερθήκατε σε αυτό το έργο, το Συμβούλιο της Επικρατείας πριν βγάλει την απόφασή του για το θέμα της χάραξης στο κομμάτι αυτό από το Σαμικό μέχρι τον ποταμό Νέδα είναι περίπου 22 χλμ. όπως είπα, είχε κάνει περίπου γνωστό που προσανατολίζεται, επειδή ο εισηγητής είχε γίνει γνωστό τι εισηγείται.
Τότε δεχτήκαμε μια κριτική από βουλευτές άλλων κομμάτων ότι «ο Ρέππας προσπαθεί να ακυρώσει αυτό το έργο, γιατί θέλει να το πάει ανατολικά να το περάσει μέσα από την Αρκαδία». Αν είναι δυνατόν! Ασφαλώς το Συμβούλιο της Επικρατείας λέει ότι δεν εγκρίνουν αυτούς τους περιβαλλοντικούς όρους. Άρα αυτό έχουμε και το λαμβάνουμε υπόψη μας…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αναγκαστικά θα πάει πάνω.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Μα αυτό χρειάζεται νέες αδειοδοτήσεις, αλλά έχουμε και το έχετε κι εσείς υπόψη σας ασφαλώς αφού παρακολουθείτε τα τοπικά και περιφερειακά δρώμενα, τη θέση που μέσω ενός Ψηφίσματος εκδηλώθηκε προχθές από τους κατοίκους του Πύργου, που ζητούν τη μηδενική λύση στην περιοχή. Δηλαδή ζητούν να μην γίνει παρέμβαση ή να γίνει μια μικρή αναβάθμιση. Αυτό είναι ένα θέμα το οποίο το αντιμετωπίζουμε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Του υφισταμένου δικτύου αναβάθμιση;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Προφανώς. Αυτό ζητούν. Υπάρχει ένα άλλο θέμα που πρέπει να δούμε γιατί δεν μπορώ να τα αναφέρω όλα, γιατί δεν μπορώ να προλάβω αυτό το οποίο επαναλαμβάνω και η άλλη πλευρά θα δεχτεί ή θα θέσει με δική της πρωτοβουλία. Αναφέρω κάποιο παράδειγμα, μια και μιλήσατε πάλι για την ευρύτερη περιοχή: Σε κάποιες περιοχές έχουμε αποφάσεις που προβλέπουν ένα δυσανάλογα μεγάλο τίμημα για απαλλοτριώσεις. Δεν γνωρίζετε πολύ καλά ότι έχουμε αποφάσεις Δικαστηρίων, που προβλέπουν για ένα τμήμα της περιμετρικής της Καλαμάτας αποζημίωση ύψους 30 εκατ. ευρώ; Για ένα έργο, που ο προϋπολογισμός της κατασκευής του φτάνει περίπου τα 100 εκ.
Λοιπόν, 30 εκατ. ευρώ για αποζημίωση χώρων που έχουν απαλλοτριωθεί, 30 εκ. για ειδικές αποζημιώσεις για τη μείωση της αξίας του ακινήτου –λέει- επειδή θα περνάει κοντά η περιμετρική. Υπάρχει απόφαση Δικαστηρίου που λέει ότι μειώνεται η αξία του ακινήτου, κατά 1.000 ή 1.200 ευρώ το τετραγωνικό και πρέπει το ελληνικό Δημόσιο πέραν της αποζημίωσης για την απαλλοτρίωση, να αποζημιώσει και τη μείωση της αξίας του ακινήτου κατά το αντίστοιχο ποσό.
Τα βλέπουμε όλα αυτά, αλλά να έχουμε και αντίληψη που βρισκόμαστε.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δηλαδή κ. Ρέππα βρήκαμε τα 20 από τα 50 δισ. που χρειαζόμαστε;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Θα έλεγα ότι δεν έχουμε βρει απολύτως τίποτε, όσο δεν είναι 100% υπογεγραμμένο ότι οι αυτοκινητόδρομοι προχωρούν και ολοκληρώνονται. Θα τα έχουμε αυτά σε βάθος χρόνου, αν συνεχιστεί το πρόγραμμα. Και αυτό είναι ένας λόγος που πρέπει να προβληματίσει πολλούς. Αν θέλει κάποιος η χώρα να έχει αυτά τα έσοδα, θα πρέπει να έχει και μια στάση ευθύνης και ο ίδιος.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, δεν το ξέρω και μπορεί να κάνω λάθος, αλλά μου είπαν ότι ισχύει ότι στα διόδια ο νόμος που πρόσφατα ψηφίσατε δεν εφαρμόζεται γιατί δεν έχει ενσωματωθεί στον ΚΟΚ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Εσείς τι λέτε τώρα; Τι απαντάτε σε αυτόν που σας το είπε; Δηλαδή ψηφίσαμε ένα νόμο στη Βουλή, που δεν εφαρμόστηκε γιατί δεν έχει ενσωματωθεί στον ΚΟΚ;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όχι γιατί δεν έχει …
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Έχει πάρει ΦΕΚ ο νόμος.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, οι «Ελληνικοί Αυτοκινητόδρομοι» αυτή η εταιρεία ειδικού σκοπού μπορεί να πουληθεί; Να μπει στο Χρηματιστήριο να μετοχοποιηθεί ή να μεταβιβαστεί;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Βιάζεστε πάρα πολύ.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ρωτώ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Βιάζεστε πάρα πολύ.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Γιατί;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Η εταιρεία ειδικού σκοπού θα ιδρυθεί και θα λειτουργήσει όχι αμέσως, σε μια επόμενη φάση. Ο λογαριασμός πρέπει να θεσμοθετηθεί και να λειτουργήσει όσο γίνεται πιο γρήγορα γιατί αφορά στην ενδιάμεση περίοδο. Η Ανώνυμη Εταιρεία θα λειτουργήσει αμέσως μετά προκειμένου έτσι, με την προίκα που θα της δοθεί, να μπορεί να κάνει τις κινήσεις της. Να έχει εγγύηση για να λάβει δάνεια ή οτιδήποτε άλλο αποφασιστεί τότε. Αλλά αντιλαμβάνεστε πως αυτό είναι κάτι, που δεν μπορούμε να το αποσαφηνίσουμε τώρα, πολύ περισσότερο που το διαχειρίζεται το Υπουργείο Οικονομικών.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ από τα 20 δισ., πόσα θα πάνε για την τήρηση των διοδίων;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Όλα είναι σχετικά.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν υποτεθεί ότι πάμε σε συμφωνία μεθαύριο για 3 χρόνια μειώνονται οι τιμές. Πόσο είναι το κόστος αυτό και ποιος θα τα πληρώσει;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Δεν απάντησα σε αυτό;
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όχι. Ποιο είναι το κόστος; Δεν έχετε ένα μοντέλο να μας πείτε;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Ακούστε, αν υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι έχουν ανακαλύψει ένα μοντέλο ώστε να πληρώνει έργο κάποιος, ο οποίος δεν υπάρχει σε αυτό τον πλανήτη, είναι κάπου αλλού αλλά θα πληρώνει έργα για μας, τα οποία χρησιμοποιούμε εμείς, παρακαλώ μην χάσουμε τη συνταγή να την καταθέσετε να την έχουμε κι εμείς. Και έρχομαι σε αυτό, απάντησα πριν στην κυρία αλλά δεν με άφησε να ολοκληρώσω, είναι ακριβώς η ίδια ερώτηση και σας λέω: Όλα είναι σχετικά. Γιατί είναι σχετικά; Θα το εξηγήσω αμέσως:
Γιατί η ολοκλήρωση των αυτοκινητόδρομων, η παράδοση σύγχρονων αυτοκινητόδρομων στους χρήστες, η τιμή των διοδίων και η επιρροή που μπορεί να έχει στο κυκλοφοριακό φόρτο είναι καθοριστική; Χαμηλότερη τιμή; Περισσότερες διελεύσεις. Καλύτερες οικονομικές συνθήκες σε ένα χρόνο; Καλύτερη δυνατότητα οικονομική στους πολίτες; Περισσότερες μετακινήσεις.
Αυτό εννοώ όταν λέω ότι όλα είναι σχετικά. Το κόστος αυτό εξαρτάται από τις διελεύσεις. Δεν τα είπα πριν; Τα είπα και γι' αυτό κάναμε την εταιρεία ειδικού σκοπού.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, νωρίτερα αναφερθήκατε στο θέμα της αναδιάρθρωσης. Με αφορμή τις ενέργειες που κάνει το Υπουργείο και η Κυβέρνηση γενικότερα για να λυθεί το θέμα των αυτοκινητοδρόμων, υπάρχουν όμως φωνές και μέσα από την Κυβέρνηση που μιλάνε για αναδιάρθρωση, όπως και πολλές φωνές ακόμη και μέσα από τους κόλπους του ΠΑΣΟΚ, για διαφωνίες σχετικά με θέματα που χειρίζεστε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Απάντησα σε αυτό, μένω στην προηγούμενη απάντησή μου.
Σας ευχαριστώ.