Κεντροαριστερά: κατά δήλωση ή κατ’ουσίαν;

Εκτύπωση
PDF

Άρθρο του Δημήτρη Ρέππα στην κυριακάτικη εφημερίδα «Νέα Σελίδα» (Κυριακή 8 Οκτωβρίου 2017)

1. Οι δυνάμεις της ελληνικής Σοσιαλδημοκρατίας υπερβαίνουν τα χαρακώματά τους. Στηρίζουν την επανίδρυση στον πολιτικό και κοινωνικό χώρο της Κεντροαριστεράς. Η διαδικασία για την εκλογή αρχηγού υιοθετεί καινοτομίες σε συνέχεια της καθιέρωσης το 2004 της ανάδειξης από τη βάση και όχι μέσω αντιπροσώπων. Στόχος είναι η μέγιστη δυνατή συμμετοχή των πολιτών και ταυτοχρόνως το απολύτως αδιάβλητο της ψηφοφορίας. Αυτό το φιλόδοξο εγχείρημα διαθέτει τις αδυναμίες των αρετών του, γι΄αυτό και απαιτήθηκε χρόνος ώστε να δοθούν οι πρέπουσες λύσεις. Η ολοκλήρωση της προετοιμασίας οφείλει να είναι εκτός από έγκυρη και έγκαιρη. Η εκλογή αρχηγού αν περιπέσει σε ανακυκλούμενη διαδικασιολογία υπονομεύει αυτό που είναι το μείζον: την ταύτιση της αλλαγής αυτής με τις κύριες εθνικές και κοινωνικές διακυβεύσεις. Η επανίδρυση της Κεντροαριστεράς έχει προοπτική αν υπερβαίνει τη συγκυρία και τους πρωταγωνιστές της, αν δηλαδή αναφέρεται στο μέλλον της χώρας.

2. Ο νέος φορέας οφείλει ευθύς εξ αρχής να δικαιολογήσει την ύπαρξή του κάνοντας μία τομή. Να μην αναζητήσει απλώς να εκφράσει όσους κινούνται μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, αλλά να συνδεθεί με την επαναθεμελίωση αρχών και κανόνων που αφορούν την Πολιτεία στο σύνολό της. Η υπεράσπιση του κοινοβουλευτισμού απαιτεί ανατροπή σε πολλές εκφάνσεις του που προκαλούν σύγχυση εξουσιών και νόθευση της αντιπροσωπευτικότητας. Η υπεράσπιση της πολιτικής και της αυτονομίας της προυποθέτει επαναχάραξη των ορίων στη σχέση των κομμάτων με φορείς και δυνάμεις που διαθέτουν φανερά ή όχι δημόσια επιρροή. Η υπεράσπιση του διαλόγου και της συνεννόησης σημαίνει παραδοχή της χρησιμότητας του άλλου και ο σεβασμός στην ύπαρξη του διαφορετικού είναι υπέρτατο τεκμήριο δημοκρατίας. Αντιθέτως, η επιστροφή της Κεντροαριστεράς στην επικρατούσα τυποποίηση της πολιτικής περιορίζει τους στόχους της στη φιλοδοξία για την αλλαγή ρόλων και μόνο, αλλά δεν είναι αυτό το αίτημα των πολιτών και το πρόταγμα της χώρας.

3. Ο όρος Κεντροαριστερά υποδηλώνει πολιτική δύναμη στον προοδευτικό πόλο απέναντι στη Δεξιά που ηγείται του συντηρητικού. Ιδιαιτέρως στην Ελλάδα, ο όρος αυτός έχει ιστορική πολιτική και κοινωνική καταγραφή. Το πολιτικό Κέντρο εξέφρασε για δεκαετίες (παράνομης ούσης της Αριστεράς) τις φιλελεύθερες πολιτικές-αντιδεξιές δυνάμεις. Το 1974 το ΠΑΣΟΚ δεν υπήρξε ευθύγραμμη συνέχεια της ΄Ενωσης Κέντρου. Ενσωμάτωσε αρχές και στόχους της ευρωπαικής Αριστεράς και πέτυχε να αλλάξει τους συσχετισμούς μετατοπίζοντας τον άξονα της χώρας προς τα αριστερά. Με την πολιτική του ευνόησε την κοινωνική κινητικότητα που διαμόρφωσε μια ισχυρή μεσαία τάξη. Σήμερα η Κεντροαριστερά, όχι μόνο στην Ελλάδα, αναζητεί το κυρίαρχο διακριτό γνώρισμά της ενόψει της παγκοσμιοποίησης και της ψηφιακής επανάστασης. Η οικονομία αμφισβητεί ζωτικό χώρο της πολιτικής και η αγορά εξουδετερώνει την αρχή της συνεκτικής κοινωνικής συμπόρευσης. Στην Ελλάδα η συζήτηση για το πόσο Κέντρο και πόσο Αριστερά είναι η Κεντροαριστερά γίνεται με όρους πολιτικής μόδας και συγκυριακής ψηφοθηρίας. Είναι άσκοπη αυτή η προσέγγιση που αγνοεί τη σύνθεση στο νέο επίπεδο αναφοράς. Προέχει ο αγώνας για ένα διπλό στοίχημα που αν κερδηθεί θα αποσαφηνίσει και το πρόσωπο της Κεντροαριστεράς. Αφ΄ ενός να προτάξει την «αγορά της κοινωνίας» απέναντι στην «κοινωνία της αγοράς» αφ΄ετέρου να εμπεδώσει τη θεσμική στάση όλων και την αίσθηση  ευθύνης απέναντι στη διαπλοκή και την πελατοκρατία.

4. Η εμπειρία που αποκόμισαν οι ΄Ελληνες τα τελευταία χρόνια είναι διδακτική. Εμπιστεύθηκαν ΝΔ και μετά ΣΥΡΙΖΑ που δημαγωγικά διακήρυξαν μια ριζικά διαφορετική πορεία. Αφού πλέον δοκιμάστηκε και η τελευταία εφεδρεία της Μεταπολίτευσης, διακατέχονται από άρνηση και παραίτηση στα όρια της πτόησης. Σήμερα ο πρωθυπουργός δηλώνει κεντροαριστερός αν και έγινε πρωθυπουργός ανεμίζοντας τη σημαία της ιστορικής καταδίκης της Κεντροαριστεράς και του ΠΑΣΟΚ. Ο αρχηγός της ΝΔ δηλώνει κεντρώος ενώ έγινε πρόεδρός της υποστηριζόμενος από τις πλέον δεξιές δυνάμεις της και  θεωρεί τις κοινωνικές ανισότητες απότοκο φυσικού νόμου. Η επανίδρυση της Κεντροαριστεράς θα βρει το σημείο ισορροπίας της όχι εκεί που κερδίζει ψήφους αλλά εκεί που η πατρίδα κερδίζει την πίστη των Ελλήνων, η Πολιτεία το σεβασμό των πολιτών, η κοινωνία την άμιλλα των δημιουργών και η πολιτική γίνεται βίωμα. Αυτό οφείλει να είναι και το σημείο ισορροπίας της χώρας έτσι ώστε η Κεντροαριστερά να είναι τέτοια όχι κατά δήλωση αλλά κατ΄ ουσίαν.  


Θεσμοί