Το Κίνημα Αλλαγής να γίνει η πρωταγωνιστική Αριστερά της ιστορικής αλήθειας, εθνικής ευθύνης και λαϊκής συμμετοχής

Εκτύπωση
PDF

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ «THE CALLER»
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΙΔΡΥΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ 16-17-18 ΜΑΡΤΙΟΥ 2018

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι σηματοδοτεί το επερχόμενο Συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής και τι περιμένετε από αυτό; Είστε ικανοποιημένος από την μέχρι τώρα πορεία των προσυνεδριακών διαδικασιών; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το Συνέδριό μας δεν είναι απλώς μια κομματική διαδικασία αλλά ένα εθνικό και κοινωνικό στοίχημα. Αυτή η εξωστρεφής φυσιογνωμία του Κινήματος Αλλαγής που παράγει προστιθέμενη αξία για τη χώρα προσδιορίζει και την επιτυχία του Συνεδρίου. Αντιθέτως, ένα Συνέδριο περίκλειστο στο μικρόκοσμο των προσωπικών στόχων και φιλοδοξιών μας μετατρέπει σε ένα κόμμα αυτοαναφορικό και αδιάφορο για τους πολίτες. Αυτή είναι η κεντρική διακύβευση: το Κίνημα Αλλαγής να γίνει η πρωταγωνιστική Αριστερά της ιστορικής αλήθειας, της εθνικής ευθύνης και της λαϊκής συμμετοχής. Οι προσυνεδριακές διαδικασίες ίσως δεν είχαν την έκταση και την ένταση παλαιότερων περιόδων, χαρακτηρίζονται, όμως, από την ενθαρρυντική συμμετοχή νέων δυνάμεων. Στη νέα γενιά βρίσκεται το κοίτασμα του ιδεολογικού και προγραμματικού πλούτου της παράταξης. Η σωτήρια πρόκληση του Κινήματός μας είναι ιδίως η ταύτισή του με την ελληνική νεολαία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Υπήρξε μεγάλη συζήτηση τις προηγούμενες μέρες για την κατανομή του αριθμού των συνέδρων και την ποσόστωση, που κορυφώθηκε μετά τη ματαίωση των εκλογών των συνέδρων. Ορισμένοι, μάλιστα, εξέφρασαν άκρως επικριτικές θέσεις για τους χειρισμούς της Επιτροπής Διαδικασιών αλλά και της ηγεσίας του Κινήματος Αλλαγής. Τι σχολιάζετε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το εγχείρημα είναι πρωτόγνωρο, η ανασύνθεση δηλαδή διαφορετικών και αυτοτελών κομματικών φορέων σε ένα νέο επίπεδο αναφοράς. Ως τώρα, τα Συνέδρια ενός κόμματος διεξάγονταν από τα προβλεπόμενα από το Καταστατικό του όργανα. Τώρα η ελλειπτική κανονικότητα σε σχέση με τις στερεότυπες διαδικασίες καθρεφτίζει ακριβώς αυτό το νεοείσακτο στην πολιτική ζωή της χώρας με τη διαμόρφωση της αναγκαίας συνθήκης. Η επανίδρυση μιας παράταξης εμφανίζει τις αδυναμίες των αρετών της. Ακούω την κριτική, συχνά στα όρια της μεμψιμοιρίας και συμμερίζομαι την αγωνία, δεν κατανοώ, όμως, την πρόταξη των ελασσόνων. Αντί της απαισιόδοξης σκέψης ας επιλέξουμε την αισιόδοξη πράξη. Αυτό που μένει όταν ολοκληρωθούν οι συνεδριακές διαδικασίες δεν είναι το πώς εκλέχθηκαν οι σύνεδροι αλλά το τι απεκόμισε ο ελληνικός λαός από το Συνέδριό μας σε σχέση με την καθημερινότητά του.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Με αφορμή τη συνάντηση του Σταύρου Θεοδωράκη με τον Αλέξη Τσίπρα και τη «δυσφορία», που εκφράστηκε από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, την παρέκκλιση του Ευάγγελου Βενιζέλου από τη «γραμμή» της ΔΗΣΥ στη Βουλή την περασμένη εβδομάδα, αλλά και την διαφοροποίηση στελεχών του κόμματος απέναντι στα συλλαλητήρια για το Σκοπιανό μήπως δημιουργείται ένα κόμμα- «Βαβέλ», δίχως ενιαία γραμμή και θέση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το Κίνημα Αλλαγής δεν είναι μια κομματική μεταμφίεση αλλά μια πολιτική αναγέννηση. Έχει αρχηγό αλλά δεν είναι αρχηγικό, έχει θέσεις αλλά δεν είναι δογματικό, ανήκει στην αντιπολίτευση αλλά δεν είναι εξωθεσμικό. Η πολυσυλλεκτικότητα του τότε μεγάλου ΠΑΣΟΚ διασφαλίζεται σήμερα μέσω του πολυκομματικού χαρακτήρα μας. Φυσικό είναι να υφίσταται αυξημένος βαθμός αυτονομίας και πρωτοβουλιών. Έζησα το ΠΑΣΟΚ με τα ισχυρά καθοδηγητικά όργανα και τη συγκεντρωτική λειτουργία. Τότε που για την παραχώρηση συνέντευξης στα έντυπα της εποχής – δεν υπήρχαν ηλεκτρονικά μέσα και, βεβαίως, Διαδίκτυο- θα έπρεπε αν όχι να πάρεις έγκριση, τουλάχιστον να έχεις ενημερώσει! Τώρα πλέον ο επικοινωνιακός χρόνος είναι ηλεκτρονικός, ταχύσφυγμος και αδηφάγος. Όσοι φιλοδοξούν να διαδραματίσουν δημόσιο ρόλο διεκδικούν μια θέση σε αυτή την επετηρίδα αναγνωρισιμότητας που διαμορφώνουν τα ΜΜΕ. Από την άλλη, τονίζω την ανάγκη να αποσαφηνίσουμε την ταυτότητα του Κινήματός μας με ενιαία στάση και λόγο δυναμώνοντας τις εσωτερικές συλλογικές λειτουργίες. Χωρίς ταυτότητα θα καταλήξουμε εκλογικός μηχανισμός. Χωρίς συλλογικές λειτουργίες θα μετατραπούμε σε κόμμα στελεχών κορυφής. Σε τελευταία ανάλυση, δεν με ενοχλεί ακόμη και το περίσσευμα διαφωνίας αλλά δεν δέχομαι το έλλειμμα πίστης σε αυτή την κοινή προσπάθεια και αυτό οφείλουμε να το αποδεικνύουμε καθημερινά.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Παρά το δυναμικό ξεκίνημα, μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου, το Κίνημα Αλλαγής δείχνει- πλην κάποιων εξαιρέσεων-μια στασιμότητα στις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Πως το εξηγείτε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το κλίμα στο δημόσιο βίο είναι νοσηρό. Ευθύνεται η κυβέρνηση η οποία κουβαλά τα στοιχεία της ληξιαρχικής πράξης γέννησής της. Θυμηθείτε πώς έγινε εξουσία. Η χώρα κινείται χωρίς προσανατολισμό, είναι αιχμάλωτη των τακτικισμών μικροκομματικής επιβίωσης, χάνοντας ως εκ τούτου πολύτιμο κεφάλαιο με την εξ αντικειμένου πριμοδότηση των άκρων και την εξώθηση των πολιτών να γυρίσουν την πλάτη στον κοινοβουλευτισμό και την πολιτική. Αυτό το κλίμα καθιστά ακόμη πιο απαραίτητη την ενδυνάμωση ενός φορέα ευθύνης και εγγύησης των θεσμικών κανόνων όπως το Κίνημά μας. Θεωρώ πως δεν πρέπει να επιδείξουμε το άγχος του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ που αντί να καθοδηγούν τη χώρα, καθοδηγούνται από τις δημοσκοπήσεις. Μπορεί να αλλάζουν στάση γιατί οι επιλογές τους υπακούουν στο κυνήγι δημοσκοπικών μονάδων. Από την πλευρά μας, οφείλουμε να είμαστε πρωτοπόροι σπάζοντας το κέλυφος της ψηφοθηρίας μέσα στο οποίο έχει κλειστεί το κομματικό σύστημα. Να κερδίσουμε τους πολίτες πολλοί εκ των οποίων δηλώνουν σήμερα αναποφάσιστοι ή και αμέτοχοι. Ο λόγος μας να παραμείνει νηφάλιος και η στάση μας να διακρίνεται από αίσθημα ευθύνης. Το σημαντικότερο είναι πως αυτό πέραν της ενίσχυσης των εκλογικών ποσοστών μας θα έχει αντίκρισμα στην πολιτική δύναμη του Κινήματός μας αφού πέρα από τα ποσοστά θα έχει πετύχει να συσπειρώσει δυνάμεις φωτισμένες, χειραφετημένες από τη μικροκομματική τυφλότητα και την πελατειακή νοοτροπία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Στο επερχόμενο Συνέδριο θα παραβρεθεί και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης. Μήπως είναι και ένας οιωνός για ενδεχόμενη μελλοντική συγκυβέρνηση του Κινήματος Αλλαγής με τη ΝΔ ή μήπως θεωρείτε προτιμητέα μια συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είναι αυτοκαταστροφική η συντήρηση από την πλευρά μας αυτής της συζήτησης με τα συναφή διλήμματα. Εμμέσως πλην σαφώς προσδίδει στο Κίνημά μας τα χαρακτηριστικά όχι ενός πρωταγωνιστικού φορέα αλλά μιας συμπληρωματικής δύναμης. Είναι ομολογία πως χάσαμε οριστικά το δρόμο προς την κορυφή ως αυτόνομος πόλος. Επιπροσθέτως, μας εκθέτει στην κριτική πως έχουμε διαποτισθεί από το σύνδρομο του κυβερνητισμού. Από την άλλη, στο ερώτημα για την κυβερνησιμότητα της χώρας δώσαμε κατ’ επανάληψη απάντηση ευθύνης όταν είχαμε τη σχετική εντολή. Αν μας δώσει τέτοια εντολή και πάλι ο ελληνικός λαός θα κάνουμε το χρέος μας. Αν, όμως, αυτή η εντολή δοθεί στα κόμματα που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν να προπορεύονται, τότε το ερώτημα πρέπει να τεθεί σε αυτά. Άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνά αδιατάρακτα με τους ΑΝΕΛ, γιατί δεν μπορεί να συνεργασθεί με τη ΝΔ; Από την άλλη, η ΝΔ σε ικανό ποσοστό διαμόρφωσε πολιτικές συμφύσεις με το ΣΥΡΙΖΑ στο πλαίσιο μιας άτυπης συμμαχίας για να ενοχοποιήσουν και να πλήξουν το ΠΑΣΟΚ. Μοιάζουν και ταιριάζουν μεταξύ τους πολύ περισσότερο απ’ ό,τι εμείς με καθένα από αυτούς. Το Κίνημα Αλλαγής οφείλει να ανανεώσει τη σχέση εμπιστοσύνης με τις κοινωνικές δυνάμεις αποκτώντας ρίζες ιδίως στη συνείδηση της νέας γενιάς. Αλλιώς θα καταστεί ένας ευκαιριακός σύμμαχος χωρίς ταυτότητα του οποίου τα ποσοστά θα αυξομειώνονται από τον κυβερνητικό ετεροπροσδιορισμό και όχι τις αρχές και το πρόγραμμά του.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το σκάνδαλο της Novartis έφερε στην επιφάνεια το μείζον θέμα της φαρμακευτικής δαπάνης, για την «εκτόξευση» της οποίας και το ΚΙΝΗΜΑ και ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου κατηγορούν την κυβέρνηση Καραμανλή. Πιστεύετε ότι θα οδηγήσει σε απτά αποτελέσματα η Προανακριτική;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Υπενθυμίζω το δημοσιονομικό εκτροχιασμό της περιόδου 2004-2009. Η φαρμακευτική δαπάνη κατέχει περίοπτη θέση σε αυτή την εξέλιξη. Υπερδιπλασιάστηκε από τα περίπου 2 δισ. στα περίπου 5,5 δισ. Η κυβέρνησή μας προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις τις οποίες τότε η αντιπολίτευση καταψήφιζε ενώ τώρα όλοι τις υιοθετούν και τις υπερασπίζονται! Η δημιουργία του ΕΟΠΠΥΥ τον οποίο κατέστησε πανίσχυρο διαπραγματευτή έναντι των πολυεθνικών, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση χάρη στην οποία εξοικονομούνται κάθε χρόνο ποσά στο ύψος ενός ΕΝΦΙΑ, η επαναφορά της θετικής λίστας που είχε καταργήσει το 2004 η ΝΔ ευνοώντας την υπερσυνταγογράφηση και την πολυφαρμακία και πολλά ακόμη οδηγούν στην εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων. Το σκάνδαλο Novartis είναι υπαρκτό και δεν είναι το μοναδικό. Σε όλες τις χώρες καταγράφονται σκάνδαλα, δεν είναι μόνο ελληνικό γνώρισμα. Ελληνικό γνώρισμα είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται τέτοια θέματα. Η ελληνική κυβέρνηση επιχειρεί να φέρει στα μέτρα του δικού της πολιτικού σχεδιασμού ένα σκάνδαλο που λιμνάζει στη Δικαιοσύνη για περισσότερο από ένα χρόνο. Μεθοδεύει διαδικασίες σπίλωσης αντιπάλων με την ανάλογη επικοινωνιακή ανάδειξη απευθυνόμενη στη γενικευμένη δυσθυμία και καχυποψία των πολιτών. Στην πράξη προβλέπω την επιστροφή του φακέλου στη Δικαιοσύνη αφού, όμως, έχουν στοχοποιηθεί πολιτικοί αντίπαλοι και συντηρείται εκκρεμής η σε βάρος τους κατηγορία ενώ τρέχουν οι πολιτικές εξελίξεις ακόμη και με τη διεξαγωγή εκλογών. Παλιά τους τέχνη κόσκινο! Η διαδικασία που επέλεξε η κυβέρνηση δεν θα οδηγήσει πουθενά γιατί απλούστατα φέρει τα στίγμα του μικροκομματικού τρόπου με τον οποίο δρομολογήθηκε. Ας αντιληφθεί, όμως, η κυβέρνηση πως αυτή η μισαλλόδοξη πρακτική οδηγεί ενδεχομένως στην αντίστροφη χρησιμοποίηση τέτοιων εργαλείων μια επόμενη περίοδο με θύμα την ίδια.

Έχω κατ’ επανάληψη αναφερθεί στην ανάγκη επιστημονικής αξιολόγησης της περιόδου της Μεταπολίτευσης. Επιτρέψτε μου να επαναλάβω αυτούσια όσα έχω πει στο 9ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ το Μάρτιο του 2013: «Στον κύκλο της μεταπολίτευσης η Ελλάδα γνώρισε τη θεσμική συγκρότηση της Πολιτείας και έζησε την καλύτερη δημοκρατία από συστάσεως ελληνικού κράτους. Οι πολίτες πέτυχαν το ανώτερο επίπεδο ζωής που είχε ποτέ ο ελληνικός λαός από καταβολής της χώρας. Το ΠΑΣΟΚ έγινε καταλύτης χειραφέτησης και λύτρωσης ιδίως για τις δυνάμεις της κοινωνίας που μέχρι τότε περιθωριοποιούνταν από την αυταρχική εξουσία. Έδωσε ταυτότητα αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας στη χώρα που από μια βαλκανική στην Ευρώπη αναδείχθηκε σε μια ευρωπαϊκή χώρα. Συγκρότησε με την πρωτοφανή κοινωνική κινητικότητα μια ισχυρή μεσαία τάξη που έγινε παράγοντας και για την πολιτική σταθερότητα. Οι γκρίζες ζώνες στην πολιτική του ΠΑΣΟΚ και η σκιά των προσώπων, υπαρκτά και τα δύο, δεν μπορούν να διαγράψουν την πορεία του Κινήματός μας. Υπαρκτό είναι και το ιστορικό γεγονός πως η χώρα έζησε με δανεισμό συχνά πάνω από ό,τι επέτρεπαν οι δυνάμεις της, αξίζει, όμως, εδώ να αποσαφηνίσουμε πως χρησιμοποιήθηκαν οι δανεικοί πόροι από τις δύο παρατάξεις που κυβέρνησαν τη χώρα. Ας δούμε λοιπόν σε ποιες περιόδους δημιουργήθηκαν νέοι θεσμοί που έκαναν σύγχρονη τη δημοκρατία μας και πιο κοινωνικό το κράτος. Σε ποιες περιόδους η χώρα απέκτησε σύγχρονες υποδομές στην Υγεία, την Παιδεία, τις Μεταφορές και έφθασε να ανήκει στις 30 πλουσιότερες χώρες του πλανήτη. Το έργο αυτό έγινε και με δανεισμό, αλλά μπορεί να μας πει κάποιος ο υπέρμετρος δανεισμός επί ΝΔ σε τι χειροπιαστό έργο μεταμορφώθηκε; Αυτή η μεταπολίτευση που πολλοί την αφορίζουν έδωσε ανάστημα στη χώρα. Την έκανε μέλος στις μεγαλύτερες συμμαχίες του κόσμου. Έδωσε υπόσταση στις κοινωνικές δυνάμεις και σε κάθε πολίτη ξεχωριστά, δυνατότητες προκοπής που μέχρι τότε ήταν αδιανόητες. Δεν ήταν, λοιπόν, όλα αρνητικά. Αυτό δεν σημαίνει πως ήταν όλα θετικά. Μια αξιολόγηση, όμως, της περιόδου αυτής δεν μπορεί να γίνει με όρους συγκυριακούς και τρόπο ψηφοθηρικό υπό το κλίμα της κρίσης που βιώνουμε. Γιατί τότε το μήνυμα για τις αναγκαίες αλλαγές δεν θα έχει ιστορικό περιεχόμενο. Δεν θα έχει προοπτική. Μπορεί μάλιστα να οδηγήσει στο να αλλάξουμε αυτά που πρέπει να διατηρήσουμε και να διατηρήσουμε αυτά που πρέπει να αλλάξουμε».

Ακόμη το σχετικό τμήμα της εισήγησής μου στο Συμπόσιο του ΙΣΤΑΜΕ για τα 39 χρόνια του ΠΑΣΟΚ το Σεπτέμβριο του 2013: «Δεν θα βγούμε από την κρίση αν εκτός της πρότασης για την υπέρβασή της δεν έχουμε προσδιορίσει και ερμηνεύσει το παρελθόν μας. Πολύ περισσότερο μάλιστα αν τρίτοι και μάλιστα διαχρονικοί πολέμιοι του ΠΑΣΟΚ ερήμην μας, ερήμην του ΠΑΣΟΚ, γράψουν την ιστορία της λεγόμενης μεταπολίτευσης. Αν μπορούσαμε να μιλήσουμε για σύγχρονο ελληνικό κεκτημένο στον κύκλο της μεταπολίτευσης στους τομείς:

• της δημοκρατικής οργάνωσης της Πολιτείας

• του κράτους δικαίου και του κοινωνικού κράτους

• της κοινωνικής σύγκλισης

• των αναπτυξιακών υποδομών

τότε υποστηρίζω πως το ΠΑΣΟΚ πιστώνεται με το συντριπτικά μεγάλο ποσοστό για ό,τι θετικό έγινε. Και όμως, γίνεται μια τεράστια προσπάθεια να παρουσιαστεί σαν ο αποδιοπομπαίος τράγος της πολιτικής ιστορίας.

Δεν είναι μόνο οι πολίτες που στήριξαν και ξαναστήριξαν το ΠΑΣΟΚ αναδεικνύοντάς το σε μεγάλο πρωταγωνιστή της πολιτικής ζωής, ο αψευδής μάρτυρας για το Κίνημά μας. Είναι και οι δείκτες που τεκμηριώνουν αυτήν την υπεροχή. Για την αντικειμενική αποτύπωση της πορείας της χώρας και των κομμάτων μπορεί να χρησιμοποιηθούν δοκιμασμένα εργαλεία, όπως τα παρακάτω έξι κριτήρια:

α) Οι μεγάλες εθνικές επιλογές (Ευρωπαϊκή Ένωση, Ο.Ν.Ε., Κύπρος, εθνική συμφιλίωση)

β) Η αναπτυξιακή πορεία της χώρας και το βιοτικό επίπεδο των πολιτών

γ) Οι θεσμικές αλλαγές, ο εκσυγχρονισμός και οι δημοκρατικές ρήξεις και μεταρρυθμίσεις στο πολιτικό σύστημα, στη διοίκηση και την αυτοδιοίκηση

δ) Το κοινωνικό κράτος (ΕΣΥ, δομές πρόνοιας)

ε) Οι αναπτυξιακές υποδομές και τα έργα εθνικής και περιφερειακής κλίμακας

στ) Η εθνική συνεννόηση και η συμφιλίωση.

Θυμίζω ότι ξεκινήσαμε από το «κατόπιν ενεργειών μου», το «μπάρμπα στην Κορώνη», το «φωτιά και τσεκούρι» και την «Κύπρο που είναι μακριά». Και πήγαμε: στο ΑΣΕΠ, στο ΕΣΥ, στους αιρετούς νομάρχες και περιφερειάρχες, στις χωρίς προηγούμενο αναπτυξιακές δομές και υποδομές, στην αναγνώριση της Αντίστασης και τη συμφιλίωση και στην ασφαλή Κύπρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κανένα κόμμα στην πολιτική ιστορία του τόπου, σε καιρό ειρήνης, δεν έχει να επιδείξει τόσο μεγάλη διάρκεια και τόσο μεγάλο έργο, απολαμβάνοντας εξίσου μεγάλη λαϊκή εμπιστοσύνη».

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών συμπλήρωσε ήδη 3 χρόνια από τη μέρα της ίδρυσής του. Θεωρείτε πως έχει καταφέρει να αφήσει το αποτύπωμά του στην πολιτική ζωή της χώρας; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας καλώ να ανατρέξετε στην ιδρυτική διακήρυξη και τα άλλα πολιτικά κείμενα ώστε σε συνδυασμό με τη στάση μας να βγάλετε συμπεράσματα. Θα συνόψιζα στον παρακάτω άξονα τα χαρακτηριστικά της παρουσίας μας.

• Υιοθέτηση αρχών στο πλαίσιο μιας πολιτικής αυτονομίας χωρίς εξαρτήσεις και δεσμεύσεις απαλλαγμένη από το λαϊκισμό και τη δημαγωγία.

• Υπεράσπιση της ιστορικής διαδρομής και της παράδοσης της παράταξης.

• Τεκμηρίωση και προγραμματική πρόταση για να βγει η χώρα από το τέλμα όπου την κρατά η κούφια συνθηματολογία.

• Αταλάντευτη στάση απέναντι στη δεξιά παράταξη και τη συντήρηση στην κάθε εκδοχή της.

• Πρόταξη του εθνικού έναντι του κομματικού και του συλλογικού έναντι του προσωπικού.

• Προσπάθεια ανάδειξης σε κεντρικό ρόλο νέων δυνάμεων που σε άλλες περιστάσεις οι κομματικές επετηρίδες θα τις κρατούσαν στην «αίθουσα αναμονής».

Ο Γ. Παπανδρέου είναι μια εθνική μονάδα με διεθνές αντίκρισμα. Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών φιλοδοξεί να είναι εγγυητής και πολλαπλασιαστής αρχών και αξιών χωρίς τις οποίες ούτε η παράταξη αλλά, κυρίως, ούτε η χώρα έχουν μέλλον.


Συνέντευξη στην εκπομπή «Δεύτερη Ματιά» - ΕΡΤ1

Εκτύπωση
PDF

Συνέντευξη του Δημήτρη Ρέππα στην εκπομπή της ΕΡΤ1 «Δεύτερη Ματιά», με την Κατερίνα Ακριβοπούλου και την Έλλη Τριανταφύλλου. Δείτε το σχετικό video:


Όλοι να συμβάλουμε για να μην είναι ο νέος φορέας πουκάμισο αδειανό

Εκτύπωση
PDF

«Αν δεν επιδιωχθεί σύνθεση και συγκερασμός, τότε όχι μόνο δεν θα πετύχουμε την αναζωογόνηση και ανάπτυξη της παράταξης, αλλά μάλλον θα οδηγηθούμε σε διάσταση, κατακερματισμό και συρρίκνωση», επισημαίνει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Δημήτρης Ρέππας, πρώην υπουργός και ηγετικό στέλεχος του Κινήματος Δημοκρατών και Σοσιαλιστών, σχετικά την ευόδωση του εγχειρήματος για νέο φορέα της Κεντροαριστεράς. Ο στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου σημειώνει ότι όλοι οι υποψήφιοι, τα κόμματα και οι κινήσεις του ευρύτερου προοδευτικού χώρου οφείλουν να συνεισφέρουν ώστε να μην μοιάζει με αδειανό πουκάμισο ο νέος φορέας.

Σχετικά με τη διάλυση των κομμάτων μετά την εκλογή νέου αρχηγού ο κ. Ρέππας συνιστά σύνεση και όχι μηδενιστική και συγκυριακή προσέγγιση. «Η ακαριαία διάλυση των κομμάτων μπορεί να στερήσει υπαρκτές, συντεταγμένες δυνάμεις χωρίς, μάλιστα, σίγουρη διαδοχή», αναφέρει με νόημα.

Σημειώνει ότι η Επιτροπή Αλιβιζάτου, στην οποία είναι μέλος, δεν πρόκειται να διακινδυνεύσει τη δυσφήμιση και αμφισβήτηση της διαδικασίας και της εγκυρότητάς της. «Καθαρή λύση είναι μία και σαφής: α) Όσο γίνεται περισσότερες κάλπες με ηλεκτρονική διασύνδεση μεταξύ τους ώστε να αποφευχθούν διπλοψηφίες και β) Αξιοποίηση της τεχνολογίας για εξ αποστάσεως ψήφο με αυτοπρόσωπη προεγγραφή κάθε ενδιαφερόμενου σε σχετικό μητρώο που θα αποτελέσει και ένα είδος εκλογικού καταλόγου για τις ανάγκες της ψηφοφορίας», σχολιάζει.

Ο Δημήτρης Ρέππας σπεύδει να προσδιορίσει τις σχέσεις του νέου ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς με τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ, τονίζοντας ότι οφείλει να τηρήσει αυτόνομη πορεία απέναντι τόσο στη ΝΔ όσο και στο ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα υπογραμμίζει ότι «αν ο λαός τους δώσει την πρώτη και δεύτερη θέση, έχουν και την ευθύνη να δώσουν λύση κυβερνησιμότητας στη χώρα».

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του Δημήτρη Ρέππα στον Μιχάλη Μιχαήλ για το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων:



Μετά από πολύχρονες κι άκαρπες προσπάθειες και παλινωδίες, κύριε Ρέππα, η υπόθεση της ανασύστασης του ευρύτερου προοδευτικού χώρου φαίνεται να προχωράει, με προβλήματα είναι γεγονός, καθώς αποφασίστηκε η εκλογή ηγεσίας από την ευρύτερη κοινωνία. Το συμμερίζεσθε; Θα ευοδωθεί αυτή τη φορά;

Η αναγέννηση της Δημοκρατικής Παράταξης αφορά τη χώρα. Αυτή η παράταξη διαμόρφωσε όποιο θετικό κεκτημένο στη χώρα στο μέγιστο βαθμό. Από το κοινωνικό κράτος μέχρι τις μεγάλες υποδομές και έργα και από το θεσμικό εκσυγχρονισμό μέχρι την ενίσχυση της διεθνούς θέσης της χώρας, το ΠΑΣΟΚ έχει συνεισφέρει όσο καμιά άλλη δύναμη της Μεταπολίτευσης. Ασφαλώς, δεν έλειψαν αστοχίες και προβλήματα- δεν γνωρίζω, όμως, άλλο κόμμα με τόσο θετικό πρόσημο στη διαδρομή του. Αυτό που ζει σήμερα ο ελληνικός λαός από την κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση επιβεβαιώνει την αναγκαιότητα για τη χώρα να επιστρέψει η παράταξή μας στον πρωταγωνιστικό ρόλο της. Αυτό, κυρίως, με κάνει να αισιοδοξώ. Η αναφορά δηλαδή στη χώρα και τα προβλήματά της. Σ΄αυτό πρέπει να επικεντρωθεί η προσπάθειά μας, γιατί είναι ο κυρίαρχος λόγος για να υπάρχει η παράταξη. Δεν είναι οι φιλοδοξίες και τα άγχη των στελεχών της, ούτε ο στενός πυρήνας των υποστηρικτών της. Όσο περισσότερο το εγχείρημα της ανασύστασης συνδέεται και ταυτίζεται με διακυβεύματα εθνικά και κοινωνικά, τόσο αυξάνονται οι εγγυήσεις για την ευόδωση του.

Όλοι οι υποψήφιοι και τα κόμματα που έχουν εμπλακεί σ΄ αυτή τη προσπάθεια μιλούν για τον σχηματισμό ενός νέου πολιτικού φορέα, δίνοντας διαφορετικό περιεχόμενο. Πώς βλέπετε να εξελίσσεται το εγχείρημα; Ποια θα είναι η στάση του Κινήματος Δημοκρατών και Σοσιαλιστών;

Η δημοκρατική παράταξη έχει σταθερές διαχρονικά αρχές και αξίες τις οποίες υπηρέτησε στην ιστορική διαδρομή της. Ο ενιαίος κομματικός φορέας έχει το ιδεολογικό, πολιτικό και ηθικό φορτίο που ανταποκρίνεται σε αυτή την παράδοση. Οφείλει πάντα να προτάσσει το εθνικό έναντι του κομματικού, το κοινωνικό έναντι του συντεχνιακού, το θεσμικό έναντι του πελατειακού, το συλλογικό έναντι του ατομικού. Το περιεχόμενο αυτής της προσπάθειας συνδέει τα θετικά του παρελθόντος με την πρόταση για το σύγχρονο μεταρρυθμιστικό ισοδύναμό τους, δηλαδή τις προτεραιότητες της χώρας για το ευοίωνο μέλλον της. Κάθε υποψήφιος έχει τη διακριτή του παρουσία, ασφαλώς δεν είναι ο ένας φωτοτυπία του άλλου. Η συνεργασία και η σύνθεση οδηγεί στην ανάδειξη μιας τελικής θέσης που ανταποκρίνεται με πληρότητα στη φυσιογνωμία μας. Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών συμμετέχει ενεργά, προτάσσοντας την πολιτική έναντι της διαδικασιολογίας. Πιστεύουμε πως είναι απαραίτητη η σαφής τοποθέτηση κάθε υποψήφιου σε σειρά θεμάτων, όπως η σχέση της πολιτικής με την οικονομία και το πρωτείο του κοινοβουλευτισμού, η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη και τον κόσμο, τα πλεονεκτήματα αλλά και οι υστερήσεις της χώρας, ο χαρακτήρας της κρίσης και τα πραγματικά αίτιά της, η στάση των κομμάτων και η αδυναμία συνεννόησης όταν αυτό ήταν επιβεβλημένο, η στρατηγική πρόταση για το στίγμα της παράταξης, το πρόγραμμά της και τις συμμαχίες της. Αυτά και άλλα θα έπρεπε να αποτελέσουν την ατζέντα -και όχι μόνο για τους υποψηφίους- στην ειλικρινή σχέση μας με τους πολίτες. Οφείλουμε να συμβάλλουμε ώστε τα συνθήματα και οι προσωποκεντρικοί αφορισμοί να υποταχθούν στην ευθύνη και την αλήθεια, στοιχεία χωρίς τα οποία ο νέος φορέας θα μοιάζει με αδειανό πουκάμισο.

Ποια είναι η απάντησή σας στην άποψη ότι εάν μετά το ιδρυτικό συνέδριο το σχήμα δεν πάρει τη μορφή ενός ενιαίου κόμματος με εσωτερικές τάσεις γιατί να το στηρίξει η βάση της παράταξης αφού τα υπάρχοντα κόμματα και κινήσεις θα συνεχίσουν να λειτουργούν υπονομεύοντας την αυτοτέλειά του;

Το νέο σχήμα δεν προκύπτει εκ του μηδενός. Η ιστορική καταγραφή είναι ανεξίτηλη. Οι αλλαγές που χρειάζεται να γίνουν απαιτούν σύνεση και όχι μηδενιστική και συγκυριακή και μόνο προσέγγιση, γιατί δεν θα έχουν προοπτική. Αν προχωράς αστόχαστα υπάρχει ο κίνδυνος να αλλάξεις αυτό που πρέπει να κρατήσεις, αλλά και να κρατήσεις αυτό που πρέπει να αλλάξεις. Τα όργανα και οι λειτουργίες του νέου φορέα θα αποφασιστούν στο ιδρυτικό συνέδριό του. Η λειτουργία των υφιστάμενων κομμάτων εναπόκειται στη βούληση των μελών τους. Ουδείς μπορεί να επιβάλλει τη διάλυση ενός κόμματος αν δεν το αποφασίσει το ίδιο με τις εσωτερικές διαδικασίες του. Θα έλεγα μάλιστα πως η ακαριαία διάλυση των κομμάτων μπορεί να στερήσει υπαρκτές, συντεταγμένες δυνάμεις χωρίς, μάλιστα, σίγουρη διαδοχή. Αντιθέτως, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, η πολυσυλλεκτικότητα που χαρακτήριζε το άλλοτε ΠΑΣΟΚ διασφαλίζεται από περισσότερα σχήματα με διακριτή ταυτότητα, όπως, άλλωστε προκύπτει από τις τοποθετήσεις των ίδιων των ηγετών τους. Π.χ. άλλος κινείται πιο κοντά προς το Κέντρο, άλλος πιο αριστερά, άλλος είναι πιο εθνοκεντρικός, άλλος προτάσσει το ευρωπαϊκό όραμα. Αν επιχειρηθεί να επιβληθεί μία επιλογή και δεν επιδιωχθεί σύνθεση και συγκερασμός, τότε όχι μόνο δεν θα πετύχουμε την αναζωογόνηση και ανάπτυξη της παράταξης, αλλά μάλλον θα οδηγηθούμε σε διάσταση, κατακερματισμό και συρρίκνωση.

Οι διαφωνίες δεν λείπουν για τη διαδικασία με επίκεντρο τη δυνατότητα εξ αποστάσεως ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Ως μέλος της Επιτροπής υπό τον κ. Αλιβιζάτο πού βρίσκεται το θέμα; Ποια είναι η γνώμη σας;

Δύο είναι οι αντικειμενικές ενδείξεις που θα βεβαιώσουν την επιτυχή εκκίνηση αυτής της πορείας. Η μεγάλη συμμετοχή των πολιτών στην ψηφοφορία και η διασφάλιση του αδιάβλητου της διαδικασίας και της μυστικότητας της ψήφου. Θέλουμε όσο γίνεται περισσότερα τμήματα με κάλπες όσο γίνεται πιο κοντά στον κάθε πολίτη -υπό τον απολύτως απαράβατο όρο των εγγυήσεων που θα αποτρέπουν κάθε απόπειρα νοθείας- και θέλουμε την εξ αποστάσεως ψηφοφορία ώστε να δοθεί η δυνατότητα συμμετοχής σε όσο γίνεται περισσότερους υπό την αυτονόητη και πάλι προϋπόθεση της διασφάλισης των διαδικασιών. Εδώ, βεβαίως, τα τεχνικά προβλήματα και η συνακόλουθη δαπάνη είναι παράγοντες προσδιοριστικοί. Μάλιστα, στην συνεδρίαση της Ανεξάρτητης Επιτροπής Διαδικασιών και Δεοντολογίας είχα προβλέψει πως μετά τις αρνητικές απαντήσεις από τις δύο εταιρείες, η αναμενόμενη απάντηση από τη τρίτη εταιρεία δεν θα ήταν διαφορετική και επιβεβαιώθηκα. Ας μην μας διαφεύγει πως ουδέποτε μέχρι τώρα σε παρόμοια διαδικασία εφαρμόστηκε αυτή η μέθοδος για προφανείς λόγους. Εμείς, όμως, καινοτομούμε, ξέρουμε να ανοίγουμε δρόμους. Θυμίζω πως το 2004, όταν καθιερώθηκε η εκλογή αρχηγού από τη βάση και έτσι αναδείχθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου, οι αντίπαλοι μας ειρωνεύθηκαν και σχεδόν χλεύασαν αυτήν την επιλογή. Μετά, βεβαίως, την υιοθέτησαν. Έτσι γίνεται σε πολλά θέματα με πρωτοπόρο πάντα αυτή την παράταξη. Επιδιώκοντας, όμως, την διευκόλυνση των πολιτών για να συμμετάσχουν, δεν πρόκειται να διακινδυνεύσουμε να εξελιχθεί αυτή η διαδικασία έτσι ώστε να δώσει λαβή για δυσφήμιση και αμφισβήτηση της εγκυρότητάς της. Ούτε, βεβαίως, στημένοι μηχανισμοί που καθοδηγούνται από άλλους χώρους επιτρέπεται να επηρεάσουν την έκβαση της ψηφοφορίας. Απευθυνόμαστε σε πολίτες, όχι σε ψηφοφόρους της μιας στιγμής, γι΄αυτό δεν πρέπει να υποθάλπουμε την αποστασιοποίηση αλλά, αντιθέτως, να ενθαρρύνουμε τη συμμετοχή στην πολιτική και μάλιστα σε τέτοιες κορυφαίες διαδικασίες και σε μια περίοδο κρίσης της πολιτικής. Καθαρή λύση, λοιπόν, είναι μία και σαφής: α) Όσο γίνεται περισσότερες κάλπες με ηλεκτρονική διασύνδεση μεταξύ τους ώστε να αποφευχθούν διπλοψηφίες και β) Αξιοποίηση της τεχνολογίας για εξ αποστάσεως ψήφο με αυτοπρόσωπη προεγγραφή κάθε ενδιαφερόμενου σε σχετικό μητρώο που θα αποτελέσει και ένα είδος εκλογικού καταλόγου για τις ανάγκες της ψηφοφορίας. Κάποιος που επιθυμεί με την ψήφο του να συμβάλλει στη μέγιστη δημοκρατική νομιμοποίηση του νέου αρχηγού οφείλει να εκπληρώνει ο ίδιος την ελάχιστη δημοκρατική νομιμοποίηση ως πολίτης με καθοριστική ψήφο για ένα μείζον θέμα. Είμαι υπέρμαχος της χρήσης της τεχνολογίας χωρίς να γίνομαι έρμαιό της, γιατί διαφορετικά θα έχουμε κόμματα χωρίς πολίτες, διαδηλώσεις χωρίς διαδηλωτές και ψηφοφορίες χωρίς πρόσωπα.

Ο νέος κομματικός σχηματισμός τι θα εκφράσει ιδεολογικά και πολιτικά; Σε ποιους θα απευθύνεται;

Είναι σαφές το ιδεολογικό πλαίσιο. Εκφράζουμε τις δυνάμεις που εμπνέονται από τις αρχές του ανθρωπισμού, του Διαφωτισμού, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημιουργικής δράσης. Τις δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού, του πολιτικού φιλελευθερισμού και της πολιτικής οικολογίας, τις πολιτικές δυνάμεις της Κεντροαριστεράς. Ο όρος Κέντρο στην Ελλάδα είναι φορτισμένος με έντονη προοδευτική, αντιδεξιά χροιά. Η μακρόχρονη κατάσταση παρανομίας της Αριστεράς στην Ελλάδα κατέστησε το πολιτικό Κέντρο ως τον προοδευτικό πόλο της χώρας απέναντι στις συντηρητικές δυνάμεις. Ειδικώς για την Ελλάδα, ο όρος Κεντροαριστερά έχει νόημα αντιθέτως με τον όρο Κεντροδεξιά που είναι ψηφοθηρικό εφεύρημα. Η «Κεντρολογία» που αναπτύσσεται από διάφορες πλευρές μπορεί βάσιμα να εκτιμήσει κανείς ότι είναι μία πολιτική κατασκευή σαν δικαιολογητική βάση για ενδεχόμενη συνεργασία με τον -κατά τον ίδιο- Κεντρώο αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δικός μας πολιτικός και εκλογικός στόχος είναι η αντιστοίχιση των ποσοστών της κομματικής έκφρασης με τα ποσοστά που επιτυγχάνουν οι παρατάξεις του πολιτικού μας χώρου οι οποίες πρωταγωνιστούν στην αυτοδιοίκηση, τον συνδικαλισμό και τους κοινωνικούς φορείς. Η διαδικασία εκλογής πιστεύω πως θα συμβάλλει προς αυτήν την κατεύθυνση αφού θα φέρει στο προσκήνιο νέες δυνάμεις.

Πώς φαντάζεσθε τις σχέσεις του χώρου με τη ΝΔ, η φαίνεται να είναι το πρώτο κόμμα στην επόμενη Βουλή, και τον ΣΥΡΙΖΑ;

Σε κάθε δημοκρατία το πολιτικό σύστημα χαρακτηρίζεται από δύο βασικούς πόλους. Η Νέα Δημοκρατία ηγείται του συντηρητικού πόλου. Η ιστορική διαδρομή της και οι επιλογές της την έχουν αναδείξει στον θεσμικό πολιτικό αντίπαλό μας. Ασφαλώς, η συνεννόηση και η σύγκλιση στον κοινό εθνικό τόπο όταν αυτό είναι απαραίτητο δεν μπορεί να απορρίπτεται και το έχουμε αποδείξει. Στην πράξη δείχνει καθένας πόσο εννοεί αυτό που πιστεύει. Και η ΝΔ σε μια κρίσιμη στιγμή δεν στάθηκε στο ύψος της ευθύνης της όπως έκαναν αντίστοιχα κόμματα σε άλλες χώρες. Βέβαια, σε κείνες τις χώρες οι πολίτες κέρδισαν την έξοδο από την κρίση, ενώ στην Ελλάδα απλώς η ΝΔ κέρδισε τις εκλογές αλλά η χώρα βίωσε την ανακύκλωση της κρίσης και την παράτασή της. Όσο γίνεται πιο συνεκτικά, θα έλεγα πως σήμερα η ΝΔ υπηρετεί το μοντέλο της «κοινωνίας της αγοράς». Εμείς, αντίθετα, προτάσσουμε την «αγορά της κοινωνίας». Προβλέπω πως, αν γίνει κυβέρνηση η ΝΔ, θα είναι ακραία νεοφιλελεύθερη και καθόλου θεσμική. Η περίοδος διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τη διευκολύνει να κινηθεί χωρίς τις δεσμεύσεις που την συγκρατούσαν σε προηγούμενες περιόδους, αφού οι τότε προηγηθείσες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ με τις μεταρρυθμίσεις που είχαν θεσπίσει της περιόριζαν την πορεία προς την ακραία πελατειακή λειτουργία. Θυμηθείτε το.

Πώς κρίνετε το επίμονο φλερτ του κυβερνώντος κόμματος με το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΣΥ; Μπορείτε να συνεργαστείτε με τον ΣΥΡΙΖΑ;

Η κυβέρνηση απέτυχε με όποιο κριτήριο και αν την αξιολογήσεις. Θα χρησιμοποιούσα τέσσερα κριτήρια: 1. Συνέπεια προεκλογικών εξαγγελιών και μετεκλογικής πρακτικής: Η διάσταση είναι χαώδης. 2. Αποτελεσματικότητα στην εφαρμογή της πολιτικής ενός αναγκαστικού μονοδρόμου, όπως περίπου διατείνεται ο ΣΥΡΙΖΑ: Η αναποτελεσματικότητα είναι κραυγαλέα. 3. Καινοτομία και νέες πολιτικές ρυθμίσεις: Κάποιος πρέπει να προσπαθήσει πολύ για να εντοπίσει μια δέσμη μεταρρυθμίσεων. Ακόμη και η θέσπιση της απλής αναλογικής έγινε με τρόπο ατελή, ούτε καν οι μεγάλες εκλογικές περιφέρειες δεν άλλαξαν. 4. Το κλίμα και η ψυχολογία των πολιτών λόγω της κυβερνητικής πρακτικής βρίσκεται σε ιστορικό χαμηλό. Η απογοήτευση και η παθητικοποίηση των πολιτών αποστρατεύει δυνάμεις από τη συμμετοχή στα κοινά.

Η ΔΗΣΥ οφείλει να τηρήσει αυτόνομη πορεία απέναντι τόσο στη ΝΔ όσο και στον ΣΥΡΙΖΑ. Οι «επιθέσεις φιλίας» είναι μέρος πολιτικού σχεδιασμού και όχι πράξεις πολιτικής επίγνωσης. Πρόσφατα, μάλιστα, υμνολογήθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Η Ιστορία διδάσκει ότι οι αντίπαλοι της παράταξης επιτίθενται στους ηγέτες της όσο είναι εν ζωή και μετά θάνατον επιχειρούν να προσεταιρισθούν τη μνήμη τους. Ο πρωθυπουργός ζητά να εγκρίνουμε την οβιδιακή μεταμόρφωσή του, αλλά αν παρουσιαζόταν έτσι ευθύς εξαρχής στον ελληνικό λαό δεν θα είχε γίνει ποτέ πρωθυπουργός. Ο ΣΥΡΙΖΑ που συνεργάζεται άρρηκτα με τους ΑΝΕΛ σε τι και πόσο διαφέρει από τη ΝΔ ώστε να είναι αδύνατη η μεταξύ τους συνεργασία; Αν οι συνθήκες το επιβάλλουν, ας μην οχυρωθούν πάλι και οι δυο τους στο κομματικό κάστρο. Αν ο λαός τους δώσει την πρώτη και δεύτερη θέση, έχουν και την ευθύνη να δώσουν λύση κυβερνησιμότητας στη χώρα.

Ποιος σας έπεισε στη ΔΕΘ ότι έχει σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από κρίση; Ο κ. Τσίπρας ή ο κ. Μητσοτάκης;

Με έπεισαν για το ακριβώς αντίθετο. Δεν διδάχθηκαν τίποτα από την κρίση που, μεταξύ των άλλων, απέδειξε πόσο αναγκαία είναι η εποικοδομητική στάση από όλους. Αντιθέτως και οι δύο αγωνίζονται για το ίδιο κομματικό διακύβευμα: οι μεν αν θα μείνουν στην κυβέρνηση οι δε αν θα γίνουν αυτοί κυβερνητική εξουσία. Το ζητούμενο είναι αν θα αλλάξει η χώρα. Οι ασαφείς και γενικόλογες αναφορές δεν αρκούν για να προσδώσουν μια ξεκάθαρη γραμμή πλεύσης στη χώρα. Και οι δυο τους στο μόλις πρόσφατο παρελθόν διαχειρίσθηκαν τα προβλήματα της χώρας και των πολιτών, όχι με ενδιαφέρον να συμβάλλουν στη λύση τους αλλά με ψηφοθηρική βουλιμία. Η εμφάνιση και των δύο είναι η αποθέωση της υπεράσπισης ενός κομματικού σχεδιασμού για τη διαχείριση του μνημονίου και όχι για την οριστική εξάλειψη τής κρίσης και την έξοδο της χώρας από αυτή. Για μας το θέμα δεν είναι να τελειώσουμε απλώς με το μνημόνιο αλλά να εξαλείψουμε τα αίτια που γέννησαν την κρίση για να μην χρειασθεί ποτέ στο μέλλον να ξαναμπούμε σε μνημόνια.

Ποιές επιγραμματικά είναι κατά τη γνώμη σας οι προτεραιότητες για την ανασυγκρότηση της χώρας;

Η αναγέννηση της χώρας είναι υπόθεση όλων. Απαιτείται να κερδίσουμε ένα διπλό στοίχημα: Αφενός, της αταλάντευτης πολιτικής κατεύθυνσης της χώρας, αφετέρου της συνεννόησης όλων των δημιουργικών δυνάμεων εντός κι εκτός πολιτικής. Η κατεύθυνση της χώρας οφείλει να οδηγεί στο στόχο μιας Ελλάδας στον αντίποδα του κρατισμού και της πελατοκρατείας με μια παραγωγική, ανταγωνιστική οικονομία. Έχω μιλήσει για την Ελλάδα της ανάπτυξης, της απασχόλησης, της κοινωνικής συνοχής και της δημοκρατίας, όπου το ένα οδηγεί στο άλλο: γιατί χωρίς ανάπτυξη δεν έχεις απασχόληση, χωρίς απασχόληση και εισόδημα δεν έχεις κοινωνική συνοχή, χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή δεν έχεις δημοκρατία. Αυτό το όραμα οφείλουν να υπηρετήσουν όχι μόνο οι πολιτικές δυνάμεις, αλλά πέραν των κομμάτων, θεσμικοί λειτουργοί σε κρίσιμους τομείς όπως η Δικαιοσύνη, και ακόμη η διανόηση, η επιχειρηματικότητα, ο συνδικαλισμός και τα μέσα ενημέρωσης. Είναι μάταιη η προσπάθεια των κομμάτων, πόσο μάλλον ενός κόμματος, όταν οι άλλοι ισχυροί παράγοντες της δημόσιας ζωής δεν συνεργούν στην ίδια κατεύθυνση. Μιλώ για ένα σύμφωνο ευθύνης όπου καθένας θέτει μόνος του τα ηθικά όρια της δύναμής του. Ο ίδιος ο ελληνικός λαός ας μην αναμένει Μεσσίες και θαύματα, γιατί ο λόγος που τον κολακεύει συνήθως προέρχεται από δημαγωγούς πολιτικούς και λαϊκιστές δημοσιολόγους.


Το ΠΑΣΟΚ έχει μόνο μια διαδρομή: Την επιστροφή στη βάση του

Εκτύπωση
PDF

Συνέντευξη στην εφημερίδα «ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ»

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τρικυμιώδης η πρώτη προσπάθεια για τα γεννητούρια της Δημοκρατικής Παράταξης με τα μαχαίρια στην σύσκεψη των στελεχών του ΠΑΣΟΚ να έχουν βγει από τα θηκάρια. Συμβάλει ένα τέτοιο κλίμα αντιπαράθεσης στην προοπτική του χώρου;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Θα άξιζε στο ΠΑΣΟΚ μια διαφορετική επετειακή έκφραση, αντάξια της ιστορίας του και των ανθρώπων που έχουν μπολιαστεί με τις αρχές του. Ιδίως σε μια περίοδο με στοιχεία ανθρωπιστικής κρίσης, το ΠΑΣΟΚ και τα στελέχη του οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Το ΠΑΣΟΚ ήταν πάντοτε ένα Κίνημα για την Κοινωνία και την Πατρίδα και όχι ένα κόμμα για τον εαυτό του, για τα στελέχη του. Δυστυχώς δίνουμε την εντύπωση ότι μας κατατρύχει πολιτικός αυτισμός όταν προτάσσουμε το μικρόκοσμο των προσωπικών φιλοδοξιών και μικροκομματικών σχεδίων την ώρα που μείζονα κοινωνικά προβλήματα όπως η ανεργία και η φτώχεια σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού ή η άμετρη φορολογία σε συνάρτηση με τον ασφυκτικό περιορισμό της αγοραστικής δύναμης των πολιτών έχουν εγκατασταθεί για τα καλά στην καθημερινότητα μας. Ασφαλώς έτσι δεν μπορεί να ανασυγκροτηθεί η Παράταξη και να έχει ευοίωνη προοπτική. Σε οριακές ιστορικές καταστάσεις όπως αυτή που ζούμε, οι άνθρωποι που πρωταγωνιστούν οφείλουν να ξεπεράσουν τα όριά τους και αυτό δεν γίνεται.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Νοιώθετε να ανήκετε σε κάποιες από τις κατηγορίες στελεχών, «καλικάντζαροι» ή «φαντάσματα» που ονομάτισε ο κ. Βενιζέλος και εξαπέλυσε επίθεση εναντίον τους;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Ήμουν, είμαι και θα είμαι ΠΑΣΟΚ. Ένα ΠΑΣΟΚ, χωρίς εισαγωγικά και επιθετικούς προσδιορισμούς. Δυστυχώς στο Κίνημά μας συχνά εκδηλώνεται μια στάση αμεριμνησίας για το ίδιο μας το κόμμα. Δεν το υπερασπιζόμαστε, δεν υπερασπιζόμαστε την ιστορία του και τα όσα προσέφερε όλα αυτά τα χρόνια στον τόπο. Δίνεται η εντύπωση ότι κυριαρχεί μια συντηρητική αντίληψη σε ένα χώρο που πρωταγωνίστησε για μεταρρυθμίσεις και αλλαγές απέναντι στο Κράτος της Δεξιάς και τη Νεοφιλελεύθερη πολιτική της. Έχω πει κατ’ επανάληψη, χρόνια τώρα: Εμείς ανήκουμε στο ΠΑΣΟΚ, δεν ανήκει το ΠΑΣΟΚ σε εμάς. Χρωστάμε στο ΠΑΣΟΚ, που άλλαξε το χάρτη της χώρας και την προσωπική ζωή εκατομμυρίων πολιτών προς το καλύτερο. Η ελάχιστη υποχρέωση μας και συμφωνώ απολύτως με το λόγο του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ε. Βενιζέλου, είναι να ψηφίζουμε το ΠΑΣΟΚ. Συμφωνώ απολύτως. Εδώ όμως προκύπτει το ερώτημα το οποίο καλείται να απαντήσει ο ίδιος ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ που έθεσε και το θέμα. Πόσα από τα στελέχη της Κίνησης των 58 ή της λεγόμενης ΕΛΙΑΣ ψήφιζαν και ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ; Μήπως κυνηγούμε Χίμαιρες θεωρώντας συμμάχους και παραδίδοντας τα κλειδιά του κόμματος σε δυνάμεις που μεταξύ των άλλων αντιστρατεύτηκαν και πολέμησαν το ΠΑΣΟΚ και ακόμη και τώρα δεν έχουν μια θετική κουβέντα να πουν για την προσφορά του ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα;

 

Περισσότερα...

Συνέντευξη στην εφημερίδα «Επενδυτής»

Εκτύπωση
PDF

«Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να ξαναγεννηθεί για την χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες 1974» τονίζει ο Δημήτρης Ρέππας σε συνέντευξή του, που δημοσιεύεται σήμερα στον ΕΠΕΝΔΥΤΗ, στον δημοσιογράφο Ανδρέα Κωνσταντάτο. «Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα σύγχρονο προοδευτικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, που θα αποτελεί συστατικό στοιχείο της ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς. Σε αυτήν την κατεύθυνση απαιτούνται ριζοσπαστικές αλλαγές», σημειώνει ο κ. Ρέππας, προσθέτοντας ότι «προέχει το σχέδιο για την Ελλάδα της Παραγωγής, της Απασχόλησης, της Συνοχής και της Δημοκρατίας». Όπως αναφέρει «το ΠΑΣΟΚ με το Βαγγέλη Βενιζέλο έχει διατυπώσει μία πλήρη πρόταση εθνικής ευθύνης. Δυστυχώς», υπογραμμίζει ο κ. Ρέππας, «η αλαζονεία που δείχνουν άλλες δυνάμεις σε συνδυασμό με την επίδειξη άγνοιας για την κρίσιμη κατάσταση της χώρας δεν ευνοούν αυτήν την εξέλιξη».

Περισσότερα...

Θεσμοί