1. Η θέση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα εντείνει και αναβαθμίζει την κρίση. Η ευθύνη είναι της κυβέρνησης αλλά και των εταίρων με την στεγνή δημοσιονομική γλώσσα. Το πρόβλημα, όμως, είναι δικό μας και το δημοψήφισμα, όπως το προσδιορίζει η κυβέρνηση, δεν προωθεί την εθνική προσπάθεια για το χρέος.  Η κυβέρνηση δαπάνησε τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο  και, αντί για πρόοδο, «πέτυχε» την απομόνωση και την εδραίωση της αρνητικής προκατάληψης των εταίρων. Η προιούσα επαναβαλκανοποίηση της χώρας, ιδίως με ενδεχόμενη έξοδο από το ευρώ, υποβαθμίζει δραστικά την γεωπολιτική σημασία της . Η Ελλάδα μεγαλούργησε με σωστές συμμαχίες και γνώρισε καταστροφές ξεκομμένη από αυτές.

2. Ο ΣΥΡΙΖΑ το 2011 υπέθαλψε τους «αγανακτισμένους» με τον φιλόδοξο στόχο «να καεί η Βουλή» και εναντιώθηκε στην διενέργεια δημοψηφίσματος παρομοιάζοντάς το με ζαριά που οδηγεί στην χρεοκοπία. Σήμερα, θεσμικός και συστημικός, επιλέγει δημοψήφισμα ως δημοκρατική απάντηση στους εταίρους. Διήνυσε την πολιτική απόσταση από το λεκτικό σκίσιμο των μνημονίων μέχρι την συμφιλίωση με τον συμβιβασμό έχοντας υπογράψει δια χειρός πρωθυπουργού πρόταση δημοσιονομικού μεγέθους 8 δις, κάτι που ουδείς έκανε πριν απ΄ αυτόν. Για να αποδειχθεί πως η μόνη κόκκινη γραμμή που διαθέτει η κυβέρνηση είναι αυτή στο σακάκι του υπουργού Οικονομικών.

3. Υπερθεματίζω για τη αξία ενός δημοψηφίσματος. Εδώ, όμως, πρόκειται για ένα μη-δημοψήφισμα:

* Δεν υφίσταται συμφωνία επί της οποίας ο λαός καλείται να αποφασίσει.

* Δεν παρέχεται ο στοιχειώδης χρόνος για την ενημέρωση του, κατά τα άλλα, κυρίαρχου λαού.

* Δεν αντιμετωπίζει η κυβέρνηση, αντιθέτως με το 2011, έλλειψη διάθεσης για συνεννόηση από την αντιπολίτευση, ούτε  γενικευμένη επίθεση σκοπίμως, ώστε να μην διαθέτει άλλη επιλογή.

* Δεν αποσαφηνίζονται οι συνέπειες, ιδίως του Όχι, για την διεθνή θέση της χώρας ενόσω κορυφαία στελέχη θέλγονται από την ιδέα της δραχμής. Ως εκ τούτου, το Ναι δεν σημαίνει υιοθέτηση της πρότασης των δανειστών αλλά υπεράσπιση του ευρωπαικού κεκτημένου της χώρας, για να ηττηθεί το λόμπι της δραχμής.

4. Με το μη-δημοψήφισμα η χώρα μοιάζει σαν την γάτα που κυνηγά την ουρά της. Οι ψήφοι εντός της χώρας δεν δεσμεύουν τους εκτός της χώρας πιστωτές που και εκείνοι αναφέρονται στις ψήφους των δικών τους χωρών. Η κυβέρνηση θεωρεί πως κεφαλαιοποίησε την εικόνα διαπραγμάτευσης και αξιοπρέπειας που καλλιέργησε. Ο πρώτος γύρος, όμως, τελειώνει και αρχίζει ο δεύτερος, ο γύρος του ρεαλισμού, δηλαδή της καταβολής του τιμήματος με μεγάλο κοινωνικό και προσωπικό κόστος. Η κυβέρνηση προτιμά την ηρωική αποχώρηση από την ραγδαία φθορά. Φορτίζει με ισχυρές σημειολογικά λέξεις την πρωτοβουλία της επιδιώκοντας να ερμηνευθεί το ΄Όχι σαν ΄Όχι  στο τελεσίγραφο και την υποταγή. Δεσμεύεται, όμως, πως δεν είναι και ένα αποκρυπτόμενο Ναι στο Grexit; Ούτε όσοι ψηφίσουν Ναι  είναι αυτομάτως υποταγμένοι, ούτε όσοι ψηφίσουν ΄Όχι είναι εξ ορισμού αντιευρωπαιστές. ΄Αλλωστε, πώς θα εκφρασθεί η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών που λέει Ναι στην Ευρώπη και μαζί Όχι στην λιτότητα; Πρόκειται για μη-δημοψήφισμα όπου η επικράτηση του ΄Όχι προσφέρει δυσανάλογα λίγα προς το εγχείρημα, ενώ η επικράτηση του Ναι οδηγεί σε εκλογές, αλλά αυτό η κυβέρνηση δεν χρειαζόταν δημοψήφισμα για να το επιλέξει.

5. Έστω και τώρα, είναι αναγκαία η αμοιβαία υποχώρηση ως δείγμα ευθύνης. Είναι εφικτό να επιτευχθεί συμφωνία και επ΄αυτής να κληθεί ο ελληνικός λαός να αποφανθεί μέσω δημοψηφίσματος. Επείγει να ανοίξει αμέσως ο κύκλος της εθνικής συνεννόησης με υπέρτατο στόχο την επιστροφή της χώρας στην παραγωγή, την απασχόληση, την κοινωνική συνοχή, χωρίς τα οποία πάσχει η ίδια η Δημοκρατία.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΤΑ ΝΕΑ» 30/6/2015

Στα μάτια των πολιτών η τρέχουσα εικόνα για την πολιτική και τους πολιτικούς είναι απωθητική. Οφείλουμε να πείσουμε ότι δεν συμμετέχουμε στα κοινά για την κατάληψη αξιωμάτων και θώκων.

Είναι επιλογή μου να μην είμαι υποψήφιος στις επερχόμενες εκλογές. Στρατεύομαι και στηρίζω το Κίνημα των Δημοκρατών Σοσιαλιστών με τον Γ. Παπανδρέου. Αυτή η επιλογή μου συμπυκνώνει και την θέση μου: για μια προοδευτική κυβέρνηση σε μια ευρωπαϊκή Ελλάδα.

Η ισχυρή κοινοβουλευτική παρουσία του Κινήματος μας είναι καθοριστική γι’ αυτό το σκοπό.

Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών οφείλει να συμβάλλει στον τερματισμό της πολιτικής της δημοσιονομικής λιτότητας και της φορολογικής καταλήστευσης των Ελλήνων αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, την ανάπτυξη, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή. Προϋπόθεση γι΄αυτό είναι η σαφής οριοθέτηση απέναντι στη Νέα Δημοκρατία  και τους συμμάχους της.

Το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών οφείλει να συμβάλλει στη διαμόρφωση των συνθηκών για μια προοδευτική κυβέρνηση που θα εγγυάται αφ΄ενός  την αταλάντευτη ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και αφ΄ετέρου την επιτυχία  μιας πολιτικής δημοκρατικών ρήξεων και μεταρρυθμίσεων απέναντι στην αναπαραγωγή του πελατειακού κράτους και της εξωθεσμικής λειτουργίας.

Ανοίγει μια νέα ιστορική περίοδος. Η χώρα είναι μπροστά σε μια κορυφαία πρόκληση. Οι Έλληνες με δημοκρατικό τρόπο θα κάνουν την επιλογή τους. Με την αχειραγώγητη ψήφο τους δείχνουν τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε όλοι μας.

 

 

ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΧΩΝ

Ιστορική Ανάγκη

Το 1974, μετά την εθνική τραγωδία της Κύπρου και την κατάρρευση της δικτατορίας, λαϊκή απαίτηση έγινε η απελευθέρωση της Ελλάδας. Όραμα του λαού μας, να απεξαρτηθούμε από τη «ρίζα της συμφοράς»: την εξάρτησή μας από ξένες δυνάμεις που ήθελαν κυβερνήσεις πιόνια, δημοκρατίες ελεγχόμενες και λαούς υποταγμένους. Η απεξάρτησή μας αποτελούσε όρο και ελάχιστη προϋπόθεση για να εδραιωθεί η λαϊκή κυριαρχία αλλά και να πραγματοποιηθεί η κοινωνική δικαιοσύνη.

Σήμερα, το 2015, o κύκλος της μεταπολίτευσης κλείνει.

Απαίτηση των Ελλήνων πολιτών, είναι η απελευθέρωσή μας από μια νέα εξάρτηση, που έχει τη ρίζα της στην αιχμαλωσία των δημοκρατικών μας θεσμών. Αιχμαλωσία από μηχανισμούς ενός οικονομικού, πολιτικού και μιντιακού κατεστημένου, που υπηρετείται από ένα πελατειακό σύστημα διακυβέρνησης.

Περισσότερα...

Άρθρο του Δημήτρη Ρέππα στην Εφημερίδα των Συντακτών

1. Η χώρα οδηγείται –όπως όλα δείχνουν- σε άμεσες εκλογές. Δεν αποκλείεται αυτή να είναι και η επιλογή της κυβέρνησης. Ο τρόπος που διαχειρίστηκε τη διαδικασία για την εκλογή Προέδρου συνιστά συνταγή όχι για ν' αποφευχθούν, αλλά για να διενεργηθούν εκλογές.

Ο πρωθυπουργός εκτιμά, προφανώς, ότι η περαιτέρω συμβίωση με την τρόικα, όπως και με δική του ευθύνη εξελίχθηκε, συνεπάγεται μόνο πολιτικό κόστος και φθορά για τον ίδιο και την κυβέρνησή του.

2. Το κύριο διακύβευμα δεν είναι η εκλογή Προέδρου αλλά η ασκούμενη πολιτική, γιατί αυτή καθορίζει και την πορεία της χώρας. Ασφαλώς, η εκλογή του Προέδρου με συντριπτικά μεγάλη πλειοψηφία, όπως συνέβη τις προηγούμενες φορές, ενισχύει την πεποίθηση πως δεν πρόκειται για κομματικό εκφραστή και τον διευκολύνει στην άσκηση των καθηκόντων του. Η κυβέρνηση όφειλε να επιδιώξει την αναζήτηση κοινού τόπου με τα άλλα κόμματα και για το πρόσωπο του Προέδρου. Οχι μόνο δεν το έπραξε, αλλά αντιθέτως προς τις εξαγγελίες της ότι θα κινηθεί θεσμικά, επιτάχυνε την όλη διαδικασία για να επισπευσθούν οι εκλογές. Υπήγαγε την εκλογή Προέδρου στον κομματικό σχεδιασμό της για τις πολιτικές εξελίξεις.

3. Ακριβώς επειδή ο στόχος είναι η διαχείριση των εκλογών, η κυβέρνηση κινδυνολογεί ασύστολα εν όψει διαφαινόμενης εκλογικής επικράτησης του ΣΥΡΙΖΑ. Με την ακραία υποστήριξη από δυνάμεις του κατεστημένου της χώρας ταυτίζει την επόμενη μέρα της Ελλάδας υπό άλλη κυβέρνηση με τη βεβαιότητα του Grexit. Δεν αντιλαμβάνεται πως έτσι ανατρέπει και ακυρώνει τον πυρήνα της δικής της επιχειρηματολογίας περί success story. Αν το Grexit είναι ενδεχόμενο, τότε το success story δεν υπήρξε ποτέ. Εκτός αν υπονοείται πως προϋποτίθεται η κατάργηση των εκλογών και η αφαίρεση του δικαιώματος των πολιτών να έχουν άλλη επιλογή από αυτή την κυβέρνηση. Η αποστροφή της κυβέρνησης προς τις εκλογές και ο ισχυρισμός της πως οδηγούν σε αστάθεια εκφράζονται στο πλαίσιο της προσπάθειάς της να παραμείνει στην εξουσία. Αν στις επόμενες εκλογές διαφαινόταν νίκη της Ν.Δ., τότε η επιχειρηματολογία της θα ήταν η εντελώς αντίστροφη. Υπάρχει, άλλωστε, το παράδειγμα της κυβέρνησης Παπαδήμου που αν και στηριζόταν σε περίπου 260 βουλευτές, πλειοψηφία χωρίς προηγούμενο, οδηγήθηκε σε παραίτηση επειδή η Ν.Δ. απαίτησε την άμεση διεξαγωγή εκλογών, προσβλέποντας στην επάνοδό της στην εξουσία μετά την περιδιάβασή της στο «Κίνημα των Αγανακτισμένων». Μάλιστα, κατηγορούνται οι βουλευτές της αντιπολίτευσης που δεν ψηφίζουν να εκλεγεί Πρόεδρος. Γιατί όμως δεν γίνονται στόχος αρνητικών σχολίων οι βουλευτές που έσπευσαν να δηλώσουν ότι ψηφίζουν «ναι» χωρίς καν να γνωρίζουν το πρόσωπο του υποψηφίου; Αν η στάση των πρώτων είναι αντικοινοβουλευτική και αντιδημοκρατική, η στάση των δεύτερων δεν είναι; Οι εκλογές είναι το κορυφαίο γνώρισμα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, αλλά και ο πιο ουσιαστικός συντελεστής πολιτικής σταθερότητας αφού εναρμονίζει τη σύνθεση της Βουλής με τη λαϊκή θέληση. Σε τελευταία ανάλυση, αστάθεια παράγει η παρατεταμένη προεκλογική περίοδος και όχι η εκκαθάριση του θολού πολιτικού τοπίου.

Περισσότερα...

Άρθρο του Δημήτρη Ρέππα για τα 40 χρόνια ΠΑΣΟΚ, στο matrix24.gr

«Η αλλαγή κυβέρνησης είναι προϋπόθεση για την αλλαγή πολιτικής και τον αναπροσανατολισμό της χώρας. Ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ ή θα είναι πρωταγωνιστικός ή θα είναι ο τελευταίος και καταληκτικός ρόλος της σαραντάχρονης πορείας του»

1. Τα 40 χρόνια της μεταπολιτευτικής περιόδου συμπληρώνονται εν μέσω πρωτοφανούς κρίσης. Κι όμως, σ’ αυτήν την περίοδο η Ελλάδα γνώρισε την καλύτερη δημοκρατία κι έφθασε στην υψηλότερη διεθνή θέση ενώ οι Έλληνες κέρδισαν ένα αξιοζήλευτο βιοτικό επίπεδο, από καταβολής ελληνικού κράτους. Αποτελεί ιστορική ειρωνεία ότι το ΠΑΣΟΚ, στις κυβερνήσεις του οποίου πιστώνεται το συντριπτικά μεγάλο ποσοστό των επιτευγμάτων της μεταπολίτευσης, βρίσκεται σε ίσως και οριστική απαξίωση. Την ίδια ώρα η ΝΔ χωρίς ανάλογο θετικό έργο των κυβερνήσεών της, αντιθέτως μάλιστα, ενώ ευθύνεται για την οικονομική κατακρήμνιση της χώρας κατά την περίοδο 2004-2009, κυβερνά. Ασκεί μάλιστα πολιτική αδιαφανή, αυταρχική και έντονα αντικοινωνική σε σύγκριση με την πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ την οποία κατήγγειλε και υποσχέθηκε να αλλάξει κερδίζοντας έτσι τις εκλογές.

2. Η αλλαγή κυβέρνησης είναι προϋπόθεση για την αλλαγή πολιτικής και τον αναπροσανατολισμό της χώρας. Ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ ή θα είναι πρωταγωνιστικός ή θα είναι ο τελευταίος και καταληκτικός ρόλος της σαραντάχρονης πορείας του. Με πλήρη αυτογνωσία για λάθη και αδυναμίες αλλά και με θαρρετό λόγο οφείλουμε να συμβάλλουμε στην ιστορική αποκατάσταση του ΠΑΣΟΚ γιατί μέσα απ’ αυτήν περνά η ιστορική προοπτική του. Το ίδιο το αυτοκυρίαρχο ΠΑΣΟΚ ήρθε η ώρα να αποφασίσει για το μέλλον του. Αυτό είναι έργο της βάσης του ΠΑΣΟΚ, των ανθρώπων που πίστεψαν και στρατεύθηκαν στο μεγαλύτερο πολιτικό κίνημα της νεώτερης Ελλάδας. Δεν είναι έργο των διαχρονικών επικριτών και πολεμίων του ΠΑΣΟΚ που τώρα επιχαίρουν, ούτε των δυνάμεων της διαπλοκής που θεωρούν πως έχουν την ευκαιρία με αδύναμο και εξαρτημένο το ΠΑΣΟΚ να επιβάλλουν τα δικά τους πρόσωπα και πράγματα στη δημόσια ζωή της χώρας. Απαιτείται ένα συνέδριο ΠΑΣΟΚ ως πράξη ευθύνης απέναντι σ’ αυτούς που έφυγαν και κυρίως στα όσα έρχονται. Σ’ αυτό πρέπει να ληφθούν αποφάσεις μεταξύ άλλων για ζωτικά θέματα της πολιτικής ύπαρξης του ΠΑΣΟΚ όπως :

α. η επιστημονική και τεκμηριωμένη καταγραφή του περιεχομένου της μεταπολίτευσης και ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η καλλιεργούμενη εντύπωση ότι το ΠΑΣΟΚ είναι η «μαύρη τρύπα» της μεταπολιτευτικής ιστορίας.

β. η αξιολόγηση της παρουσίας του ΠΑΣΟΚ στην τρέχουσα συγκυρία και η διατύπωση νέας πρότασης για την προοδευτική πολιτική αποσυνδεδεμένη από τον κυβερνητισμό. Η πολιτική σου καθορίζει την κυβερνητική συμμετοχή και όχι το αντίστροφο.

γ. Η τελική απόφαση -με συμμετοχικές διαδικασίες και όχι με παίγνια κορυφής- για το όνομα, τα σύμβολα και την οργανωτική ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ.

δ. Η οριοθέτηση των πολιτικών συμμαχιών και συνεργασιών στη βάση ιδίως εθνικών και κοινωνικών προταγμάτων.

Περισσότερα...

Συνέντευξη στην εφημερίδα «ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ»

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τρικυμιώδης η πρώτη προσπάθεια για τα γεννητούρια της Δημοκρατικής Παράταξης με τα μαχαίρια στην σύσκεψη των στελεχών του ΠΑΣΟΚ να έχουν βγει από τα θηκάρια. Συμβάλει ένα τέτοιο κλίμα αντιπαράθεσης στην προοπτική του χώρου;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Θα άξιζε στο ΠΑΣΟΚ μια διαφορετική επετειακή έκφραση, αντάξια της ιστορίας του και των ανθρώπων που έχουν μπολιαστεί με τις αρχές του. Ιδίως σε μια περίοδο με στοιχεία ανθρωπιστικής κρίσης, το ΠΑΣΟΚ και τα στελέχη του οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Το ΠΑΣΟΚ ήταν πάντοτε ένα Κίνημα για την Κοινωνία και την Πατρίδα και όχι ένα κόμμα για τον εαυτό του, για τα στελέχη του. Δυστυχώς δίνουμε την εντύπωση ότι μας κατατρύχει πολιτικός αυτισμός όταν προτάσσουμε το μικρόκοσμο των προσωπικών φιλοδοξιών και μικροκομματικών σχεδίων την ώρα που μείζονα κοινωνικά προβλήματα όπως η ανεργία και η φτώχεια σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού ή η άμετρη φορολογία σε συνάρτηση με τον ασφυκτικό περιορισμό της αγοραστικής δύναμης των πολιτών έχουν εγκατασταθεί για τα καλά στην καθημερινότητα μας. Ασφαλώς έτσι δεν μπορεί να ανασυγκροτηθεί η Παράταξη και να έχει ευοίωνη προοπτική. Σε οριακές ιστορικές καταστάσεις όπως αυτή που ζούμε, οι άνθρωποι που πρωταγωνιστούν οφείλουν να ξεπεράσουν τα όριά τους και αυτό δεν γίνεται.

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Νοιώθετε να ανήκετε σε κάποιες από τις κατηγορίες στελεχών, «καλικάντζαροι» ή «φαντάσματα» που ονομάτισε ο κ. Βενιζέλος και εξαπέλυσε επίθεση εναντίον τους;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ: Ήμουν, είμαι και θα είμαι ΠΑΣΟΚ. Ένα ΠΑΣΟΚ, χωρίς εισαγωγικά και επιθετικούς προσδιορισμούς. Δυστυχώς στο Κίνημά μας συχνά εκδηλώνεται μια στάση αμεριμνησίας για το ίδιο μας το κόμμα. Δεν το υπερασπιζόμαστε, δεν υπερασπιζόμαστε την ιστορία του και τα όσα προσέφερε όλα αυτά τα χρόνια στον τόπο. Δίνεται η εντύπωση ότι κυριαρχεί μια συντηρητική αντίληψη σε ένα χώρο που πρωταγωνίστησε για μεταρρυθμίσεις και αλλαγές απέναντι στο Κράτος της Δεξιάς και τη Νεοφιλελεύθερη πολιτική της. Έχω πει κατ’ επανάληψη, χρόνια τώρα: Εμείς ανήκουμε στο ΠΑΣΟΚ, δεν ανήκει το ΠΑΣΟΚ σε εμάς. Χρωστάμε στο ΠΑΣΟΚ, που άλλαξε το χάρτη της χώρας και την προσωπική ζωή εκατομμυρίων πολιτών προς το καλύτερο. Η ελάχιστη υποχρέωση μας και συμφωνώ απολύτως με το λόγο του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ε. Βενιζέλου, είναι να ψηφίζουμε το ΠΑΣΟΚ. Συμφωνώ απολύτως. Εδώ όμως προκύπτει το ερώτημα το οποίο καλείται να απαντήσει ο ίδιος ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ που έθεσε και το θέμα. Πόσα από τα στελέχη της Κίνησης των 58 ή της λεγόμενης ΕΛΙΑΣ ψήφιζαν και ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ; Μήπως κυνηγούμε Χίμαιρες θεωρώντας συμμάχους και παραδίδοντας τα κλειδιά του κόμματος σε δυνάμεις που μεταξύ των άλλων αντιστρατεύτηκαν και πολέμησαν το ΠΑΣΟΚ και ακόμη και τώρα δεν έχουν μια θετική κουβέντα να πουν για την προσφορά του ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα;

 

Περισσότερα...

Ομιλίες και συνεντεύξεις

You need Flash player 6+ and JavaScript enabled to view this video.

Playlist: 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 | 81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87

Θεσμοί