«Όρθια η χώρα, ζωντανή η ελπίδα»

Εκτύπωση
PDF

Σε πολιτικές παρεμβάσεις προέβη σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Δημήτρης Ρέππας, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τη «Ρυθμιστική Διακυβέρνηση. Αρχές, Διαδικασίες και Μέσα Καλής Νομοθέτησης».

Ο κ. Ρέππας, αφού διαπίστωσε ότι «σκοπίμως με αφορμή το νέο πρόγραμμα έγινε προσπάθεια γενίκευσης της συζήτησης με έναν τρόπο που διαμορφώνει κλίμα το οποίο αδικεί την προσπάθεια της χώρας, τη θυσία του ελληνικού λαού, αλλά και τη δράση και την πρωτοβουλία των πολιτικών κομμάτων και δίνεται η εντύπωση ότι η Ελλάδα είναι ο φτωχός συγγενής και ο εταίρος Β΄ κατηγορίας», παρατήρησε:

«Για την κρίση στην χώρα έχουμε συμβάλλει και εμείς σε μεγάλο βαθμό με τη στάση μας στην καθημερινή πρακτική μας. Συζητούμε σήμερα ένα νομοσχέδιο για την καλή νομοθέτηση και θα έπρεπε να περιοριστούμε, συνεπείς σε αυτό το οποίο με επιχειρήματα ανέπτυξε καθένας από το βήμα της Βουλής, στη συζήτηση των σχετικών θεμάτων. Βεβαίως, η Βουλή είναι ένα δυναμικό, ένα ζωντανό σώμα πρέπει να ακούσει την κοινωνία και να συζητάει θέματα που την απασχολούν. Αλλά αυτό, με έναν τρόπο που δεν επικαλύπτει και δεν υπονομεύει τελικώς την προσπάθεια που κάνουμε εμείς οι ίδιοι οι πολιτικοί, να αναδείξουμε ένα πρόσωπο αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας με την ψήφιση νομοσχεδίων που θα κάνουν καλύτερη όχι μόνον τη νομοπαραγωγή και το θεσμικό οπλοστάσιο της χώρας αλλά και τη ζωή του πολίτη στην καθημερινότητά του».

Όπως τόνισε ο κ. Ρέππας, «το πώς έφθασε η χώρα στην κρίση -γιατί δεν έφερε το μνημόνιο την κρίση, η κρίση έφερε το μνημόνιο- είναι γνωστό. Ποιες είναι οι πολιτικές εκείνες, οι οποίες οδήγησαν την Ελλάδα στην υπερχρέωση με συνέπεια την αναγκαστική προσχώρηση σε αυτήν τη συμφωνία με τους δανειστές; Γνωρίζετε ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα στο τέλος του 2009 ανερχόταν στα 36 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 24 δισ. ευρώ ήταν πρωτογενές έλλειμμα. Έλλειμμα δηλαδή που παράχθηκε μέσα στο 2009. Στο τέλος του 2011 το πρωτογενές έλλειμμα της χώρας φθάνει τα περίπου 5 δισ. ευρώ. Έχουμε δηλαδή ένα κλείσιμο της ψαλίδας, μία δημοσιονομική προσαρμογή ύψους 19 - 20 δισ. ευρώ μέσα σε δύο χρόνια. Δεν έχει ξαναγίνει αυτό σε καμιά χώρα της Ευρώπης. Αυτό απεικονίζει τη θυσία του ελληνικού λαού, την προσπάθεια της χώρας και του πολιτικού συστήματος που έστερξε να στηρίξει μια πολιτική για να μείνει όρθια η χώρα και ζωντανή η ελπίδα. Και βεβαίως στην Ελλάδα, αντιθέτως με άλλες χώρες που αντιμετώπισαν ανάλογη κρίση, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, η Κυβέρνηση εκείνης της περιόδου έμεινε μόνη της να δίνει τη μάχη στην πρώτη γραμμή. Η μείζονα αντιπολίτευση ήταν παντελώς αντίθετη σε όποιο μήνυμα της στείλαμε να συμβάλλει σε αυτήν την προσπάθεια μέχρι πρότινος. Αυτή είναι η αλήθεια.

Μόνοι μας δώσαμε αυτόν τον αγώνα μέχρι ενός ορισμένου σημείου», είπε. «Και με διάφορους τρόπους αναζητήσαμε τη συμβολή όλων των δυνάμεων προκειμένου να φύγουμε από τα κομματικά σύνορα και να δώσουμε τη μάχη όχι στα χαρακώματα των κομμάτων αλλά στα σύνορα της χώρας. Στα ελληνικά σύνορα. Ας είναι. Αυτό το οποίο ο ελληνικός λαός θα αξιολογήσει είναι αυτό που πρακτικά ζει, αλλά και αυτό που κρατάει ζωντανή μια ελπίδα δίνει μια κατεύθυνση στην χώρα κι όχι φαντάζομαι αυτό που θεωρητικώς αξιολογείται, αφού δεν διατυπώνεται κάποια άλλη εναλλακτική πρόταση. Γιατί βρισκόμαστε σε αυτή τη δυσμενή θέση, εμείς να κρινόμαστε από αυτό που κάναμε και κάποιοι άλλοι να κρίνονται από αυτό το ευχάριστο που λένε. Αυτή είναι μια μεγάλη διαφορά. Δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση αυτήν την ώρα και δεν διατυπώνεται.

Η αλήθεια είναι ότι η χώρα είχε και έχει ή μπορεί να έχει πλούτο. Αλλά δυστυχώς, ας το πούμε κι αυτό, η συμβολή του πλούτου στο ξεπέρασμα της κρίσης δεν είναι ανάλογη προς τις δυνατότητές του. Η μεγαλοαστική τάξη στην Ελλάδα δεν έδειξε τη συμπεριφορά που έδειξε η μεγαλοαστική τάξη στην Ιταλία ή αλλού. Πολλοί φυγάδευσαν τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό, ενώ επιχειρηματίες σε άλλες χώρες έκαναν επενδύσεις στις χώρες τους κι αυτό πρέπει να το πούμε. Σηκώνει βάρη ο ελληνικός λαός, αλλά πρέπει να εμπνεύσουμε το λαό σε αυτήν την υπερπροσπάθεια που κάνει ότι υπάρχει μια ελπίδα όπου αυτά τα βάρη έχουν αντίκρυσμα. Σε τελευταία ανάλυση, ο τελικός λόγος μου θέλω να είναι ένας λόγος ενωτικός, ένας λόγος σύνεσης, με απόλυτη συναίσθηση της δυστυχίας που βιώνουν μεγάλα τμήματα του ελληνικού λαού.

Σε αυτήν την αίθουσα, το έχω πει πολλές φορές, το επαναλαμβάνω: είναι οι 300 Έλληνες βουλευτές. Σε αυτήν την Αίθουσα δεν είναι οι 300 εξυπνότεροι Έλληνες, οι 300 εντιμότεροι Έλληνες, οι 300 ικανότεροι Έλληνες. Είναι οι 300 που ψήφισε ο ελληνικός λαός και έχουν το τεκμήριο της δημοκρατικής νομιμοποίησης να αποφασίζουν εν ονόματί του. Ό,τι κι αν ψηφίζουν οι Έλληνες βουλευτές, το ψηφίζουν με αγαθή συνείδηση, με πρόθεση να βοηθήσουν τον τόπο, με αίσθηση χρέους και ευθύνης. Είτε ψηφίζουν ναι είτε ψηφίζουν όχι, ψηφίζουν για το καλό της χώρας. Δεν ψηφίζουν για να βλάψουν αλλά για να συμβάλλουν κι ακριβώς εδώ υπάρχουν οι διαφορές που αναδύονται στις πολιτικές μας, στα προγράμματά μας. Αυτό είναι το στοιχείο της δημοκρατίας, το οποίο ίσα-ίσα αποτελεί και τον κανόνα βάσει του οποίου δεσμευόμαστε να συνυπάρχουμε, αλλά αυτόν τον κανόνα παρακαλώ να τον σεβόμαστε και να τον τηρούμε. Να μπορούν απόλυτα όλοι να αναδεικνύουν τις απόψεις τους, να τις εκφράζουν ελεύθερα να αναπτύσσουν οποιαδήποτε πολιτική δραστηριότητα χωρίς να ελλοχεύει ο κίνδυνος να υποστούν επίθεση βίας από διάφορους, μειονότητες ανόητες, τυφλές που δεν αντιλαμβάνονται ότι έτσι όχι μόνο δεν κερδίζει η χώρα, αλλά δίνονται επιχειρήματα σε αυτούς που είναι οι αντίπαλοι της χώρας.

Και αντίπαλοι της χώρας δεν είναι οι εταίροι μας στην Ε.Ε. Είναι οι αγορές και οι κερδοσκόποι. Αυτοί είναι οι αντίπαλοί μας, οι οποίοι όταν βλέπουν αυτή η χώρα να σπαράσσεται τρίβουν τα χέρια τους, γιατί θεωρούν ότι είμαστε ευάλωτος στόχος και μπορούν να μας νικήσουν και δεν πρέπει να τους το επιτρέψουμε.

Αυτή την προσπάθεια πρέπει να κάνουμε και έχει εθνικό χαρακτήρα. Τιμώ τις θέσεις όλων των βουλευτών και όλων των κομμάτων, αλλά θέλω και αυτοί που δεν συμφωνούν μαζί μας να αντιληφθούν ποια είναι η προσπάθεια που κάνουμε και εμείς. Και την κάνουμε με καλή πρόθεση και με γνώμονα το εθνικό συμφέρον».

Ο κ. Ρέππας, παρακάλεσε «και τα μέσα ενημέρωσης, στο πλαίσιο του αυτόνομου ρόλου τους, να μην αδικούν αυτήν την προσπάθεια και να αποθαρρύνουν όλες εκείνες τις δυνάμεις οι οποίες προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανή την ελπίδα και όρθια την χώρα. Και βεβαίως οι εταίροι και οι σύμμαχοι, τους οποίους τιμούμε στο πλαίσιο της συμμαχίας μας -και θέλουμε να συμμετέχουμε σε μία τέτοια συμμαχία γιατί αυτό είναι προς το συμφέρον της χώρας, είναι δόγμα για την Κυβέρνηση και για το Κίνημά μας η συμμετοχή στην ευρωζώνη- πρέπει να αντιληφθούν ότι είναι διπλής κατεύθυνσης αυτή η σχέση.

Τιμούμε αυτούς που μας σέβονται, όχι μόνον εμάς ως εταίρους αλλά σέβονται τους κανόνες και τις αρχές μιας συμμαχίας, γιατί έτσι βοηθούν εξίσου αποτελεσματικά με τη δανειακή στήριξη, τις δυνάμεις που βοηθούν την χώρα να βγει από την κρίση, να πετύχουν το στόχο τους. Αλλιώς, αποθαρρύνουν, απογοητεύουν και οδηγούν σε πτόηση όλους εκείνους που σε μία δύσκολη καμπή για την χώρα δίνουμε στην πρώτη γραμμή τον αγώνα αυτό».

Όσον αφορά το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε, είπε: «Πιστεύω ότι η ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου είναι ένας καλός οιωνός. Μπορώ να πω ότι είναι μία από τις πρώτες δράσεις που περιλαμβάνονται στο νέο πρόγραμμα, το λεγόμενο μνημόνιο, που γίνονται πραγματικότητα, εκπληρώνει λοιπόν έναν όρο. Είναι μάλιστα για το Υπουργείο μας η δεύτερη κατά σειρά δράση, η πρώτη ήταν η απόφαση που έλαβε μόλις την προηγούμενη εβδομάδα το Υπουργικό Συμβούλιο. Με Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου, δημιουργήθηκε το Κυβερνητικό Συμβούλιο Μεταρρύθμισης της Διοίκησης που και αυτή η δράση προβλέπεται στο νέο πρόγραμμα. Έχουμε λοιπόν, μέσα σε περίπου μία εβδομάδα, κάνει πραγματικότητα δύο από τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει το Υπουργείο μας και αυτό δείχνει ακριβώς τη δυναμική, τη θέληση και τη βούληση που έχουμε να προχωρήσουμε για να κερδίσουμε και αυτήν τη μάχη».

Θεσμοί