Το ΠΑΣΟΚ έχει μόνο μια διαδρομή: Την επιστροφή στη βάση του

Εκτύπωση
PDF

Συνέντευξη στην εφημερίδα «ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ»

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τρικυμιώδης η πρώτη προσπάθεια για τα γεννητούρια της Δημοκρατικής Παράταξης με τα μαχαίρια στην σύσκεψη των στελεχών του ΠΑΣΟΚ να έχουν βγει από τα θηκάρια. Συμβάλει ένα τέτοιο κλίμα αντιπαράθεσης στην προοπτική του χώρου;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Θα άξιζε στο ΠΑΣΟΚ μια διαφορετική επετειακή έκφραση, αντάξια της ιστορίας του και των ανθρώπων που έχουν μπολιαστεί με τις αρχές του. Ιδίως σε μια περίοδο με στοιχεία ανθρωπιστικής κρίσης, το ΠΑΣΟΚ και τα στελέχη του οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Το ΠΑΣΟΚ ήταν πάντοτε ένα Κίνημα για την Κοινωνία και την Πατρίδα και όχι ένα κόμμα για τον εαυτό του, για τα στελέχη του. Δυστυχώς δίνουμε την εντύπωση ότι μας κατατρύχει πολιτικός αυτισμός όταν προτάσσουμε το μικρόκοσμο των προσωπικών φιλοδοξιών και μικροκομματικών σχεδίων την ώρα που μείζονα κοινωνικά προβλήματα όπως η ανεργία και η φτώχεια σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού ή η άμετρη φορολογία σε συνάρτηση με τον ασφυκτικό περιορισμό της αγοραστικής δύναμης των πολιτών έχουν εγκατασταθεί για τα καλά στην καθημερινότητα μας. Ασφαλώς έτσι δεν μπορεί να ανασυγκροτηθεί η Παράταξη και να έχει ευοίωνη προοπτική. Σε οριακές ιστορικές καταστάσεις όπως αυτή που ζούμε, οι άνθρωποι που πρωταγωνιστούν οφείλουν να ξεπεράσουν τα όριά τους και αυτό δεν γίνεται.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Νοιώθετε να ανήκετε σε κάποιες από τις κατηγορίες στελεχών, «καλικάντζαροι» ή «φαντάσματα» που ονομάτισε ο κ. Βενιζέλος και εξαπέλυσε επίθεση εναντίον τους;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Ήμουν, είμαι και θα είμαι ΠΑΣΟΚ. Ένα ΠΑΣΟΚ, χωρίς εισαγωγικά και επιθετικούς προσδιορισμούς. Δυστυχώς στο Κίνημά μας συχνά εκδηλώνεται μια στάση αμεριμνησίας για το ίδιο μας το κόμμα. Δεν το υπερασπιζόμαστε, δεν υπερασπιζόμαστε την ιστορία του και τα όσα προσέφερε όλα αυτά τα χρόνια στον τόπο. Δίνεται η εντύπωση ότι κυριαρχεί μια συντηρητική αντίληψη σε ένα χώρο που πρωταγωνίστησε για μεταρρυθμίσεις και αλλαγές απέναντι στο Κράτος της Δεξιάς και τη Νεοφιλελεύθερη πολιτική της. Έχω πει κατ’ επανάληψη, χρόνια τώρα: Εμείς ανήκουμε στο ΠΑΣΟΚ, δεν ανήκει το ΠΑΣΟΚ σε εμάς. Χρωστάμε στο ΠΑΣΟΚ, που άλλαξε το χάρτη της χώρας και την προσωπική ζωή εκατομμυρίων πολιτών προς το καλύτερο. Η ελάχιστη υποχρέωση μας και συμφωνώ απολύτως με το λόγο του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ε. Βενιζέλου, είναι να ψηφίζουμε το ΠΑΣΟΚ. Συμφωνώ απολύτως. Εδώ όμως προκύπτει το ερώτημα το οποίο καλείται να απαντήσει ο ίδιος ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ που έθεσε και το θέμα. Πόσα από τα στελέχη της Κίνησης των 58 ή της λεγόμενης ΕΛΙΑΣ ψήφιζαν και ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ; Μήπως κυνηγούμε Χίμαιρες θεωρώντας συμμάχους και παραδίδοντας τα κλειδιά του κόμματος σε δυνάμεις που μεταξύ των άλλων αντιστρατεύτηκαν και πολέμησαν το ΠΑΣΟΚ και ακόμη και τώρα δεν έχουν μια θετική κουβέντα να πουν για την προσφορά του ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα;

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Με αφορμή τα όσα συνέβησαν την πρώτη εβδομάδα του Σεπτέμβρη όλα στο ΠΑΣΟΚ κινούνται στα όσα συνέβησαν στο παρελθόν, αλλά σχεδόν κανείς δεν  μιλά για το μέλλον της Παράταξης και της χώρας. Για να υπάρξει μέλλον στο ΠΑΣΟΚ τι πρέπει να γίνει;

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Το ΠΑΣΟΚ έχει μια μόνο διαδρομή: Την επιστροφή στη βάση και τις διαχρονικές αρχές του. Λυπούμαι για όσα συνέβησαν προσφάτως αφού σκιάζουν τη φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ που κυριαρχείται από συμπεριφορές που δεν συνάδουν με την ιστορία και το αναγκαίο ήθος της παράταξής μας. Ο Γιώργος Παπανδρέου, έκανε μια τιτάνια προσπάθεια αναλαμβάνοντας ευθύνες που δεν του αναλογούσαν. Δυστυχώς, προβάλλεται από τα συστήματα ποικιλώνυμων συμφερόντων, ο κύριος Σαμαράς και η Νέα Δημοκρατία ως πετυχημένο μοντέλο άσκησης πολιτικής, ενώ η περίοδος της Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ απαξιώνεται, αν και τότε τέθηκαν οι βάσεις για να αποφύγει η χώρα τη χρεοκοπία. Από την άλλη ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ως Πρόεδρος το ΠΑΣΟΚ δικαιούται το σεβασμό και τη στήριξη όλων μας πέρα από τις όποιες διαφορές. Αυτή τη νοσηρή κατάσταση που οδηγεί στην απογοήτευση και τον παροπλισμό μεγάλο ποσοστό των πολιτών της Παράταξης ή τους οδηγεί σε άλλα κομματικά σχήματα, είναι αναγκαίο να την υπερβούμε με τρόπο συναινετικό αλλά και σύμφωνο με την ιστορία και τις αξίες του ΠΑΣΟΚ και όχι διαγράφοντάς τες.

 

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τελικώς ποιος ρίχνει λάδι στην πυρκαγιά που κατακαίει το Κίνημα, οι πρώην, ο νυν πρόεδρος του κόμματος, η συγκυβέρνηση με τον Σαμαρά ή ο Τσίπρας που αλιεύει ψηφοφόρους του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Η καταστροφική κυβερνητική πολιτική της περιόδου 2004-2009, όξυνε σε μέγιστο βαθμό υπαρκτά δομικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Δυστυχώς, όπως πάντα στο παρελθόν, σε δύσκολες ιστορικές στιγμές κλήθηκε το ΠΑΣΟΚ, να διαχειριστεί μια κρίση χωρίς προηγούμενο. Ο στόχος ήταν εξαιρετικά φιλόδοξος, αν σκεφτεί κανείς πως αντίθετα με ότι έγινε σε άλλες χώρες με ανάλογα προβλήματα, στην  Ελλάδα η τότε αντιπολίτευση επέλεξε να συγκροτήσει το Κίνημα των, λεγόμενων,  Αγανακτισμένων, αντί να προσφέρει βοήθεια για έναν εθνικό σκοπό. Θέσαμε στόχο, από την πρώτη στιγμή, το σπάσιμο του φαύλου κύκλου με το παρωχημένο παραγωγικό μοντέλο από τη μια και το αναντίστοιχα προωθημένο καταναλωτικό πρότυπο από την άλλη. Είπαμε την αλήθεια στον Ελληνικό Λαό. Όταν παράγεις όλο και λιγότερο και ζεις με δανεικά τότε οι άλλοι δεν σε αντιμετωπίζουν ως ισότιμο εταίρο αλλά σαν επαίτη. Δυστυχώς, εκείνη η προσπάθεια πολεμήθηκε, εντός και εκτός Βουλής, κατά τρόπο πρωτοφανή, για να επικρατήσει τελικά το ψέμα των Ζαππείων που οδήγησε τη Νέα Δημοκρατία στην Κυβέρνηση και το ΣΥΡΙΖΑ να εισπράττει την ψήφο των πολιτών λόγω αντίδρασης σε μια πολιτική που, αλήθεια είναι, ανέτρεψε δραστικά τον προγραμματισμό ζωής. Με το πέρασμα του χρόνου όλο και περισσότερο οι πολίτες συνειδητοποιούν ότι οι επιλογές της χώρας που έγιναν από το ΠΑΣΟΚ, ήταν σχεδόν απολύτως προσδιορισμένες από την κρίσιμη κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η χώρα, ιδίως τα τελευταία χρόνια. Σκεφτείτε μόνο ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2009 έφτασε τα 36 δισεκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων τα 24 δισεκατομμύρια, δηλαδή τα 2/3 ήταν πρωτογενές έλλειμμα, έλλειμμα που προκλήθηκε, όχι από υποχρεώσεις του παρελθόντος, αλλά από πελατειακές, ψηφοθηρικές δαπάνες της τότε Κυβέρνησης της Δεξιάς. Αυτό τα λέει όλα.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Ρέππα, είστε ένα κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και των κυβερνήσεων Σημίτη και Παπανδρέου. Τι θα συμβουλεύατε να πράξουν οι Βενιζέλος και Παπανδρέου για να αποκλιμακωθεί η ένταση μεταξύ τους, που όπως όλοι λένε ταλανίζει το ΠΑΣΟΚ;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Το ΠΑΣΟΚ, για να έχει μέλλον, οφείλει να αποκαταστήσει τη σχέση του με το παρελθόν του. Σε αυτό το πλαίσιο, των καταστατικών διαδικασιών που θα έπρεπε να τηρούνται απαρεγκλίτως, μπορεί να βρεθεί και ο κοινός τόπος της πολιτικής συνύπαρξής μας μέσα από διαφορές. Το ΠΑΣΟΚ ήταν πλειοψηφικό γιατί ήταν πολυσυλλεκτικό. Δεν είναι απαραίτητο, να συμφωνούμε απολύτως σε όλα, ούτε έχει αξία να είμαστε περισσότεροι αν δεν είμαστε και διαφορετικοί, αν δηλαδή ο ένας είναι φωτοτυπία του άλλου. Έχω τονίσει πως δεν με ενοχλεί το περίσσευμα διαφωνίας, αλλά δεν δέχομαι το έλλειμμα πίστης. Αυτό λείπει σήμερα στο ΠΑΣΟΚ. Λείπει η πίστη πως μπορούμε αυτό το μεγάλο Κίνημα να το κάνουμε και πάλι αγαπητό ώστε να είναι η επιλογή των πολιτών. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, με τη συμπαράσταση των πρώην Πρωθυπουργών και Πρόεδρων και μια σειρά στελεχών που είναι κοινά αποδεκτά, οφείλουν τώρα κιόλας να διαμορφώσουν ένα νέο πλαίσιο, όχι για τον εαυτό τους αλλά για την Παράταξη και τη Χώρα. Το πλαίσιο αυτό, θα περιλαμβάνει στοιχεία για την ιστορία και την προσφορά του ΠΑΣΟΚ αφενός, και αφετέρου προτάσεις για το πολιτικό πρόγραμμα και τις συμμαχίες του ΠΑΣΟΚ τώρα και στο εγγύς μέλλον. Ο πειρασμός χειραγώγησης του ΠΑΣΟΚ για ίδιον όφελος, όπου κι αν παρουσιάζεται, προκαλεί τεράστιο κόστος στο ΠΑΣΟΚ αλλά και ανεπανόρθωτη πολιτική και ηθική ζημιά σε πρόσωπα, που δεν αντιλαμβάνονται ότι οι πολίτες κατανοούν μεν τη δυσκολία σε επιλογές και χειρισμούς, δεν ανέχονται όμως να υποτάσσεται η συλλογική προσπάθεια και το γενικό καλό σε ατομικούς σχεδιασμούς και μάλιστα συχνά έξω από κάθε αρχή προοδευτικής πολιτικής.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πάση θυσία εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας για να υπάρξει κυβερνητική σταθερότητα ακόμη και εάν επισπευστούν οι διαδικασίες ή οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ψηφίσουν κεντροδεξιό πρόσωπο για το προεδρικό αξίωμα ή εκλογές, όπως ζητά ο Τσίπρας;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Η πολιτική σταθερότητα είναι αγαθό σε μια κοινωνία, μόνο που πολιτική σταθερότητα δεν εξαντλείται σε σχεδιασμούς κορυφής, αλλά είναι πραγματική και ουσιαστική όταν ριζώνει στην Κοινωνία. Χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη και συνοχή δεν μπορεί να υπάρξει πολιτική σταθερότητα. Αντιθέτως, η ανεργία και η οικονομική δυσπραγία τροφοδοτούν την πολιτική ρευστότητα. Έχω μιλήσει για ένα αναπτυξιακό σχέδιο που αφορά την Ελλάδα της Παραγωγής, της Απασχόλησης, της Συνοχής και της Δημοκρατίας, όπου το ένα προϋποθέτει το άλλο. Γιατί δεν υπάρχει Δημοκρατία χωρίς κοινωνική συνοχή, δεν υπάρχει κοινωνική συνοχή χωρίς απασχόληση και εισόδημα για κάθε οικογένεια και δεν υπάρχει απασχόληση και πλούτος χωρίς παραγωγή και ανάπτυξη. Δεν είναι καινούριο πολιτικό φαινόμενο η εμπλοκή της διαδικασίας ανάδειξης Προέδρου της Δημοκρατίας με τις πολιτικές εξελίξεις. Άλλωστε όχι ο Κοινός αλλά ο Συντακτικός Νομοθέτης έχει συνδέσει την αδυναμία εκλογής Πρόεδρου της Δημοκρατίας με την προσφυγή στην εκλογική κάλπη. Αν μελετήσετε τις μέχρι τώρα διαδικασίες για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας στη χώρα μας, θα διαπιστώσετε ότι πάντα, μα πάντα τα κόμματα έκαναν τις επιλογές τους καθένα με βάση το δικό του πολιτικό σχέδιο απέναντι στους πολιτικούς αντιπάλους του. Η εκλογή Προέδρου, ιδίως αυτή τη φορά λόγω της εξαιρετικά κρίσιμης συγκυρίας, πρέπει να γίνει με απόλυτη προσήλωση στις θεσμικές και συνταγματικές πρόνοιες, προκειμένου έτσι να αποδειχθεί ότι η χώρα αλλάζει προς το καλύτερο. Φοβούμαι όμως ότι η Κυβέρνηση, όπως και σε όλους τους άλλους ανεξαιρέτως τομείς και επί του συγκεκριμένου θέματος ζυγίζει τα πράγματα με βάση το δικό της και μόνο συμφέρον. Είναι τόσα τα παραδείγματα στα οποία η Κυβέρνηση έχει αποδείξει πώς ούτε θεσμική ευαισθησία διαθέτει, ούτε εθνικό και κοινωνικό αλτρουισμό. Η συγκρότηση της πλειοψηφίας για την εκλογή Προέδρου από αυτή τη Βουλή θα ήταν κάτι παραπάνω από θεμιτή και αποδεκτή, εφόσον ανταποκρίνεται στις επιλογές συνείδησης των μελών του Κοινοβουλίου. Θα έλεγα μακάρι στο πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας να συνέπιπταν και οι 300 βουλευτές. Θα ήταν εξαιρετική σύμπτωση με τεράστια εθνική ωφέλεια. Δυστυχώς όμως είναι φανερή η μεθόδευση που επιχειρείται από την Κυβέρνηση και οι διαρροές που κατά καιρούς προωθεί όσον αφορά τη διαδικασία, το χρόνο εκλογής και τον τρόπο επίτευξης της αναγκαίας συνταγματικής πλειοψηφίας. Όλα αυτά, δεν εκθέτουν μόνο την Κυβέρνηση αλλά και τη χώρα.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Όλοι μιλούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο για την ανάγκη ενός Ιδρυτικού Συνεδρίου της Παράταξης, όμως οι περισσότεροι δεν παρουσιάζουν τους πολιτικούς και οργανωτικούς όρους για την επιτυχία ενός τέτοιου συνεδρίου. Εσείς τι προτείνεται, τι είδους Συνέδριο πρέπει να γίνει και εάν πρέπει όλα τα θέματα ακόμη και της  ηγεσίας να τεθούν επί τάπητος;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι παγιδευμένος στην αντίφαση της αυξημένης εκλογικής του επιρροής αφενός και του κλειστού μηχανισμού που συνιστά την πολιτική έκφρασή του αφετέρου. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να αλλάξει, το κάνει δειλά και με καθυστέρηση και έχει να αντιμετωπίσει προβλήματα σε δύο μέτωπα: Το εθνικό-κοινωνικό και τα τεράστια προβλήματα που απασχολούν την καθημερινότητα όλων μας από τη μια και από την άλλη το εσωκομματικό με τις αντιλήψεις που παραμένουν ισχυρές ή και πλειοψηφικές στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ για θέματα στα οποία η ιστορία και η ίδια η ζωή έχει δώσει προ πολλού απαντήσεις. Δεν πρέπει να αγνοούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στεγάζει ένα σημαντικό ποσοστό των προοδευτικών πολιτών που αυτοχαρακτηρίζονται ως Κεντροαριστεροί. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να έχει ανοιχτή επικοινωνία τουλάχιστον με αυτό το κομμάτι που σε τελευταία ανάλυση είναι και η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος που στηρίζει το ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι μάλλον εκλογική δεξαμενή, δεν έχει λάβει ακόμη τουλάχιστον πάγια χαρακτηριστικά παράταξης. Το ΠΑΣΟΚ πιστεύω ότι θα αναγεννηθεί ευκολότερα αν προβάλει αυθεντικά τις θέσεις του και της καταστήσει διακριτές απέναντι στις άλλες πολιτικές δυνάμεις χωρίς το άγχος του κυβερνητισμού και της συμμετοχής στην πολιτική εξουσία. Από την άλλη ασφαλώς μπορεί να συμβάλει στο να κερδίσει η χώρα το στοίχημα μιας προοδευτικής πολιτικής στη βάση συγκεκριμένων αρχών και κανόνων. Θα περιοριζόμουν στους εξής:

α. Η Δημοκρατίας μας είναι Κοινοβουλευτική και Πολυκομματική. Η πολιτική που ενθαρρύνει ή  έστω ανέχεται πράξεις βίας στο δημόσιο βίο είναι αντιδημοκρατική και δεν μπορεί να γίνει ανεκτή

β. Το ευρωπαϊκό κεκτημένο της χώρας δεν τίθεται σε αμφισβήτηση. Ασφαλώς η Ελλάδα οφείλει σε συμμαχία με τις χώρες του Νότου να επιδιώξει αλλαγή στην αρχιτεκτονική του Ευρώ που σημαίνει αλλαγή των συσχετισμών για την επικράτηση μιας πολιτικής που δίνει προβάδισμα στη σύγκληση των οικονομιών των κρατών και όχι απλώς στη σύγκληση των οικονομικών πολιτικών μεταξύ διαφορετικών κρατών με άνισες οικονομίες.

γ. Ο ασφαλής και υγιής τρόπος για να έχει μέλλον μια χώρα είναι να παράγει πλούτο και να τον αναδιανέμει μέσω της φορολογίας ώστε οι πολίτες να αισθάνονται χρήσιμοι συμβάλλοντας στην ανάπτυξη αφενός και αφετέρου να εξασφαλίζουν μια αξιοπρεπή ζωή.

δ. Στην Ελλάδα της κρίσης είναι όχι απλώς πολιτικό ή κομματικό αλλά εθνικό και ηθικό πρόταγμα η στήριξη των πολιτών και των κοινωνικών ομάδων που έχουν περιέλθει σε κατάσταση φτώχειας και οδηγούνται σε κοινωνικό αποκλεισμό και περιθωριοποίηση. Αυτό το στοίχημα μπορεί να κερδηθεί όχι με παροχές που προέρχονται από δάνεια αλλά από την αναζωογόνηση της παραγωγικής ζωής της χώρας και την συσσώρευση νέου εθνικού πλούτου.

Αυτό το πλαίσιο με τους τέσσερις πυλώνες, πιστεύω ότι είναι μια βάση προοδευτικής πολιτικής. Κάθε άλλη προσέγγιση με αμφισβήτηση του Κοινοβουλευτισμού και της αρχής της εκλογικής πλειοψηφίας ή η υπονόμευση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας και κατάπνιξη της υγιούς επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικής θέσης της χώρας όχι μόνο δεν συνιστούν προοδευτική πολιτική, αλλά δυστυχώς όταν επικρατούν οδηγούν την Ελλάδα στην αρνητική πλευρά του παρελθόντος της.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε ένα πλαίσιο πολιτικής και εξαγγελιών στην Θεσσαλονίκη, το οποίο κρίνεται από πολίτες και πολιτικούς. Με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας σε μια προοδευτική κατεύθυνση και με ποιες προϋποθέσεις;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Έχω διατυπώσει με σαφήνεια τη θέση μου πως απαιτείται πριν από οτιδήποτε άλλο ένα συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Έτσι το ΠΑΣΟΚ θα λύσει τους λογαριασμούς με το παρελθόν του, προκειμένου να σχεδιάσει το μέλλον του. Είναι ανιστόρητη και χωρίς αύριο η συμπαράθεση του ΠΑΣΟΚ, με την ιστορία των 40 χρόνων, δίπλα σε κινήσεις προσωποπαγούς χαρακτήρα με ανύπαρκτη εμβέλεια και πολιτική επιρροή μόνο και μόνο για διαμορφωθεί η εικόνα συμπαράταξης και συμμαχιών. Θα έλεγα μάλιστα πως αυτή η τακτική οδηγεί σε περαιτέρω κατακερματισμό της παράταξης, αφού ανοίγει το δρόμο σε φιλόδοξους πολιτικούς, εντός και εκτός Βουλής, να δημιουργήσουν τη δική τους προσωπική Κίνηση ώστε έτσι να συμμετέχουν ως συν-ηγέτες στις λειτουργίες της Παράταξής μας. Η Παράταξη είναι κατά κύριο λόγο το ΠΑΣΟΚ. Το εκλογικό ποσοστό της, δεν θα αλλάξει είτε συμμετέχουν είτε δεν συμμετέχουν όλες αυτές οι πολιτικές κινήσεις σε κοινό εκλογικό σχήμα με το ΠΑΣΟΚ. Εκτός πια αν η επιλογή είναι να οδηγήσουμε το ΠΑΣΟΚ με το όνομα και τα σύμβολά του, σε τέτοια «υποβάθμιση» ώστε να συρρικνωθεί και να πάψει να υπάρχει. Δεν πιστεύω πως κάποιος συνετός πολιτικός μπορεί να κάνει τέτοια επιλογή. Στην Παράταξη δεν μας έλειψαν οι αρχηγοί. Μας λείπει η βάση. Ο πληθωρισμός αρχηγών στο πλαίσιο μιας δήθεν συμπαράταξης πολλαπλασιάζει τα κομμάτια του πολιτικού χώρου που γίνονται έτσι θρύψαλα μετατρέποντας ένα κεκτημένο, όπως είναι το υπαρκτό ΠΑΣΟΚ, σε ζητούμενο, δηλαδή να ξαναφτιάξουμε ένα Κίνημα. Προτείνω λοιπόν, ένα Συνέδριο ΠΑΣΟΚ, με συμμετοχή χιλιάδων μελών και προσδιορισμένη ατζέντα:

α. Για το όνομα και τα σύμβολα καθώς και το οργανωτικό μοντέλο.

β. Για την καταγραφή της προσφοράς του Κινήματος μας στη Χώρα.

γ. Για την διατύπωση των αρχών μιας πολιτικής για κυβερνητικό πρόγραμμα και για συμμαχίες με βάση τις ανάγκες της χώρας.

Σε ένα τέτοιο συνέδριο, μέσω κάλπης, μπορεί να εκφραστεί το σύνολο των ενεργών πολιτών που ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ και πιστεύουν στην ανασυγκρότηση του χώρου, έτσι ώστε ουδείς να εικάζει κατά το δοκούν αυτό που απηχεί τη θέληση των προοδευτικών πολιτών.

Θεσμοί