Συνέντευξη στον ιστότοπο «briefingnews.gr»

Εκτύπωση
PDF

«Δεν αρκεί η αριθμητική πλειοψηφία, αλλά και διασφάλιση του προγραμματικού χαρακτήρα της. Όταν δεν υπάρχουν στοιχειώδεις πολιτικές προϋποθέσεις για παραγωγική συνεργασία και κυβερνητική σύμπραξη τότε η εξουσία καταντά αυτοσκοπός. Και αυτό δεν το δεχόμαστε», απάντησε ο υποψήφιος βουλευτής Β΄ Αθήνας του ΠΑΣΟΚ και Υπουργός Δημήτρης Ρέππας σε ερώτηση για ενδεχόμενη συνεργασία με το κόμμα του κ. Καμμένου, σε συνέντευξή του στη δημοσιογράφο Ειρήνη Σαββοπούλου που δημοσιεύεται σήμερα στον ιστότοπο «briefingnews.gr». Ο κ. Ρέππας διαβεβαίωσε ότι στο ΠΑΣΟΚ, «έχουμε συναίσθηση των δυσκολιών ή και της δυστυχίας που βιώνει ένα τμήμα του ελληνικού λαού. Μπορούμε να εγγυηθούμε όμως ότι η ανάκτηση των απωλειών μπορεί να έρθει μόνο αν ολοκληρώσουμε την προσπάθεια. Γιατί αν παραιτηθούμε, τότε δεν θα μιλούμε γι’ αυτά που χάσαμε, αλλά θα χάσουμε και ό,τι μέχρι σήμερα περιφρουρήθηκε. Τότε θα μιλούμε για ολική χρεωκοπία και κατάρρευση της χώρας και της κοινωνίας», υπογράμμισε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ζητήσατε συγγνώμη ως ΠΑΣΟΚ από τους Έλληνες πολίτες. Γνωρίζετε ωστόσο τι λέει ο λαός για τη συγγνώμη. Αρκεί για να ξεπλύνει όλες τις αμαρτίες του παρελθόντος και όλα όσα έχει υποστεί από την διετή διακυβέρνηση σας;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Το ΠΑΣΟΚ δεν πιστώθηκε κάτι από τα θετικά, και υπήρξαν πολλές θετικές αλλαγές, ενώ χρεώθηκε όλα τα αρνητικά και ας μην του ανήκε όλη η ευθύνη. Ουδείς μπορεί να διαγράψει μια ιστορική αλήθεια. Η Ελλάδα από το 1974 έζησε την καλύτερη δημοκρατία που είχε ποτέ.

Οι Έλληνες πολίτες γνώρισαν ένα βιοτικό επίπεδο που απέχει παρασάγγας από οτιδήποτε είχαν ζήσει οι παλαιότερες γενιές. Όμως αυτή η διετία ήταν μια διδακτική εμπειρία για όλους. Κυρίως για το ότι δεν πρέπει πια να κινείται η χώρα με ένα απαρχαιωμένο παραγωγικό μοντέλο που οδηγεί στον υπερδανεισμό, τις υπερεισαγωγές, την υπερκατανάλωση γιατί αυτό ουσιαστικώς κλήθηκε για μια ακόμη φορά να διαχειριστεί το ΠΑΣΟΚ το 2009. Μια χρεωκοπημένη Ελλάδα.

Φαίνεται πως η μοίρα του τόπου σε τέτοιες στιγμές όπως το ’81, όπως και το ’93 καλεί το ΠΑΣΟΚ. Κατορθώσαμε να κρατήσουμε ορθή την χώρα και ζωντανή την ελπίδα. Πετύχαμε τη μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή. Είναι αλήθεια πως αυτό έγινε με έναν τρόπο που δεν διασφάλισε τη δίκαιη κατανομή των βαρών.

Έχουμε συναίσθηση των δυσκολιών ή και της δυστυχίας που βιώνει ένα τμήμα του ελληνικού λαού. Μπορούμε να εγγυηθούμε όμως ότι η ανάκτηση των απωλειών μπορεί να έρθει μόνο αν ολοκληρώσουμε αυτήν την προσπάθεια. Γιατί αν παραιτηθούμε, τότε δεν θα μιλούμε γι’ αυτά που χάσαμε, αλλά θα χάσουμε και ό,τι μέχρι σήμερα περιφρουρήθηκε. Τότε θα μιλούμε για ολική χρεωκοπία και κατάρρευση της χώρας και της κοινωνίας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Όταν και από τα δεξιά σας και τα αριστερά σας, τα μηνύματα που παίρνετε για τον σχηματισμό Κυβέρνησης είναι αρνητικά, ακόμη και πρώτο κόμμα να είστε, πως θα τα καταφέρετε; Μήπως και η δική σας πρόταση για αμφίπλευρη διεύρυνση, επί της ουσίας, οδηγεί και πάλι στις κάλπες;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Ο λαός είναι αυτός που αποφασίζει. Σεβόμαστε την εντολή του. Αν δώσει κατεύθυνση για μια Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ τότε θα έχουμε κατεύθυνση. Γιατί μπορεί να επιτύχει προγραμματικές συγκλίσεις και γι’ αυτό προγραμματικές συμπράξεις, με δυνάμεις που βρίσκονται και στα δεξιά του και στα αριστερά του.

Η αριθμητική της Βουλής μετά τις εκλογές, θέτει όλους ενώπιον των ευθυνών τους. Μετά τους προεκλογικούς λόγους έρχεται η ώρα του λογαριασμού. Καθένας καλείται να πει το ναι και το όχι του και να πάρει εκείνος την ευθύνη για κάθε αρνητική εξέλιξη.

Από την πλευρά μας θα κάνουμε τα πάντα για μια Κυβέρνηση προοδευτικών μεταρρυθμίσεων και αλληλεγγύης, χωρίς εκπτώσεις στον πυρήνα των αρχών της προγραμματικής πολιτικής μας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Εσάς αν σας έλειπαν 5-6 ψήφοι δεν θα τις δεχόσασταν από τον κο Καμμένο για να σχηματίσετε Κυβέρνηση;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Γιατί δεν αρκεί η αριθμητική πλειοψηφία, αλλά και διασφάλιση του προγραμματικού χαρακτήρα της. Όταν δεν υπάρχουν στοιχειώδεις πολιτικές προϋποθέσεις για παραγωγική συνεργασία και κυβερνητική σύμπραξη τότε η εξουσία καταντά αυτοσκοπός. Και αυτό δεν το δεχόμαστε.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σας έλειψε η Αρκαδία σε αυτήν την προεκλογική περίοδο; Γιατί Β΄ Αθήνας, όταν μάλιστα τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ σε πολλές περιπτώσεις το εμφάνιζαν ακόμη και πέμπτο κόμμα;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Ναι και η οφειλή μου προς την Αρκαδία παραμένει χρέος ανεξόφλητο. Από την άλλη η Β’ Αθήνας είναι μια μικρογραφία της Ελλάδας. Πελοποννήσιοι, Κρήτες, Ηπειρώτες, Στερεοελλαδίτες, Θεσσαλοί, νησιώτες αλλά και Πόντιοι και Μικρασιάτες και τόσοι ακόμη ξεριζώθηκαν από τις εστίες τους και ρίζωσαν σε αυτόν τον τόπο.

Εδώ δοκιμάζεται η κοινωνική επάρκεια της Πολιτείας μας και η θεσμική αντοχή της δημοκρατίας μας λόγω της κρίσης. Στρατεύομαι σε αυτήν την Περιφέρεια για να δώσω τη μάχη στην πρώτη γραμμή, αυτήν τη δύσκολη στιγμή για το Κίνημά μας.

Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι τα πρόσωπα των υποψηφίων, είναι οι αρχές του και η κοινωνική βάση του. Εμείς κάνουμε τον αγώνα, υποτάσσοντας προσωπικούς σχεδιασμούς στη μέγιστη προτεραιότητα να συμβάλλουμε στην αποκατάσταση μιας σχέσης ειλικρινούς εμπιστοσύνης ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τους πολίτες. Σε αυτό θέλω να είμαι χρήσιμος. Γιατί πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ είναι χρήσιμο για την χώρα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κάτι η εκλογή του Φρανσουά Ολάντ στη Γαλλία, κάτι η πρότασή σας για παράταση του προγράμματος μέχρι το 2015, έχουν καλλιεργήσει προσδοκίες προς την κατεύθυνση του να «ξεσφίξουν λίγο τα λουριά». Υπάρχουν περιθώρια... χαλάρωσης;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Έχουμε διανύσει τα 2/3 της δημοσιονομικής απόστασης, απομένει το υπόλοιπο 1/3. Θα πετύχουμε πιο γρήγορα και με πιο ήπιο τρόπο το στόχο μας, αν εντωμεταξύ η πρόταση για το σύμφωνο ανάπτυξης και απασχόλησης στην Ευρώπη ως ισοδύναμο με το δημοσιονομικό σύμφωνο που πρόσφατα υιοθέτησε η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλάξει τις προϋποθέσεις και κάνει πιο παραγωγική την κοινωνική αποτελεσματικότητα.

Η Ελλάδα του αλόγιστου δανεισμού και της αχαλίνωτης σπατάλης έχει τελειώσει οριστικά. Αυτό που θα ήθελε καθένας να γίνει στο δικό του νοικοκυριό, απαιτεί να ισχύει και για την χώρα. Τελικώς, μόνον η παραγωγή πλούτου μπορεί να οδηγήσει στην Αυτοδύναμη Ελλάδα. Και για την αύξηση της παραγωγής όχι μόνο δεν επιτρέπεται χαλάρωση, αλλά επιβάλλεται συστηματική και συνεχής προσπάθεια.

 

Θεσμοί